Mama werkt vandaag thuis

Dit is nu precies de reden waarom écht werken en kinderen niet samengaan. Ouders zijn op hun werk te vaak "afwezig" door gezinsperikelen. Dan weer is Jantje ziek en moet er ineens thuis gewerkt worden, dan weer moet Pietje naar de kinderopvang die pas om 9:00 open gaat waardoor je niet aanwezig bent bij een overleg... werkgevers moeten maar flexibiliteit toelaten als het om ouders gaat. Schandalig gewoon en erg schadelijk voor bedrijfsprestaties. Medewerkers tot +/- 30 of vanaf +/- 45 zijn veel handiger om in dienst te hebben... of... kinderlozen die écht voor het werk gaan (i.p.v. werken om het gezinnetje te kunnen onderhouden).

"En geheel onterecht voel ik me ineens een spijbelende puber die op straat zijn moeder, of nee, de conrector tegenkomt".

Wat geheel onterecht? Je zit gewoon thuis met andere dingen bezig dan het werk?! Diefstal noemen ze dat!

Over Mama werkt vandaag thuis door Dieuwke.
Goh dacht ik toen ik het artikel las, die kan niet managen!!! Dampende thee..? Dito werklust..? Come on....

De meeste thuiswerkende vrouwen hebben ijzeren discipline. Dat houd in dat de tv heel zacht staat wanneer er kinderen in het spel zijn. En dat je de telefoon op voicemail zet op het moment dat je kind aan het brullen is of au pair net die 5 min. weg is. Daar wordt je 1. een rustigere mama van en 2. dat komt veel professioneler over.

Thuis werken vereist discipline maar is voor vrouwen heel makkelijk te doen. Vrouwen zijn namelijk multifunctioneel. Ik werk bij een internationaal bedrijf die met zijn tijd meegaat, en dat zouden veel en veel meer bedrijven moeten doen. Want het is niet moeilijk. De werkgelegenheid neemt toe en vrouwen zouden gewoon hun carriere kunenn doorzetten en dan is die 36 uur voor mama ook mogelijk.
Met dit artikel krijg ik het gevoel een zenuwpees van een mama te treffen die eigenlijk niet rustig is en kan bivakkeren. Maar ik denk niet dat het geld voor mij en andere vrouwen die thuis werken deze tendens. Zonde om het thuiswerken zo neer te zetten en te bevestigen aan bedrijven alsof thuis werken een ramp zou zijn. Ik vind dit een schreeuwend artikel van een moeder die het managen nog niet onder de knie heeft. Jammer want het doet afbreuk aan moeders die wel goed thuis kunnen werken. Bovendien.. een au pair en thuis werken?? Grappig, dan moet je naar moeders kijken en vragen artikelen van dit soort formaat te schrijven die het alleen doen. Het stimuleert niet en zo ook geen werkgevers om vrouwen thuis te laten werken terwijl er zo ontzettend veel pluspunten zijn. En het stimuleert niet en ondanks dat er punten zijn wat thuis werken best soms zwaar maakt komt het niet goed uit de bus. Het lijkt meer op een klaagzang van een overstresste moeder. Niet vergelijkbaar met personen met discipline die het alleen doen (zonder au pair.. etc.). Sorry.

Toch wel heel mooie hartverwarmende reacties van de mannen voor mij.

Ikzelf ben ook een man. Ook ik heb weleens thuisgewerkt met een kleintje die net kon lopen.
Is niets mis mee. Alleen is het wel even wat plannen en vooral het werk uiuiuiuit smeren over de hele dag (jawel tot middernacht!).

Dieuwke: ik zou zeggen vaker doen, dan krijg je vanzelf het ritme te pakken!
een ieder die zegt dat je spijbelt of de kantjes ervanaf loopt heeft blijkbaar daar ervaringen mee. Ofwel:: Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten!

Thuiswerken is prima. Ik doe het zelf ook af en toe als ik niets anders dan telefonische afspraken in de agenda heb staan. Als de kinderen thuis zijn (en ik ook) neem ik gewoon vrij: van werken komt dan helemaal niets en dat wil ik dan ook niet. Behalve dan die enkele keer dat een ziek kind moet worden opgehaald bij de creche: die slaapt thuis toch meteen en dan kan best de laptop aan.
De reacties voor mij vind ik overtrokken, maar ik ben het er wel mee eens dat de kinderen vaak worden geaccepteerd als excuus om de snor te drukken op het werk. En ik kan me voorstellen dat dat kwaad bloed zet als er zowel kinderlozen als ouders op het werk zijn. Iedereen heeft echter zowel thuis als op het werk verantwoordelijkheden en dat zal je moeten afstemmen; dat is je eigen probleem, of het nu de hond, je gemeenteraadslidmaatschap, een lekkende dakgoot of de kinderen zijn. En de baas moet in de gaten houden dat niemand er misbruik van maakt. Als je dat zou constateren: geef je baas de schuld en niet die collega die wordt "voorgetrokken". Dat laatste is namelijk precies wat die zure azijnpissers voor mij doen.

Net als thuiswerken, vraagt op kantoor werken ook de nodige discipline. Ook ik werk, net als Alex, regelmatig thuis en heb dan ook een verplichting (hond). Ik ben het met Alex eens dat een manager (mijn hond heeft immers een "baas") ervoor moet waken dat er geen misbruik gemaakt wordt van thuiswerken. Zo dus ook voor het fenomeen rookpauzes-met-de-hele-afdeling-tegelijk-en-dat-voor-tenminste-een-half-uur, daar waar de niet-rokers het meestal gewoon zonder pauzes doen. Dus Dieuwke ... de au-pair heeft de volgende keer dat jij thuis werkt natuurlijk "huisarrest". Succes!

Vorige zomer had ik een vergadering met een vrij grote groep op ons hoofdkantoor in Parijs. Collega's uit ongeveer zes landen waren ter plaatse aanwezig, het zullen er een stuk of 25 geweest zijn. 1 collega kon er niet bij zijn, maar was nauw betrokken bij de onderhandelingen, en hij belde in vanaf zijn vakantiehuis. Daar zat hij in de tuin toezicht te houden op zijn kinderen die in de tuin aan het spelen waren.

Via de luidsprekers hoorden we hem spreken, met op de achtergrond wat kinderstemmen, af en toe wat opwinding, dat soort dingen. Totdat plotseling een paard luid hinnikend over de luidsprekers klonk: zijn kinderen bleken ook nog een pony te hebben en daarmee door de tuin te paraderen. Resultaat: grote hilariteit bij ons op kantoor, en een vermaning van mijn collega voor zijn kinderen, tegen wie hij begon te roepen dat ze voorzichtiger moesten zijn.

Trouwens, Dieuwke, drie artikelen terug schreef je erover dat collega's je om de haverklap vroegen hoe het met je kinderen ging. Nu ik je stuk hierboven lees, ben ik daar niet bijster verbaasd over ...

Ik vind de reacties (vooral die van Jan, heeft vast zelf geen kids) zwaar overtrokken. Ik vind het nog steeds heel herkenbaar, ik kan gewoonweg niet thuiswerken vanwege precies dit probleem wat je aankaart, bhelave als hij heel ziek is, dan slaapt hij bijna de hele dag.

Waarom is mijn reactie dan overtrokken? Omdat ik een keuze gemaakt heb voor geen kinderen en wel carriere en niet alles half half doe?! Iedereen zal het met me eens zijn dat ik het onderhoud van mijn enorme tuin of het verzorgen van mijn poes ook geen excuus mogen zijn om het werk maar te laten versloffen... nee voor mij is het duidelijk: vrouwen zijn een ernstig risico binnen een bedrijf omdat ze voor je het weet kunnen geen zwangeren. Vanaf de 40 jaar kunnen we wat mij betreft weer komen werken. Daarvoor: nee.

Er is voldoende onderzoek dat uitwijst dat vrouwen met kinderen veel efficienter met tijd omgaan en daardoor is hun productiviteit relatief hoger. Dus ik zie geen problemen met vrouwen die en een carriere hebben en een gezin stichten. Het lijkt me logisch dat mannen en vrouwen met kinderen dezelfde rechten en plichten binnen een bedrijf vervullen. Door mannen/mensen met meningen en vooroordelen zoals Jan is dit nog steeds moeilijk te verwezelijken.

Nou nou Jan, die laatste noem ik nog eens een overtrokken reactie. Heeft je kat je wakker gehouden vannacht dat je zo prikkelbaar bent, of is het weer de tijd van de maand?

Ik heb weliswaar geen kinderen, maar voel me toch bijzonder negatief aangesproken door je opmerking. Het zou fijn zijn als mensen niet alle vrouwen of alle mannen over 1 kam zouden scheren. Want dan kan ik ook nog wel een boekje opentrekken over mannen.
Heb een beetje respect voor elkaars keuzes. Niemand valt jou aan op die van jou. Het betreft hier een blog van 1 persoon.. Hou het daarbij.

Ik ben het wel eens met Jan, zelf ook de situatie meegemaakt met een secretaresse die van fully committed to the job, na haar zwangerschap zo ongeveer fully comitted to baby werd.
Nix mis mee hoor begrijp me niet verkeerd, kinderen schijnen een bron van geluk te zijn heb ik van horen zeggen ;-). Maar neem dan wel de beslissing om of weer voor je werk te gaan of voor je kinderen.
Ik snap ook wel dat het inkomen een grote rol speelt bij de keuze om toch te blijven werken, maar om wel 100% salaris voor maar 30% inzet te verwachten riekt naar oplichting jegens je werkgever.
Of je werkt of je werkt niet isse simpel, niet.

Wat een absurde reacties van Rob en Jan. Kinderen horen bij het leven en zijn broodnodig: al was het maar om als volwassenen voldoende belasting te betalen voor het pensioen van Rob en Jan! Jullie schakelen met jullie opmerkingen een heel groot gedeelte van de beroepsbevolking uit (namelijk alle vrouwen EN mannen tussen de 30 en 45 die kinderen hebben danwel willen) Lijkt me niet echt goed voor de economie als zij allemaal thuis gaan zitten...

Neemt niet weg dat thuiswerken als je kind er ook is (en als je au pair er niet is of als je die niet hebt ;-)) gewoonweg niet gaat. Niet doen dus. Thuiswerken = kind naar de creche of bij de au pair.

Inderdaad absurde reactie van Rob en Jan. Juist deze personen die geen kinderen nemen zijn de egoïsten onder ons, alleen maar aan jezelf denken je carrière, geld, geld en geld. Kinderen opvoeden is dat je zaken moet laten staan, moet inleveren, niet alleen maar aan jezelf denken.

Als we met z'en allen zo'n houding zouden aannemen kunnen we de volgende generatie wel vergeten. Eigenlijk zou je hun ook het recht op AOW moeten ontnemen. Het geld dat wij (mensen met kinderen) hebben geïnvesteerd in de kinderen kunnen zij (mensen met bewust geen kinderen, dus ik heb het niet over de mensen die GEEN kinderen kunnen krijgen!) opzij zetten en in hun eigen grote spaarpot stoppen en dan later ook nog eens profiteren van de AOW, het is eigenlijk asociaal.

Daarnaast heb je als ouders de plicht om kinderen op te voeden en het doel is niet om meteen na 3 maanden de baby's te dumpen op de crèche. Kortom de keuze als 'domestic manager' bewonder ik enorm en is op langere termijn noodzakelijk om de samenleving leefbaar te houden, zodat we normale mensen krijgen en niet van de egoïstische asociale mensen die alleen aan zich zelf denken.

Wat ik niet begrijp: waar is je dochter als je op vrijdagochtend wél naar kantoor gaat? En waarom was ze daar nu niet?

Ik heb werkelijk nog nooit iemand gehoord die kinderen wilde vanuit het sociaal-maatschappelijk oogpunt. Men wil dit omdat men graag een vleselijke verwording cq. kopie van zichzelf ziet.

Dus ophouden met de onzin dat mensen kinderen nemen omdat het maatschappelijk gezien zo'n toegevoegde waarde zou hebben.

Uit welk tijdperk stammen Rob en Jan?! Alsof het kinderen hebben je inzet op of voor je werk beïnvloed. Ik werk harder dan mijn rokende collega's. Tel maar eens uit hoeveel arbeidscapaciteit je verliest tijdens de rookpauzes. En hoeveel mensen onderhouden niet hun sociale netwerken (zowel binnen het bedrijf als daar buiten) tijdens werktijden? Even surfen op het web?

Volgens mij moet je als organisatie/leidinggevende kijken naar wat je van iemand verwacht en of de medewerker dat waarmaakt. En wanneer of hoe dat werk gedaan wordt, vind ik minder relevant. Als de klus maar goed en op tijd af is. Daar mag mijn baas mij op afrekenen. En verder kies ik ervoor om te genieten van mijn twee kleine mannetjes!