Topvrouw Marike van Lier Lels: 'Ja, ik ben ooit gevraagd minister te worden'
Auteur: Robin Uitham |
27-09-2011
| Reacties: 2
|
 Mail dit artikel
Marike van Lier Lels - door Management Scope uitgeroepen tot de machtigste (lees: meest invloedrijke) vrouw in het Nederlandse bedrijfsleven - wordt regelmatig gevraagd voor allerlei functies. 'Maar ik ben heel tevreden met wat ik nu doe, dit is mijn droombaan.'
CV
Wie: Marike van Lier Lels
Geboren: 19 oktober 1959
Opleiding: Scheepsbouwkunde HTS Dordrecht, Rederijkunde TU Delft
Loopbaan: management trainee bij Nedlloyd; trade manager Hongkong en Singapore Nedlloyd; directielid Nedlloyd; directeur Van Gend&Loos; lid raad van bestuur Deutsche Post Euro Express; coo Schiphol Groep; sinds 2005 eigenaar van Lels & Ko; tevens commissaris bij KPN, Reed Elsevier, USG People, Maersk Benelux en TKH Group.
Wat wilde u worden toen u tien was?
‘Ik wilde astronomie studeren, dat was waarschijnlijk kort voor of na dat ik brandweervrouw wilde worden. De ruimte en de sterren vond ik interessant, de nietigheid van de aarde, het heelal was nog een grensverleggend gebied waarin veel kon worden ontdekt.'
Wat is de meest vormende ervaring in uw leven geweest?
‘Mijn periode in de Verenigde Staten. Na het gymnasium-B wist ik niet wat ik wilde gaan doen, ik ging een jaar naar een highschool in de VS. Daar heb ik relativeringsvermogen geleerd. Dingen die je hier vanzelfsprekend vindt, zijn daar helemaal niet normaal. Ik at een boterham met pindakaas met mes en vork. Daar deden ze jam op de pindakaas, vouwden ‘m dubbel en aten ‘m zo op. De leraren staakten op een gegeven moment en ik ben toen gaan werken bij een jachtwerf. Ik begon met dekken schuren, maar vond de tekentafel spannender. Toen wist ik: ik wil jachten ontwerpen. Vervolgens heb ik hts scheepsbouw gevolgd, maar ik bleek niet te kunnen tekenen. Daarna heb ik de TU Delft in drie jaar gedaan, waarvan het laatste jaar in Indonesië voor mijn afstudeeropdracht. Na mijn afstuderen, begin jaren tachtig, was het wat banen betreft een moeilijke tijd. Ik hield van schepen en ik zag dat Nedlloyd de Spice Race, een zeilrace rond de wereld, organiseerde. Die race is er helaas niet van gekomen, maar ik kon wel bij Nedlloyd aan de slag. Ik wilde graag naar het buitenland.'
Welke kwaliteiten heeft het milieu waaruit u voortkomt, u opgeleverd?
‘Mijn moeder hamerde op onafhankelijkheid. Ze zei: kies een vak waarmee je voor jezelf kunt zorgen. Zij was maatschappelijk werkster en moest stoppen met werken toen ze trouwde, dat was toen verplicht. Mijn vader werkte als elektrotechnisch ingenieur, van hem heb ik mijn interesse in techniek geërfd. We woonden in een rijtjeshuis in Delft, niets schokkends.
Omdat ik in oktober jarig ben, was ik altijd de oudste op school. In die zin had ik altijd een voortrekkersrol, ik was ook klasse-oudste. Het is nooit mijn ambitie geweest, maar ik werd vaak voor dit soort functies gevraagd. En schepen zitten in mijn bloed. De Lelzen waren kapteins en reders, behalve mijn ouders, die hadden niets met water. De rederijbranche was voor mij dus geen bekende wereld.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Dat was het advies van een consultant bij Nedlloyd waar ik net was begonnen als manager. Ik vond dat de directie een nieuwe manier van werken moest invoeren, empowerment: meer eigen verantwoordelijkheid voor werknemers. Die consultant zei: "waarom doe je het niet zelf op jouw afdeling?" En dat heb ik gedaan, met veel succes. Je hebt veel meer in de hand dan je denkt. Je kunt zelf je toekomst sturen. Ik heb toen voor altijd geleerd: niet tutten of de wereld willen veranderen, doe het zelf.'
Wat heeft u 10.000 uur gedaan?
‘Dat is bij elkaar 4,8 jaar. Ik denk vergaderen. Lezen heb ik zeker een veelvoud daarvan gedaan.'
Wat was de belangrijkste beslissing in uw loopbaan?
‘De belangrijkste beslissing volgde na mijn vertrek bij Schiphol na een conflict (Van Lier Lels werd na verschil van inzicht met president-directeur Cerfontaine eind 2004 ontslagen, red.). Ik wilde mezelf niet verloochenen, wilde bij mijn principes blijven, en dat leidde tot mijn vertrek. Natuurlijk doet zoiets pijn. Het was verleidelijk meteen een baan te accepteren en ergens anders achter de knoppen te gaan zitten. In plaats daarvan heb ik tijd voor reflectie genomen: doe ik iets omdat de buren vragen of ik al een baan heb? Of doe ik iets wat me werkelijk beweegt? Gun jezelf de tijd na te denken: hoe wil ik mijn leven inrichten? Schiphol is een geweldig bedrijf waar ik met veel plezier heb gewerkt; het was geweldig eindverantwoordelijk te zijn over zo'n club. Maar ik prefereer het leven dat ik nu heb, met een portefeuille aan activiteiten en regie over mijn eigen agenda. En heel onafhankelijk te kunnen zijn.'
Op welk cruciaal moment heeft u mazzel gehad?
‘Ik denk dat toeval niet bestaat. Op een onbewust niveau stuur je zelf meer dan je beseft, in die zin denk ik dat je het toeval afdwingt. Ik kwam in Amerika bij toeval op een jachtwerf, maar ook weer niet. Dingen gaan zoals ze moeten gaan. Ik vond de mensenkant van het werk leuker dan de techniek en kwam daardoor aan de organisatiekant terecht. Als je dichtbij je hart blijft, bij je talenten, dan maak je sneller carrière dan als je steeds functies accepteert die goed zijn voor je cv.'
Wat is uw talent?
‘Ik kan open en direct communiceren en heb oog voor de andere kant. Werk gaat niet alleen over inhoud, het gaat ook over relaties, verbindingen. Het gaat uiteindelijk niet om geld verdienen, het gaat erom de wereld beter te maken, daar geloof ik in. Het is allemaal mensenwerk. Mensen met elkaar verbinden, is een talent. Ik heb de vaardigheden om op relationeel niveau interventies te doen. Verder heb ik geen heel speciale talenten, denk ik.'
Wat bent u net niet geworden?
‘Tot de dag van vandaag word ik gevraagd voor allerlei functies, geweldig voor mijn ego, maar ik ben heel tevreden met wat ik nu doe, dit is mijn droombaan. Ik heb vijf commissariaten, zit in adviesraden en ben bestuurder bij maatschappelijke organisaties, het is een leuke, gevarieerde mix. Ja, ik ben ook ooit gevraagd minister te worden, in een van de vorige kabinetten. Dat is niets voor mij, ik zou slaande ruzie krijgen met de Kamer. Ik zou het landsbelang altijd voor laten gaan boven partijbelang. Ik ga voor zaken staan, en als dat dan kiezers kost, jammer. Een zakenkabinet, daarover zou ik wel willen nadenken, dan gaat het over inhoud.'
Fotografie: Marcel Bakker
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Petra | 27 september 2011 (20:18)
Wat jammer dat deze topvrouw niet de uitdaging is aangegaan als Minister. Lijkt mij namelijk een hele goede zaak dat het landsbelang voor de partijbelangen gaat. Het zou een erg verfrissende wind kunnen opleveren in het Haagse...!
rob | 28 september 2011 (13:21)
@ Petra, ik denk dat het beter voor Marike geweest is dat ze geen minister is geworden want ik wat ik van haar weet is dat zij heel recht door zee is en dat wordt absoluut niet gewaardeerd in de politiek.
Wat betreft de carriere van mevrouw van Lier Lels, dat is destijds de reden dat ik me in mijn vakgebied ben gaan specialiseren, het op orde brengen van interne organisatiestructuren. Ik had zo'n bewondering voor wat zij deed, dat ik haar echt als mijn grote voorbeeld zag.
Ik vind het dan ook echt leuk dat ze nu eens in het zonnetje gezet wordt.
|
Tijd om je loopbaan een boost te geven? Nodig weer eens netwerken? Intermediairs carrière-agenda geeft een overzicht van workshops, presentaties en seminars in heel Nederland.
