Boris Dittrich: 'Geluk dwing je af'
Loopbaan
Auteur: Kees Versluis
|
27-05-2009
|
 Mail dit artikel
Boris Dittrich (53) is advocacy director ('pleitbezorgend directeur') homorechten bij Human Rights Watch in New York. Drie jaar geleden verliet de fractievoorzitter van D66 de Tweede Kamer nadat hij eerder in een beslissend Afghanistan-debat onhandig gemanoeuvreerd had.
Wie: Boris O. Dittrich
Geboren: 21 juli 1955, Utrecht
Opleiding: rechten aan de Universiteit Leiden
Loopbaan: advocaat bij Stibbe en Ingelse, rechter in Alkmaar, kamerlid en fractievoorzitter van D66, Advocacy Director bij Human Rights Watch.
Wat wilde u worden toen u acht was?
'"De moord op John F. Kennedy is het ergste wat de wereld kan overkomen", zei de melkboer tegen mijn moeder de dag na de moord in 1963. Ik vond het verschrikkelijk voor de Amerikanen, wilde ze helpen en besloot president van Amerika te worden. "Dat kan niet als je niet in Amerika bent geboren", was het nuchtere antwoord van mijn moeder. Op dat moment besloot ik dat ik ooit in Amerika wilde gaan wonen.'
In hoeverre bent u een product van uw jeugd?
'Ik ben zonder meer een product van mijn jeugd. Mijn vader was als studentenleider in Tsjechoslowakije op zijn 24e naar Nederland gevlucht. Mijn ouders praatten thuis altijd over politiek. Van jongs af aan heb ik een hang naar persoonlijke vrijheid meegekregen en een strijdlust tegen onrechtvaardigheid. Op de lagere school legde ik aan mijn klasgenoten uit wat democratie inhoudt.
Toch heb ik me ook een tijd tegen mijn ouders afgezet; in mijn puberteit had ik continu conflicten thuis. Mijn vader, links intellectueel, vond het belangrijk dat ik op school goed mijn best deed. Maar op een gegeven moment deed ik op school niets meer. Met bluf en flair is het me gelukt toch de vierde klas van het gymnasium te bereiken, waar ik bleef zitten. "Hoe vertellen we het de familie?", was de grote zorg van mijn vader. Uiteindelijk hebben mijn ouders me naar een Montessorilyceum in Zeist gestuurd. We zaten daar met zijn zessen in een kring om de leraar, zo'n andere manier van lesgeven. Ik ben er helemaal opgebloeid.'
Wat was uw eerste baan?
'Na mijn studie rechten ben ik advocaat-stagiair geworden bij Stibbe. Ik werkte er vooral aan opdrachten in de vastgoedsector. Zat ik wekenlang in de bibliotheek te puzzelen op een dossier. Ik miste het sociale contact enorm en wilde mensen met echte problemen helpen. Daarom ben ik na drie jaar compagnon geworden bij Ingelse, waar we ons bezighielden met discriminatiezaken en politieke kwesties, zoals het verbod op het plaatsen van kruisraketten.'
Wat heeft u tienduizend uur gedaan?
'Een typische juristenvaardigheid: voordat je tot een oordeel komt, eerst tot de bodem uitzoeken wat de feiten zijn. Ook in het persoonlijk leven is dat een belangrijke eigenschap. Veel misverstanden en relatieproblemen zijn het gevolg van te snel oordelen. Toen ik de politiek inging, heb ik met die gewoonte in het begin juist problemen gehad. Werd ik als justitiewoordvoerder gebeld door journalisten die wilden weten wat D66 van iets vond, antwoordde ik: ik moet er eerst nog eens over nadenken. Stond er in de krant: "Dittrich heeft nog geen mening." Mijn collega's boos.
Overigens vind ik de waan van de dag in de journalistiek te sterk geworden. Een voorbeeld. Twee jaar geleden werd een homodemonstratie in Moskou door de autoriteiten neergeslagen. Daar heb ik voor Human Rights Watch een rapport over geschreven en aangeboden aan Verhagen, Merkel, het Europees parlement. Maar de media waren niet geïnteresseerd. Totdat twee weken geleden Gordon dreigde een liedje niet te zingen als de Russische politie opnieuw een homodemonstratie zou neerslaan. Toen wilden diezelfde journalisten mijn rapport ineens alsnog hebben.'
Zonder mazzel geen succes. Wanneer had u geluk in uw loopbaan?
'Geluk komt niet uit de lucht vallen, dat dwing je af. Een kwestie van weten wat je wilt, van je doelen definiëren. Maar veel mensen weten niet wat ze willen en zijn daardoor ongericht. Voor mijn nieuwe boek Elke liefde telt ben ik twee jaar lang om vijf uur opgestaan en werkte ik ook vaak 's avonds en in het weekend. Daarom past de VS zo goed bij me. In New York, waar ik sinds twee jaar woon, heeft iedereen dromen, zelfs de serveerster in het restaurant. Het zindert er van de energie, waar ik helemaal door aangestoken ben.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
'Mijn leraar Grieks op het Montessorilyceum pakte me op een dag bij mijn arm: "Jongen, jij bent slim en getalenteerd, maar lui. Wil jij iets in je leven bereiken, dan moet je je best gaan doen." Dat was een bepalend moment. Ik ben gaan lezen, gaan werken. Vanaf dat moment ging alles crescendo.'
Op welk moment had uw leven een andere wending kunnen nemen?
'Als ik ooit besloten had met mijn vriendin te trouwen en kinderen te krijgen. We waren al jaren samen en zaten in de fase dat we daaraan toe waren. Maar ik wist dat ik ook op mannen viel en voerde daarover gesprekken met haar. Toen meende ik overigens nog dat ik niet homo-, maar biseksueel was. Mijn vriendin wilde desondanks dat we met elkaar doorgingen. We hebben er lang over nagedacht. Uiteindelijk besloot ik dat het beter voor haar en mij was de relatie te beëindigen.'
Wat is uw grootste teleurstelling?
'Ik heb als rechter in een moordzaak ooit tot vrijspraak besloten. Er was voldoende wettelijk bewijs, maar de verdachte bleef ontkennen. Als rechter heb je de wettelijke opdracht ook je eigen overtuiging te laten meewegen. Ik geloofde in zijn onschuld, en heb de twee andere rechters daar uiteindelijk ook in mee weten te krijgen. Ik zit er nog steeds mee, want ik denk achteraf dat die vrijspraak onterecht was. Ik droom er soms zelfs van.'
Wat móet u nog bereiken?
'Dat de 77 landen waar homoseksueel gedrag nu strafbaar is, dat opheffen. Natuurlijk weet ik dat dat ideaal ver weg is. Maar Panama heeft onlangs besloten de strafbaarheid op te heffen. Ik ben nu in gesprek met Gabon. Ook heb ik goede hoop dat Oezbekistan en Tadzjikistan het verbod op homoseksueel gedrag op termijn opheffen.
Helaas zijn er ook landen die de anti-homowetgeving aanscherpen, vooral in Afrika. In veel landen spelen conservatieve Amerikaanse missionarissen daarbij een kwalijke rol. Zij organiseren bijvoorbeeld condoomverbrandingen.'
fotografie Duco de Vries
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
|
Tijd om je loopbaan een boost te geven? Nodig weer eens netwerken? Intermediairs carrière-agenda geeft een overzicht van workshops, presentaties en seminars in heel Nederland.
