Bol.com-directeur Daniël Ropers: ‘Je kunt geluk niet afdwingen'
Auteur: Pamela Wilhelmus |
06-12-2011
|
 Mail dit artikel
De carrière van Bol.com-directeur Daniël Ropers is een aaneenschakeling van mazzel. 'Bijna alle randvoorwaarden waar ik geen invloed op heb, zijn goed, puur door geluk: waar ik ben geboren, mijn ouders, dat we naar Nederland zijn verhuisd, dat ik mijn vrouw tegenkwam. En hoe ik bij Bol.com terecht ben gekomen is ook door stom toeval.'
CV
Wie: Daniël Ropers
Geboren: 25 maart 1972, Freiburg im Breisgau
Opleiding: 2 jaar geneeskunde Universiteit Utrecht, bedrijfseconomie Erasmus Universiteit Rotterdam, Business School ESSEC, Parijs
Loopbaan: 1997 junior associate bij McKinsey; 1999 raakte betrokken bij de online winkel van het Duitse mediaconcern Bertelsmann. Nam anderhalf jaar sabattical om Bol.com van de grond te krijgen; 2000 directeur van Bol.com
Welke kwaliteiten heeft het milieu waar je uit voortkomt je opgeleverd?
‘Ik heb de kracht van de rede thuis leren kennen. Mijn ouders zijn allebei wetenschappers. Ze waren zeker niet soepel, maar ze stonden altijd open voor goede argumenten. Toen ik begon met uitgaan, moest ik om elf uur thuis zijn. Ik legde uit dat de dansles pas om elf uur klaar was en dat we dan ook nog een drankje dronken met z'n allen, dus dat elf uur thuis niet realistisch was. Toen mocht ik om half één thuis zijn. Mijn ouders durfden ons al vroeg veel eigen verantwoordelijkheid te geven, en eisten van ons dat we die ook namen. Als elfjarig jochie mocht ik alleen op vakantie met mijn vriendjes, wandelen door het Zwarte Woud van jeugdherberg naar jeugdherberg. Ik heb in die tijd geleerd dat je niet bang hoeft te zijn voor het onbekende of het onverwachte, omdat je in de praktijk altijd wel een goede manier vindt om ermee om te gaan.'
Hoeveel mensen heb je in je leven ontslagen?
‘Dat ikzelf de gesprekken deed, zo'n tien tot vijftien. Dat gesprek zelf gaat me niet moeilijk af, want ik heb er goed over nagedacht voor ik die beslissing neem. Bij ons bedrijf krijg je de kans, en daarmee ook de verplichting om verantwoordelijkheid te nemen. Iedereen is volledig verantwoordelijk voor een onderdeel van het bedrijfsproces, wij doen niet aan gedeelde verantwoordelijkheden. Jouw succes is direct zichtbaar voor onze klanten, maar ook voor je collega's. Maar je falen ook. En zelf word je er ook niet gelukkig van als je niet geëquipeerd bent voor de functie die je hebt. Iedereen wil graag met goede en gemotiveerde collega's werken, ervoor zorgen dat dát kan is de verantwoordelijkheid van de manager.'
Wat wilde je worden toen je tien was?
‘Toen ik tien was had ik niet specifiek een idee over wat ik wilde worden, ik verkocht toen zelfgeplukte bosjes bloemen voor 10 Pfennig. Maar toen ik vijftien was wist ik het wel. Ik vond het inmiddels best gaaf wat mijn ouders deden, beiden medisch wetenschappers. Ik koos een pakket waarmee ik ook geneeskunde kon gaan doen. Dat heb ik twee jaar gestudeerd, maar ik switchte naar bedrijfseconomie. Mijn ouders waren onaangenaam verrast en dachten dat ik niet de discipline zou bezitten om economie wel af te maken. Dat is dus wel gelukt.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Ik had altijd het gevoel: wat komt hierna dan? Een aangetrouwd familielid van me, die directeur is van een headhuntbedrijf zei: "Ik begrijp die onrust van jou niet. Als je in een omgeving bent waar je nog heel veel kunt leren, waarom gebruik je je energie daar dan niet voor in plaats van die te richten op wat hierna gaat komen?" Ik ben het meer zo gaan doen en geniet nu echt van de reis, en niet alleen van het doel.'
Heeft je partner invloed op je carrière?
‘Ik was nog officieel in dienst bij McKinsey en besloot een sabbatical te nemen en me volledig op bol.com te storten. Ik heb consultants die de kroonprins waren binnen de consultancy zien afbranden als ze het bedrijfsleven ingingen, en wilde dat voor mezelf voorkomen. Na een paar maanden bij bol.com was dat precies wat er dus wel gebeurde. Ik merkte dat mijn collega-directeuren helemaal niet zaten te wachten op een of andere wijsneus die overal een mening over had, en raakte zwaar gefrustreerd. Hoe meer ik erover sprak met mijn baas, hoe meer hij zich aan mij ging ergeren en hoe erger het werd. Ik was doodongelukkig. Dus wilde ik stoppen. Toen zei mijn vrouw: "Wat is dat nou. Je bent gekomen om te leren, en nu doet het even pijn en dan stop je meteen?" Ik zette een knop om en ging door. Een jaar later was ik directeur. Ik ben er tegenwoordig kien op dat we bij bol.com onder mijn leiding weinig verschil laten ontstaan tussen gelijk hebben en gelijk krijgen.'
Zonder mazzel geen succes: op welk moment in je carrière heb je geluk gehad?
‘Mijn carrière is een aaneenschakeling van mazzel. Bijna alle randvoorwaarden waar ik geen invloed op heb, zijn goed, puur door geluk: waar ik ben geboren, mijn ouders, dat we naar Nederland zijn verhuisd, dat ik mijn vrouw tegenkwam. En hoe ik bij bol.com terecht ben gekomen is ook door een stom toeval. Ik was op een kerstfeest van McKinsey in Duitsland en raakte aan de praat met de consultant die het project voor Bertelsmann ging doen. Hij zocht nog een goedkope medewerker die vloeiend Nederlands sprak. Daar stond ik. Je kunt geluk niet afdwingen. De enige invloed die je daarop hebt is dat áls die kans langskomt, je hem kunt grijpen of het kunt vernachelen. Als het waar zou zijn dat je geluk kunt afdwingen, dan is het dus van mensen die geen geluk hebben hun eigen schuld. En dat is natuurlijk klinkklare onzin.'
Heb je wel eens getwijfeld in je carrière?
‘Ik ben wel eens benaderd door een headhunter die zei: "Je hebt het in je om het tot de raad van bestuur van een beursgenoteerde onderneming te schoppen, maar dan moet je wel verder." Ik werd daar best onzeker van. Maar toch ging ik niet weg. Het bestaansrecht van headhunters is veelbelovende personen te begeleiden in de groei naar de hoogste posities. Maar ik denk dat heel veel mensen die in die mallemolen zitten daar heel ongelukkig van kunnen worden. Ze doen niet wat ze zelf willen, ze zitten in een schema dat voor hen bepaalt wat er gebeurt. Ik doe hier wat ik echt wil, en ik ben ongelofelijk gelukkig.'
Wat is een belangrijke beslissing geweest in je tijd bij bol.com?
‘Direct na mijn aantreden als algemeen directeur in 2000 besloot ik, terwijl we van het hoofdkantoor geen mensen mochten aannemen, te groeien van 25 naar 50 collega's. Ik was ervan overtuigd dat we met meer mensen veel betere beslissingen zouden nemen over de enorme budgetten die we aan externe partners uitgaven, terwijl we nauwelijks konden beoordelen of deze wel goed werk leverden. Dat bleek een gouden greep, en toen het uitkwam waren de resultaten zo verbeterd, dat ik een compliment kreeg in plaats van een schrobbering. Daar leerde ik een belangrijke les: het is makkelijker om achteraf je excuses aan te bieden, dan vooraf toestemming te krijgen.'
Fotografie: Mark van der Zouw
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
|
Tijd om je loopbaan een boost te geven? Nodig weer eens netwerken? Intermediairs carrière-agenda geeft een overzicht van workshops, presentaties en seminars in heel Nederland.
