Professor Maaike Kroon (30): 'School was altijd saai'
Auteur: Cathalijne Boland
|
06-09-2011
| Reacties: 8
|
 Mail dit artikel
Maaike Kroon (30) is de jongste vrouwelijke hoogleraar van Nederland. 'Als student wilde ik al kunnen wat een promovendus kan: eigen onderzoek doen. Als je je gedraagt alsof je een niveau hoger zit, is de eigenlijke overgang niet zo groot meer.'
CV
Wie: Maaike Kroon
b31 december 1980, Rotterdam
Opleiding: 1999-2002 bachelor chemische en bioprocestechnologie; 2002-2004 master chemische procestechnologie; 2003-2005 honor's track program ‘innovatieve ontwikkelingen in chemische procestechnologie'; 2004-2006 Ph.D. (alles cum laude aan TU Delft).
Loopbaan: 2002 onderzoeksstage Shell; 2003 onderzoeksstage Purac Biochem BV, Gorinchem; 2003 onderzoeksstage Toshiba, Tokio; 2005 deel Ph.D.-onderzoek in Athene; 2006 deel Ph.D.-onderzoek in Gaithersburg, VS; 2007-2010 universitair docent faculteit Process & Energy, TU Delft; 2008-2010 universitair gastdocent Stanford University, VS; 2011-heden hoogleraar scheidingstechnologie, TU Eindhoven
Wat wilde je worden toen je tien was?
‘Astronaut, tot ik erachter kwam dat een groot deel van de astronauten niet meer terugkomt naar de Aarde - dat had ik er niet voor over. Ik heb toen sterrenkunde overwogen, maar dat leek me te theoretisch. Het leuke aan een technische opleiding is dat je niet alleen bestudeert hoe de natuur in elkaar zit, maar dat je die ook kunt manipuleren. Je kunt daadwerkelijk iets doen: zó maak ik een auto, een huis, een vliegtuig. Heel toegepast, heel nuttig. Uiteindelijk ben ik er ontwerper van fabrieken mee geworden.'
Welke maatschappelijke ontwikkeling speelt een grote rol in je loopbaan?
‘Fabrieken zijn niet schoon, en hun imago is nog vuiler. Fossiele brandstoffen raken op. We moeten nadenken hoe dat in de toekomst verder moet. Ik weet wel dat het een vijftigjarenplan is, maar ik en mijn kinderen krijgen daarmee te maken, we kunnen het niet meer voor ons uit blijven schuiven zoals de babyboomers dat nog wel konden doen. Als we onze levensstandaard willen behouden, moeten we zowel energie-efficiënter produceren, als nieuwe vormen van duurzame energie ontwikkelen. Ik denk na over waterstofopslag als alternatieve vorm van energieopslag, en voor fabrieken bedenk ik nieuwe processen die niet alleen schoner, maar ook goedkoper zijn. Op die manier kan ik fabrikanten echt een alternatief bieden, van binnenuit, in plaats van alleen maar te zeggen dat ze hun gedrag moeten veranderen.'
Welke kwaliteiten heeft je milieu van herkomst je opgeleverd?
‘Een kritische houding, altijd even verder denken, in plaats van je neer te leggen bij "regels zijn regels". Om een voorbeeld te geven: in Amerika gaat er een pieper af als je alcohol koopt in de supermarkt. Wie er jonger uitziet dan 30, moet zich dan legitimeren. Prima. Alleen moest ik me ook legitimeren toen ik alcoholvrij bier wilde kopen - omdat de pieper was afgegaan. Ik heb alles laten staan en ben gewoon weggelopen. Het punt is: als je niet meer nadenkt over de logica achter de regels, kom je niet verder in het leven. Ik denk dat ik ook creatiever ben als ontwerper doordat ik niet alleen maar de bestaande ontwerpregels toepas. Als je nadenkt over het waarom van die regels, kun je misschien tot andere oplossingen komen.
Overigens is creativiteit alleen niet voldoende. Je moet goed weten wat er al is geprobeerd, waar de problemen zitten en waar er nog een gebrek aan kennis bestaat. Dan kun je daar op inspelen.
Een andere kwaliteit is, denk ik, dat ik sociaal ben. In groep zeven had ik alle stof van groep acht al gehad, maar mijn ouders hebben me geen klassen laten overslaan. Ze vonden het belangrijk dat ik met kinderen van mijn eigen leeftijd bleef omgaan en me niet zou afzonderen.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Je komt het verst als je weet wat je wilt. Cor Peters, mijn latere promotor, had verschillende voorstellen voor mijn afstudeeronderzoek, maar ik was er niet enthousiast over. Als je twijfelt, zei hij toen, is het waarschijnlijk geen goed idee. Probeer erachter te komen wat je wilt, en gá daar dan voor - eigenlijk precies wat mijn ouders ook altijd al hadden gestimuleerd.'
Wat was je meest opmerkelijke bijbaan?
‘School was altijd saai, pas op de universiteit kon ik mijn eigen tempo volgen. De gemiddelde student studeert in zeven jaar af, ik heb in zeven jaar twee studies gedaan én mijn promotieonderzoek afgerond. Maar bijbaantjes, nee, die heb ik daar niet bij gehad. Wel onderzoeksstages.'
Zonder mazzel geen succes: op welk cruciaal moment in je carrière hebt je mazzel gehad?
‘Normaal gesproken sluit je voor je afstudeerproject aan bij bestaand onderzoek, dat heeft ook te maken met de financiering ervan. Maar ik had zelf een idee, en ik heb de mazzel gehad dat Cor Peters en Geert-Jan Witkamp, mijn latere promotoren, daar volledig achter gingen staan. Ik heb ook mazzel gehad dat ik een proef deed die in één keer bleek te werken. Vanaf dat moment ging het hard: er kwam een patent uit voort en elf artikelen.
Soms heb je dus geluk, maar geluk dwing je ook af. Op mijn 22e wist ik dat ik hoogleraar wilde worden. Vanaf dat moment heb ik me steeds voorgenomen alvast datgene te doen wat er op een niveau hoger van je gevraagd wordt. Dus als student moest ik kunnen wat een promovendus kan: eigen onderzoek doen. Als promovendus wat een universitair docent doet: zelf een projectvoorstel schrijven. Als universitair docent laten zien wat er van een hoofddocent wordt verwacht: dat er mensen bij je promoveren. Als je je gedraagt alsof je al een niveau hoger zit, is de eigenlijke overgang niet zo groot meer.'
Wat heb je in je carrière nagelaten vanwege je partner?
‘Ik kreeg een baan in Amerika, en mijn man ging mee. We zijn in de afgelopen vijf jaar zes keer verhuisd, en hij is altijd met me meegegaan. Het is nooit een probleem geweest voor zijn eigen carrière; hij is net als ik chemisch technoloog en heeft overal banen gehad. Maar toch: de één is leading, de ander moet volgen. Nu we een kind hebben, werkt hij drie dagen en ik vijf, waarvan één dag thuis.'
Wat was je beste nee?
‘Op mijn zeventiende heb ik toelatingsexamen gedaan voor het conservatorium, saxofoon. Mijn ouders hebben allebei een kunstzinnig beroep, dus zij vonden dat ook een leuke keuze. Maar ik zakte voor het examen. Achteraf ben ik blij dat ik toen heb besloten het niet opnieuw te proberen. Ik heb nu een heel leuke baan, met een leuke hobby ernaast. Hobby's moeten hobby's blijven.'
Welk deel van je verwachtingen over het leven komen uit?
‘Ik heb altijd moeder en hoogleraar willen worden. Dat is nu in één jaar allebei gebeurd.'
Wat kun je altijd nog worden?
‘Mijn pasje voor de universiteit is geldig tot 2046, het jaar waarin ik 65 word. Dat is wat extreem, maar ik denk dat ik de komende zes tot tien jaar zeker in Eindhoven ben. Mijn groep is nu nog leeg. Ik wil er een grote, bloeiende, internationaal erkende onderzoeksgroep van maken. De horizon staat momenteel nog ver genoeg.'
Fotografie: Mark van der Zouw
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Otje | 6 september 2011 (12:18)
Dat een serieuze student geen bijbaantje heeft, vind ik een goede keuze.
In sommige media lees ik af en toe dat een student er best een baantje bij nemen kan.
Ik hoop dat Intermediair-lezers beseffen, dat een student in zo'n geval niet zo'n topper worden kan als Maaike Kroon.
Lingo | 6 september 2011 (13:48)
Beste Otje, zo zwart-wit is het dus niet. Iemand die een bedrijfskundige of juridische richting kan juist een topper worden, mede door relevante werkervaring in bijbanen.
EMN | 6 september 2011 (15:38)
Even wat kanttekeningen:
"Astronaut, tot ik erachter kwam dat een groot deel van de astronauten niet meer terugkomt naar de Aarde ..." ??? Volgens mij zijn alle astro-, kosmo-, taikonauten tot nu toe terug gekomen (voor zover geen proefdieren of de bronnen moeten echt iets verzwijgen). Of bedoeld ze de figuren uit de SF-verhalen ?
Wat is de definitie van een topper ? Iemand die uitblinkt in 1 vakgebied, of iemand die daarnaast nog uitblinkt in maatschappelijke rollen zoals ouder, mantelzorger, vrijwilliger, sporttrainer etc (ook hobby's als sociale cohesie voor een cultuur moet men nooit onderschatten !) . En dat bijbaantje moet soms omdat niet iedereen ouders heeft die alles kunnen betalen/voorschieten.
Voor de rest: "go get them girl !!"
Dit soort meiden/jongens bouwen onze toekomst.
Tim | 6 september 2011 (20:14)
@EMN
Een greep uit de doden:
http://www.novatv.nl/page/detail/nieuws/4547/Eerdere+dodelijke+ongevallen+in+de+ruimtevaart
Tim | 6 september 2011 (20:17)
@EMN,
En deze hoort er ook nog bij:
http://en.wikipedia.org/wiki/Space_Shuttle_Columbia
Helaas weer zeven doden te betreuren.
Otje | 6 september 2011 (21:41)
EMN,
ik vind het trieste zaak als een bijbaantje moet om financiële redenen.
Zoals Lingo opmerkt, kunnen sommige studenten relevante ervaring opdoen in een bijbaan, maar dat geldt niet voor alle studies.
Ik vind dat ook mensen zonder vermogende ouders, in staat moeten worden gesteld om een studie te volgen die niet goed met bijbanen te combineren is.
Verder heb je gelijk dat mensen op veel manieren een topper kunnen zijn.
Laat ik het zo formuleren: dat een student met een bijbaan niet op dezelfde manier een topper worden kan als Maaike Kroon.
Wat die austronaten betreft:
Er zijn 2 space-shuttles gecrasht (elke keer 7 doden).
In de aanloop naar de maanlanding is ook een keer brand uitgebroken in de raket.
http://en.wikipedia.org/wiki/Space_Shuttle_Columbia_disaster
http://en.wikipedia.org/wiki/Space_Shuttle_Challenger_disaster
MZ | 7 september 2011 (8:42)
@EMN je vergeet denk ik de twee shuttles die in Amerika ontploft zijn? Eén bij de landing en één bij vertrek. Is toch zo'n 7-8 doden per keer....
Léon | 9 september 2011 (10:30)
Of het aantal doden tot nu toe in de ruimtevaart "een groot deel van de astronauten" is, is natuurlijk wel de vraag. Ik zou het niet zo noemen. Je kunt natuurlijk wel gewoon zeggen dat de risico's je te groot zijn.
|
