De do's en don'ts van online solliciteren

Papieren sollicitaties, een drama, moet je alles gaan inscannen om het in je systeem te krijgen. Advies: schrijf je brief, draai hem uit, controleer hem en laat hem door iemand anders lezen, stuur alles vervolgens via de mail en bel of hij goed is ontvangen.

Bij het reflecteren op een advertentie is een begeleidende brief altijd wel zo netjes, heeft iets met normen en waarden te maken.
Een begeleidende brief is een
normatieve beleefdheidsvorm om in
kontact te komen met je mogelijk
toekomstige werkgever.
Het is een eerste persoonlijke
presentatie van jezelf op papier of
digitaal opslag medium.
Een papieren sollicitatie geeft nog
enigszins een directe persoonlijke
reflectie door de geschreven
handtekening die je onder aan de brief
neerzet. Dit heeft eigenlijk mijn
persoonlijke voorkeur boven de digitale
begeleidende brief met Curriculum
Vitae . De totale lay-out, briefpapier
en beschreven enveloppe geven nog meer
informatie van persoon die de
sollicitatie richt aan een werkgever,
dit ben je dus gewoon kwijt met de
digitale versie!

In reactie op het stuk van Karel van dinsdag 7 juni 2005. Een papieren sollicitatie hoeft helemaal geen drama te zijn! Ben je geïnteresseerd in een kandidaat die een papieren sollicitatie heeft in gestuurd, dan kan je deze persoon via telefonisch contact of mail bereiken met het verzoek een digitale versie van de brief en cv te sturen. Telefoon en/of mailadres staan normaliter vermeld in de bijgevoegd cv. Kortom, je hoeft niets in te scannen!

Alles inscannen om het in het systeem te krijgen, is denk ik gebaseerd op een elektronisch en geautomatiseerd bestand. Wat is er dan tegenwoordig gebeurd met het mappensysteem? Het voordeel van papieren sollicitaties is dat je het direct kunt lezen zonder eerst een computer daarvoor nodig te hebben. Het leest ook heel anders een papier je voor te hebben. Psychologisch gezien zit er ook meer tijd en toewijding in een papieren sollicitatie dan een mail. Mijns inziens is het tevens mogelijk dat bij de lezer na een dag onnoembaar veel mailtjes te hebben gelezen, de aandacht moeilijk is vers te houden.

Aan de adverteerderskant gaat het net zo hard mis. Even bellen en het blijkt dat de gezochte "senior informatiearchitect" eigenlijk een medior is die met drie jaar ervaring en € 2500 per maand op een eerste gesprek mag komen. Die advertentie wordt mij door de banenbank van de krant in drie weken tijd drie keer toegestuurd.

Geachte HR managers: dan heb je alles uiterst netjes gedaan, geen taalfouten en een goed cv bijgesloten... en dan gewoon geen enkele reactie of ontvangsbevestiging krijgen...

Geachte heer/mevrouw,

Graag wil ik een reactie plaatsen op uw artikel "ik zoek werk, groeten Pietje". Ik ben het helemaal eens met de stelling die genoemd wordt in het artikel. Een online sollicitatie moet aan dezelfde criteria voldaan als die van de reguliere wijze. Waar het mij om gaat is de keerzijde van de medaille. Als werkzoekende bekijk ik veel vacatures online. Het valt mij op dat het grote gros van de online vacatures standaard te noemen is. Neem een willekeurig bedrijf als voorbeeld en bekijk hiervan de online vacatures die het bedrijf heeft uitstaan. De vacatures zullen grote gelijkenissen vertonen. Naar mijn idee zonder creativiteit en originaliteit op de digitale snelweg geplaatst. Ik vraag me dan af of de betreffende vacature er hetzelfde uit zou hebben gezien als wanneer deze middels een (dure) advertentie in de krant geplaatst zou worden.

Helemaal eens met Monique! Heb voordat ik bij mijn huidige werkgever kwam een jaar lang voornamelijk online sollicitaties gestuurd. In dat jaar (2 jaar geleden) heb ik ca. 150 sollicitaties verstuurd. De reacties die ik daarop gehad heb waren op twee handen te tellen.

Bij navraag bleek vaak dat:
1. de hele online sollicitatie ergens op een digitale hoop lag en de tastbare brieven eerst werden behandeld (?!)
2. de online sollicitaties en masse werden doorgestruind, op zoek naar geschikte informatie. Als er niks gevonden werd, kwam er ook geen reactie.
3. er geen interesse was. Maar ook in dit geval geeft en kort reply'tje een beter idee over het bedrijf dan helemaal geen reactie.

Geen reactie is ook een reactie en zegt dus het een en ander over het bedrijf waar je bij solliciteert.
Ik denk dat de bedrijven die online vacatures plaatsen duidelijk moeten laten weten welke manier van reageren de voorkeur heeft.
Geef je als bedrijf aan open te staan voor online sollicitaties, doe er zelf dan moeite voor om deze online sollicitaties dezelfde waarde toe te kennen als de 'ouderwetse' brief.

Misschien was ik wat kort door de bocht, met mijn opmerking over het inscannen, echter wanneer alle sollicitiaties bij ons (een bureau) op papier binnen zouden komen zouden wij twee mensen aan moeten nemen om in te scannen en/of na te bellen voor een digitaal cv. Dit geldt ook bij grote bedrijven, een genuanceerder advies, stuur bij een bureau of een groot bedrijf een digitaal cv, de ontvanger zal namelijk meestal een administratief persoon zijn, wanneer er persoonlijk gesolliciteerd kan worden, kan een brief ook.

En dan heb je als starter op de markt hard zitten zwoegen op een mooi cv, blijkt dat je vooral kunt solliciteren via allerlei online sollicitatieformulieren, waarin je vervolgens alles dat in je cv hebt staan in een vast format van het bedrijf moet gieten. Misschien is dit handig voor de database van de ontvanger, maar het haalt wel voor een groot deel de gewenste creativiteit uit je cv en benadering van een potentiele werkgever. (Geef in maximaal 200 woorden je motivatie) is toch iets anders dan de sollicitatiebrief die hier wordt aangeprezen.
Ik solliciteer veel online en kan daarbij wel vermelden dat dit echt niet minder moeite kost dan het uitprinten van mijn sollicitatiebrief en cv.

Prima artikel. Uiteraard moet een sollicitant zo correct mogelijk reageren. Maar... Werkt e.e.a. niet twee kanten op? Van dichtbij maak ik nu mee hoe werkgevers met hun toekomstige medewerkers omgaan en dat is ronduit bedroevend. Selecties worden niet meer gemaakt. Sollicitanten mogen het hele land doorreizen om alleen "even een gezicht" te laten zien bij de brief. 80 % van de verstuurde brieven wordt nooit beantwoord. En in de afronding van een procedure telt voor de werkgever alleen degene die men heeft aangenomen. De overige kandidaten mogen zich gelukkig prijzen als ze een afwijzing krijgen. Om over een vergoeding van de gemaakte reiskosten maar te niet spreken. Werkgevers denken er wellicht niet bij na, maar op een uitkering hebben dit soort onkosten een behoorlijke impact. Tuurlijk moet je er als sollicitant wat voor over hebben, maar wellicht dat een zorgvuldigere selectie een hoop onnodig gereis kan voorkomen. Heb nu een paar keer gezien dat iemand werd afgewezen op zaken die men gewoon in het CV had kunnen lezen (bv opleiding, woonplaats, werkervaring niet specifiek genoeg). Om maar niet te spreken van de emotionele impact (iedere keer hoop je toch weer dat dit 'm gaat worden). Misschien dat Intermediair ook eens aandacht kan besteden aan een gedragscode voor werkgevers.

Het is een kwestie van fatsoen, een digitale brief is een uitingsvorm van een brief. Dus gelden voor een digitale brief dezelfde (fatsoens)normen. Als brief en cv als pdf-bestand worden verzonden, dan blijft de bedoelde opmaak behouden. (er zijn freeware pdf writers)
Wel erger ik mij weer aan die personeelsfunctionaris die wil weten waarom iemand bij dat bedrijf wil werken. Net als ik is een bedrijf ook niet zo bijzonder. Ik wil werken, daarom solliciteer ik. De keuze van de sollicitatie is vaak niet gebaseerd op de naam en faam van het bedrijf, maar veel meer op grond van bereikbaarheid, vestigingsplaats, functieinhoud en de uitdagingen daarin en (uiteraard) salariëring. Helaas zijn dat nu net de redenen die voor een personeelsfunctionaris niet tellen.

Even in alle ernst: gaan we ook nog wat doen aan de uitermate ongelooflijke hemeltergende superlatief-slechte manier van werken van recruiters en assesmentbureaus. En dan ook nog wat doen aan de zogenaamde psychologen die wetenschappelijk de kandidaat onder de loep, maar vergeten dat hun wetenschap subjectieve klaarklinkende onzin wordt, op het moment dat hun subjectieve/ persoonlijke opinie om de hoek komt kijken.
Ik ben het eens dat sommige kanidaten, zeg maar gerust "het gros van de Nederlanders", een ongelooflijk stelletje slechte schrijvers zijn. Maar om eenzijdig alles neer te leggen als zijnde de verantwoordelijkheid van de kandidaat, is mij een beetje te eenzijdig.

Werving- en selectiebureaus zijn soms zeer slordig in de terugkoppeling over de status van een selectieprocedure.
Het is dan ook beter direct met een toekomstige werkgever in contact te komen, dan via zo'n bureau door te dringen.
Laten de bureaus eerst maar eens een goede voldoende scoren. Van mij krijgen ze nu een 5+.

Reactie op je artikel "wat zou je doen met een miljoen pingpongballen?"
De recruiter verzint bij sollicitaties steeds nieuwe methodes, maar in hetzelfde tempo worden die weer achterhaald door sollicitanten via tips uit bladen, boeken, etc. Constant over jezelf nadenken blijft natuurlijk altijd zinvol, maar het lijkt er steeds meer op dat je als sollicitant zelf óók psychologie gestudeerd moet hebben en constant op je hoede moet zijn om dit sollicitatieproces tot een goed resultaat te brengen: nagaan welk type recruter je tegenover je hebt, inderdaad inschatten of hij/zij z'n dag heeft of niet, welk antwoord hij het liefst hoort,etc.
Veel aspecten zijn dan ook tijdens zo'n eerste gesprek al subjectief:
Klikt het met die recruter? Vindt hij / zij je ideeën, eigen initiatief, etc. juist eigenwijs i.p.v. doortastend?
Tijdens zo'n gesprek dreig je de objectiviteit t.a.v. jezelf te verliezen.
Vele standaardzaken blijven altijd logisch zoals vriendelijk zijn, er "vlekkenloos" uitzien, etc., maar zoiets als je manier van praten, lachen, etc. dwing je bij jezelf niet af en prikt een recruter dwars doorheen of het écht of nep is. Ook liegen of "opkloppen" en of je op de hoogte bent van al die tips uit bladen / boeken en toepast.
De eindbeoordeling blijft uiteindelijk altijd subjectief, is je sollicitatiegesprek een momentopname geweest en is de werkkring waarin je terechtkomt haast een lot uit de loterij. Op die werkplek wordt natuurlijk gekeken hoe je functioneert , maar komt je ware karakter alsnog boven. Het verschil tussen het sollicitatieproces en de werkplek is dan gelukkig dat daar aan veel zaken niet zo zwaar meer getild wordt.....
Vantevoren oefenen tegen een goede vriend kan enorm bijdragen aan succes i.p.v. tips uit je hoofd leren. Blijf dus toch zoveel mogelijk jezelf.
Overigens, zo'n vraag als "kun je met hem lachen" hangt óók van de karakters van je aanstaande collega's af.

Ik kan me prima vinden in de meeste adviezen voor online solliciteren, maar raak geprikkeld wanneer ik lees dat u mensen aanraadt om allereerst een papieren uitdraai te maken: we hebben -lijkt mij- toch al milieuproblemen genoeg. Misschien is het een beter advies om een online sollicitatiebrief een tijdje te laten sluimeren, vervolgens aandachtig opnieuw te lezen, eventueel correcties aan te brengen en dan te verzenden.

lachen, etc. dwing je bij jezelf niet af en prikt een recruter dwars doorheen of het écht of nep is.

Ik las dit net op deze site. Ik weet niet of de schrijver wel eens lachen bij een ander afdwingt, maar persoonlijk heb ik daar nog nooit iets over gehoord. En over sollicitatiebrieven gesproken, bovenstaande zin wordt verbeterd: 'en een recruter prikt er dwars doorheen als het nep is.' Niet dat ik geen taalfouten maak, nog veel ergere ! Maar het is altijd fijn als iemand je daar even op attent maakt, met name als je het hebt over sollicitatie(brieven).

Rob Lammers - Amstelveen 28-7-2007 21:44

N.a.v reaktie van "CV" (d.d vrijdag 11 mei 2007 18:47) op mijn reaktie: Gelukkig heb ikzelf géén ervaring met proberen "lachen bij een ander afdwingen" maar blijf zoals gezegd waar dan ook "mezelf". Maar ik hoor of zie tijdens wat voor een gesprek dan ook aan mensen (in privé of zakelijke omgeving, onafhankelijk van aanwezigen tijdens gesprek) of wèl of niet toneel-gespeeld of "nep-gelachen" wordt: via de grappig-bedoelde opmerking / flauw grapje door iemand, fokt toehoorder bij zichzelf dan een (glim-)lach op(= "bij jezelf afdwingen") om zo die "grappenmaker"(in psychologisch opzicht op dat moment "hoger in rangorde"/"beslisser over anderen" zoals een recruter of een chef) tot "vriend" te houden. Die recruter kan zoiets gebruiken als truc om dat toneelspel te constateren: tenslotte moet die recruter door sollicitant tot "vriend" gehouden worden om die baan te krijgen!

Tot slot:

- Wat er "taal-fout" is aan de zin "prikt een recruter dwars doorheen of het écht of nep is" (let op:, dus niet wat dit persoon verderop in zijn of haar eigen zinsbouw schrijft "een recruter prikt er dwars doorheen als het nep is" ....: als U iets citeert, doe het dan wederom goed, want ook zóiets is fataal in een sollicitatiegesprek of -brief....) kan ik echter niet ontdekken en hoeft er m.i. niets verbeterd te worden......

- wat ik jammer vind is dat dit persoon zijn of haar reaktie anoniem geeft, slechts aangeduid met "CV" . Naar mij en andere lezers toe is dat een beetje laf en bovendien dit lijkt me ook dit onverstandig in een sollicitatiebrief: er zijn de afgelopen tijd zeer veel discussies geweest rond "anoniem solliciteren" en blijkt dat zulke brieven linea recta in de prullenbak verdwijnen.....

recruiter, niet recruter

Laten de werkgevers in deze ook een hand in eigen boezem steken. Lang niet alle werkgevers zorgen dat hun computers op moderne software draaien. Dit kan ertoe leiden dat een keurige, foutloze sollicitatiebrief eruit komt te zien alsof er veel spelfouten inzitten en zinnen niet lopen. Dit conversieprobleem kan je dus een afwijzing opleveren, zonder dat je er iets aan kunt doen. Door te surfen ben ik gelukkig aan een gratis PDF-programma gekomen, waarmee je je sollicitatiebrieven dus kunt omzetten naar een PDF-je en veilig kunt wegsturen via de mail. Het programmaatje heet CutePDF Writer.

Kan ik ergens de onderzoeksresultaten vinden van het intermediair onderzoek naar online sollicitaties. Staat het ergens gepubliceerd?

Prachtige Tips allemaal!

Kan me in veel punten vinden, MAAR ik heb ook een TIP voor de mederwerkers van SOMMIGE werving en selectie organisaties: Lees ook eens de CV van een kandidaat.

Ik heb de afgelopen jaren 2 maal op een ''grote'' banen site gestaan met mijn zeer specifieke CV. Het is bijna lachwekkend hoe sommige recruiters werkelijk ALLES aanbieden. Als kandidaat ben je een aardige tijd bezig om in te vullen wat je wil kan en doet en tevens je wensen duidelijk te maken. Het is dan wel erg verdrietig als je binnen een week 40 functies krijgt aangeboden die totaal geen enkel raakvlak vertonen met jouw CV. Of als je zo een algemene e-mail ontvangt met de naam van een compleet ander persoon in de aanhef...ook netjes. Om nog maar te zwijgen van e-mails waar dan onderaan een zin staat: "CV's die niet voldoen aan de functie eisen worden niet in behandeling genomen" .....kan ik volledig inkomen..MAAR stuur dan ook geen vacature door die werkelijk geen enkele aansluiting heeft op mijn CV en profiel.

Verder ben ik blij met de komst van de online mogelijkheden. Als beide partijen zich aan een aantal regels zouden houden, wordt het voor beide partijen een stuk prettiger werken.

Ik begrijp de irritaties bij recruiters. Prima!

Top 6 van irritaties bij sollicitanten?
1. Het is mateloos frustrerend dat werkgevers geautomatiseerd groepen kandidaten, die schijnbaar aan bepaalde criteria voldoen, geautomatiseerd aanschrijven met een summiere standaardtekst "Geachte kandidaat, Kunt u z.s.m. telefonisch..." Men stelt zich vaak niet voor en wil zich blijkbaar geen moeite getroosten om kandidaten te werven.
2. Men leest de online cv's vaak niet goed voordat men reageert.
3. Men wil meestal geen vacatureteksten e-mailen, wat erg handig is voor werkenden, maar wil die slechts bepreken in een persoonlijk gesprek.
4. Men vraagt te snel - vaak meteen - of je langs wil komen voor een gesprek. Men vergeet dat je daarvoor reiskosten moet maken, vakantie-uren op moet nemen, enz. Een uurtje enkele reis is als snel een hele middag vrij.
5. Men reageert soms bijna verontwaardigd als je niet meteen langs wil komen voor een gesprek.
6. Intermediairs plaatsen soms lokvacatures om reacties uit te lokken, zodat men kandidaten die potentieel hebben kan inschrijven voor eventuele vacatures in de toekomst.

Als student werkte ik in een winkel en daar ergerde ik me aan vertegenwoordigers die op een arrogante manier en zonder gedag te zeggen langs het personeel liepen om te gaan slijmen bij mijn werkgever. Ik besloot dan, mocht ik ooit een eigen bedrijf beginnen, die persoon (en dus het bedrijf dat hij vertegenwoordigde) in mijn toko nooit toe te laten.
Hetzelfde geldt voor personeelsfunctionarissen die te lui en te arrogant zijn om een afwijzing te sturen. Zij realiseren zich kennelijk niet dat ik ooit in de positie kan zitten dat hun bedrijf iets aan mij moet verkopen. Ik zal op dat moment op zijn minst een bittere smaak in mijn mond hebben zodra ik met hun in gesprek ga. Helaas is mijn ervaring dat meer dan 50% van mijn sollicitaties niet eens beantwoord worden.
Klagen over slordige en onvolledige brieven is terecht, maar een groot deel van die klagers vergeet ook voor hun eigen deur te vegen!

Cathelyne,

Hartelijk dank voor je prachtige artikel.

Weet jij (of een lezer) wellicht antwoord op het volgende:

Je hebt vaak de optie om "direct te solliciteren". Je klikt die button dan aan en komt op een sollicitatie-pagina, waar je je personalia kunt invullen, je CV kunt uploaden en ....in een pietepeuterig vakje je motivatie kunt aangeven.

Heb je in je onderzoek misschien iets gehoord over waarom je niet gewoon een brief kunt uploaden?

hartelijke groeten

sandra planjer

Hoi Cathelyne,

Ik kwam inderdaad ook zo een sollicitatie tegen.
Maar je kan toch gewoon met je CV ook een brief uploaden?

Groeten Marijn