Groningse burgemeester Rehwinkel: 'Ik doe dit voor mijn ouders'
Auteur: Robin Uitham |
10-01-2012
| Reacties: 1
|
 Mail dit artikel
Hij heeft meer dan achtduizend volgers op Twitter en wordt de meest ‘social' burgemeester van Nederland genoemd. Peter Rehwinkel, burgemeester van Groningen. 'Dit is het mooiste burgemeesterschap dat ik kan vervullen.'
CV
Wie: Peter Rehwinkel
Geboren: 19 juni 1964, Groningen
Opleiding: Rechten, RijksUniversiteit Groningen
Loopbaan: 1987 medewerker staatsrecht RU Groningen; 1991 secretaris van minister van Onderwijs; 1994 stafmedewerker wetenschappelijk bureau van de PvdA; 1995 Tweede Kamerlid PvdA (binnenlandse zaken, koningshuis, onderwijs). Ondervoorzitter enquêtecommissie bouwfraude; november 2002 vertrek uit Tweede Kamer; 2003 directeur Nederlands Centrum voor Staatsrecht en Politiek; 2004-2009 burgemeester Naarden; 2007 namens PvdA gekozen in Eerste Kamer; 2009 burgemeester Groningen
Welke kwaliteiten heeft het milieu waarin u bent opgegroeid u opgeleverd?
‘Ik kom uit een heel eenvoudig milieu, daarop zou ik nooit neerkijken omdat ik weet hoezeer je afhankelijk bent van het milieu waaruit je voortkomt. Dat realiseer ik me vaak. De moeder van een van mijn beste vrienden is pianolerares en zij heeft een meer culturele achtergrond. Hoewel mijn ouders mij zeer hebben gestimuleerd om op muziekles te gaan, konden ze mij die brede achtergrond niet meegeven. Mijn vader begon zijn loopbaan als banketbakker, mijn moeder had mulo.
Ik merk dat ik alles erg voor mijn ouders doe: dat ze trots op me zijn, vind ik leuk. Ik kom uit de provincie Groningen. Voor mijn vader is dit de mooiste baan die ik kon nemen, mooier dan die van landelijk politicus. Dit is het mooiste burgemeesterschap dat ik kan vervullen. Er wordt weleens gezegd: en hierna Amsterdam? Dan zeg ik: voor mij is Groningen mijn stad. Amsterdam? Het kan gevaarlijk zijn dit nu zo te zeggen, maar als ze me zouden vragen, nee...'
Wat wilde u worden toen u tien was?
‘Zelfs toen al zei ik dat ik minister-president wilde worden. Toen ik een jaar of tien, twaalf was vond ik politiek heel belangrijk, later besefte ik wel dat zo'n functie iemand helemaal opslokt. Maar zo'n baan heb ik nu ook.'
Wat bent u net niet geworden?
‘Ik ben veel wél geworden, ondervoorzitter van de enquêtecommissie bouwfraude, lid van het presidium van de Tweede Kamer, ik had de portefeuille koningshuis, zat in het fractiebestuur; ik heb van alles gedaan. Ik ben geen minister of staatssecretaris geworden. Maar voor mijn gevoel ben ik dat nu. Ik ben nu ook bestuurder.'
Had u het wel geambieerd?
‘Niet uitdrukkelijk, en nu zeker niet. De lokale politiek, zeker in Groningen heeft een veel plezieriger sfeer en inhoudelijk verkies ik dit boven de hyperige landelijke politiek. Ik erger me mateloos aan de hele Randstad-oriëntatie. Het is net of Nederland alleen uit Randstad bestaat, ik snap niet dat de rest van Nederland daartegen niet veel meer in opstand komt.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Van mijn oma: wees eerlijk en oprecht. Dat kun je alleen in je volledige bestaan zijn, niet tijdens je werk opeens niet.'
Wat is uw belangrijkste beslissing geweest? Uw beslissing uit de landelijke politiek te stappen?
‘Nee, mijn belangrijkste beslissing nam ik na mijn studie: om nog een aantal jaren aan een proefschrift te werken. Daarvan heb ik altijd profijt gehad, ook later heb ik dit gekoesterd. Ik had behoefte aan verdieping en heb nieuwsgierigheid ontwikkeld. Ik ben altijd wel op zoek. Daarvan baal ik ook wel in dit werk, ik houd veel van lezen, maar heb daarvoor te weinig tijd.'
Wat heeft u tienduizend uur gedaan?
‘Ik ben geneigd te zeggen: vergaderen. Maar mijn eerste gedachte: fietsen van Gasselte naar de middelbare school in Stadskanaal, zestien kilometer heen en zestien kilometer terug, en het was gek, maar altijd met wind tegen. Dat heeft me gevormd, ik heb erg moeten bikkelen. Laatst reed ik met mijn chauffeur op het Groninger land in het avonddonker en dan zie je al die jongens nog op de fiets. Godzijdank heb ik dat gehad.'
Op welk cruciaal moment heeft u mazzel gehad?
‘We maakten een cruise langs de kust van Mexico, eenmaal aan land had ik telefonisch bereik en hoorde ik op die prachtige plek dat ik op de lijst van de Eerste Kamer stond. Maar ik zou het niet meteen mazzel noemen, het was geen dom geluk, het voelde als rehabilitatie. Een gevoel van dankbaarheid. Misschien dat anderen vinden dat ik veel mazzel heb gehad, maar ik heb er hard voor gewerkt. Ik ben geen mazzelaar, ik moet mijn zaakjes op orde hebben.'
Heeft uw partner uw visie op uw carrière veranderd?
‘Als politicus verpolitiek je. Je redeneert op zijn minst vaak in eigenbelang, dat is een way of life. Mijn partner werkt bij het tv-programma Spoorloos en reist de wereld rond. Hij heeft wel interesse voor politiek, maar zit niet zo in elkaar: daaraan spiegel ik me, er is ook een andere manier van leven. Ik heb wel eens zo'n politiek huwelijk aanschouwd, een schrikbeeld. Dat wil ik niet. Als wij 's avonds samen eten zeg ik: vertel jij eerst eens. Dan stap ik uit mijn wereld, ik moet er even uit... en moet er niet aan denken dat mijn partner uit dezelfde kring zou komen.'
U bent uitgeroepen tot meest social burgemeester, u twittert volop.
‘Daar ben ik trots op, het is een bewuste keuze om verantwoording af te leggen en toegankelijk te zijn. Je hoeft als burgemeester niet alleen in bestuurlijke circuitjes mee te draaien. Een van de mooiste complimenten luidde: "Ik wist nooit wat een burgemeester deed, nu wel".'
Wanneer had u tegenslag?
‘Toen ik in 2002 op een lage plek op de kieslijst kwam, was ik teleurgesteld. Maar dingen die tegenzitten, moet je in je voordeel ombuigen. Het heeft me gedwongen een nieuwe richting te zoeken. Met de wetenschap van nu kan ik zien hoe positief mijn beslissing om uit de Kamer te stappen, is geweest. Natuurlijk heb ik er verdriet van gehad, ik had altijd het gevoel corvee te moeten doen, er werd altijd gezegd: dit kunnen we wel aan jou overlaten. Daardoor heb ik ook veel gedaan, maar dan wil je op een gegeven moment erkend worden. Als ik die beslissing niet had genomen, was ik verzuurd. Het is goed regelmatig van omgeving te veranderen. Maak van tijd tot tijd keuzes, dwing jezelf te verkassen.'
Fotografie: Reyer Boxem
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
A10milazzo | 11 januari 2012 (21:15)
Sterk verhaal!
Alleen die irritatie over de randstad-oriëntatie begrijp ik niet. Wat is er nou beter voor Groningen?
|
