Catfight
Auteur: Dieuwke van Turenhout
|
28-09-2009
| Reacties: 8
|
 Mail dit artikel
In bladen, op internetfora: overal en continu katten werkende moeders elkaars keuzes af. Waarom zijn vrouwen niet wat liever voor elkaar?
Nog niet zo heel lang gelezen zat ik opgevouwen op de bank (of languit) (of diagonaal) artikelen te lezen waarin vrouwen over elkaar heen rolden met hun meningen over werken en moederschap en thuis en opleiding en carrière of toch werk, maar dan parttime en altijd moeder.
Zojuist heb ik even gegoogled. Meer dan 20.000 hits op ‘werkende moeders'. Ik wilde zien of mijn snel opgestelde theorietje klopte: ik hoor zelden een man stelling innemen over een al dan niet werkende moeder. Of nou ja, toch wel: Rouvoet volgens mij laatst eens maar hij wordt ervoor betaald. O en Plasterk, of was het Marijnissen, toen hij nog een publiek figuur was?
Verder geen man die zich in de arena waagt. En geloof maar niet dat ik hier 'de man' ga afkatten, ik kan het me best voorstellen: if there's a catfight, the dog should stay out.
Maar ik vind 't zo idioot. Zo volslagen belachelijk dat er twintigduizend hits zijn en dat het merendeel van en voor vrouwen is. Dat er meer dan -tig (humptish, zoals de au-pair dat zegt) fora zijn waar we -helaas ik ben ook vrouw en ik heb het hier over mijn eigen soort - andermans keuzes aanvliegen en afvallen. Altijd maar weer. Geen nieuwe invalshoek te bekennen. Ik stel me zo voor dat er vrouwen zijn die van site naar site gaan om hun mening te prediken met een volhardendheid waar Paulus en Johannes stil van zouden worden.
Soit, uiteraard. Maar wat voor vrouwen zitten daar dan achter? Wie doet dat? De afgelopen 24 maanden stroomde mijn agenda vol met verjaardagen van vers nageslacht. De 'hoera -kaartjes' zijn niet aan te slepen. En niemand, niet in mijn vriendenkring en niet in die van mijn partner, balde haar vuist om andermans keuzes eens flink af te branden.
Nu is er een magazine, Lof geheten. Ik heb het nog nooit gelezen, maar had er wel over gehoord. Een soort glossy begrijp ik. Van vrouwen voor werkende moeders. Prima zou je zeggen, niets mis mee. Net zoals er bladen zijn voor modeltreintjesverzamelaars en thuisprogrammeercomputerfreaks, hoogopgeleide vrouwen, laagopgeleide vrouwen, nog niet volgroeide vrouwen, tieners, twintigers en de Donald Duck en weet ik wat. Maar toen Lof een prijs won, waren er weer vrouwen (doelgroepers zelfs!) die zonodig even moesten katten. Want Lof, zo lees ik, doet het net lijken alsof werkende moeders altijd lachen, goed gekapt zijn en dure laarzen dragen. Stel nu dat dat zo is, is dat erg? Stel nu dat dat niet zo is, is dat erg?
Of is het gewoon marketing? Net zoals de Marie-Claire (heerlijk blad trouwens, mocht iemand van de redactie deze column lezen: ik ben een fan!) of de Elle (idem) het net doet lijken alsof we allemaal 1.86 lang zijn en Dior dragen naar de supermarkt, huppelen op de hei, (op stilettohakken!) of in het portier van een nostalgische auto zitten.
Maanden geleden kreeg ik van een niet-Nederlands vriendinnetje een link naar een artikel in de Times-online met de verontrustende kreet "OMG that's me". Het artikel gaf een overzicht van de vakjes die je op bepaalde leeftijden moest hebben afgevinkt. Van piercings tot ‘serious pieces of jewelry', van verre reizen tot het hebben van kinderen. En dat ‘de vrouw' nerveus werd als ze achterliep op die lijstjes.
Mijn leven was ideaal zonder dat ik van het bestaan van dit soort lijstjes afwist (toegegeven, op ‘tuinieren' na kon ik al veertig zijn, las ik) en mijn moederende vriendinnen, collega's en kennissen zijn een grote steun als ik eens een vraag heb over het combineren van dingen. Of dat nu gaat om groenten & aardappels (ja, vanaf 6 maanden) van werk en privé of van bepaalde laarzen (al dan niet duur) bij een bepaalde rok. Laten we voortaan prediken dat we lief gaan zijn voor elkaar. Op elk forum dat we tegenkomen.
Ik begin hier.
Zo, nu eerst een abonnement op Lof nemen.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Dieuwke van Turenhout'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Jan | 28 september 2009 (17:39)
Ik las vandaag een artikel dat vrouwen klagen over de slechte kolf-omstandigheden op het werk... ja het is echt waar. Ik pleit helemaal voor een aparte kolfruimte... krijgen de mannen dan ook een apart aftrek-hok waar ze -indien nodig- even hun behoefte kunnen doen?
Wat een onzin zeg.
Anekdote: enkele jaren geleden kwam een medewerkster te laat in de vergadering na de pauze. Ik vroeg: is er een reden dat je te laat bent. "Ja, ik moest kolfen". Ik weer: oh wat leuk, hoeveel holes loop je dan in een lunchpauze...
Peter Vriezeveen | 29 september 2009 (9:34)
Er mag dan onenigheid zijn over de keuzes van werkende moeders, over één ding bestaat er blijkbaar een brede consensus: een vrouw die thuis blijft voor de kinderen is een suffe troel die zich laat onderdrukken door haar man. Politici hebben het unaniem over 'aanrechtsubsidie'. Hoe denigrerend wil je het hebben? Vrouwen moeten en zullen werken, of ze willen of niet. Het is schijnbaar niet voor te stellen dat een vrouw er welbewust voor kiest of thuis te blijven voor de kinderen.
Marieke | 29 september 2009 (9:58)
Wat een heerlijke columns schrijf je toch! Ik ben geen moeder, dus wellicht ook geen doelgroep, maar lees ze met een grote glimlach :-) En wie maakt die foto's? Die zijn echt goed!
Catharina | 29 september 2009 (10:19)
Herkenbaar. Ongeacht je keuze als vrouw, er worden je altijd vragen gesteld over het waarom van je keuze (mannen niet volgens mij). Geen kind, één kind, vier kinderen, veel werken, weinig werken, koophuis, huurhuis, altijd iemand die het beter meent te weten en helaas ja vaak vrouwen....
Tijd voor een positieve draai, Dieuwke, mij heb je mee. Niet direct in het lief zijn, maar vooral in het onvoorwaardelijk respecteren van elkaars keuzes, man of vrouw.
Ale | 29 september 2009 (21:38)
Het is heel interessant om dit soort discussies te volgen vanuit de USA. Hier geen of weinig subsidies, genoeg vrouwen die thuisblijven voor kinderen en genoeg die dat niet doen, mensen met veel geld die vrijheid "kopen" en mensen met weinig geld die keihard bikkelen om alles voor elkaar te krijgen. Juist in dit land zijn maatschappelijk succes en "family values" misschien nog wel 'n groter goed dan in Nederland, en zou je een groter conflict tussen de twee verwachten, en nog meet “catfights”.
Maar dat valt dus hardstikke mee, voor zover ik kan zien. Ook hier hebben mensen hun meningen (en geloof me, Amerikanen zijn flink geopinieerd, dichtgetikt soms, en het politieke/culturele spectrum is hier ook wel iets gevarieerder dan in Nederland), maar ze weten doorgaans donders goed dat het /meningen/ zijn. Niet waarheden, en ze verkondigen ze dus ook niet zo met het gevoel van morele superioriteit waar Nederlanders wel eens last van lijken te hebben.
“As long as you’re happy...”
rob | 5 oktober 2009 (17:06)
Vrouwen katten mekaar nu eenmaal altijd af, dat is des vrouwen eigen.
Mannen werken samen , vrouwen bevechten elkaar op leven en dood.
Jan | 9 oktober 2009 (16:40)
Dat klopt... geen grotere heksen dan vrouwen :-)
Paulus | 16 oktober 2009 (1:16)
Goed zo dames, niet reageren op die stomme kerels, die hierboven wat schreven. Als dat het soort meningen zijn dat je zou krijgen op je fora, dan maar beter van niet, mis je niks aan.
Ik kom dit soort discussies voornamelijk op tv tegen, en dan komen er vaak veel emoties bij te pas, en die leiden blijkbaar makkelijker tot heftige uitspraken, dan als je de relatief rationele argumenten probeert te bespreken.
|
