Hoofd beleggingen APG: 'Mensen die een fout maken, moet je niet verrot schelden'
Auteur: Nicole Carlier
|
23-08-2011
|
 Mail dit artikel
De machtigste vrouw van de Nederlandse financiële sector wordt ze wel genoemd. Angelien Kemna beheert als hoofd beleggingen bij pensioenbeheerder APG zo'n 280 miljard euro. ‘Vertrouwen terugbrengen in pensioenfondsen vind ik veel belangrijker dan mijn moeite met regeltjes.'
Wie: Angelien Kemna
Geboren: 3 november 1957 in Zwolle
Opleiding: bedrijfseconometrie Erasmus Universiteit Rotterdam
Loopbaan: 1988 promotie financiering en beleggingen Erasmus Universiteit; 1992-2001 bij Robeco als: directeur Iris (onderzoeksbureau Rabobank en Robeco), directeur Beleggingen en Account management, portfoliomanager Rolinco en hoofd Kwantitatief Onderzoek; 1993-1999 deeltijd hoogleraar financiële markten Universiteit Maastricht; 2001-2004 directeur beleggingen ING; 2002-2007 ceo ING Investment Management Europe; 2007-heden hoogleraar corporate governance en econometrie Erasmus Universiteit Rotterdam; 2009-heden chief investment officer APG
Wat wilde u worden toen u tien was?
‘Gymjuf. Ik hou van sporten en ik vind het leuk om dat met anderen te doen. Op het schoolplein zorgde ik al dat we een grote kring vormden en een balletje gingen overgooien. Op de middelbare school heb ik een basketbalteam opgezet. Ik speelde zelf basketbal en ik hoorde dat er een scholentoernooi aan zat te komen. Het leek mij leuk daaraan mee te doen en omdat onze gymleraar, een volleyballer, het team niet wilde trainen deed ik het zelf. Ik kreeg de sleutel van de gymzaal, twee keer in de week ging ik 's middags trainen met mijn meiden. Ik was trainer, coach en speler. Wij waren volstrekte outsiders bij het scholentoernooi, maar wij wonnen wel.'
In welke periode is uw karakter het meest gevormd?
‘Misschien wel als trainer van dat basketbalteam. Ik heb er veel levenservaring mee opgedaan: wanneer moet je corrigerend optreden, wanneer moet je het juist even laten lopen. Dat je iemand niet verrot moet schelden als hij een fout maakt in het veld. Aan die speler heb je anders niks meer in de wedstrijd. Ik had een meisje in het team dat niet erg sportief was, maar ze was wel heel lang. Haar moest ik anders benaderen dan een meid die op hoog niveau hockeyde. We hadden ze allebei nodig. Ik heb in die tijd het gevoel ontwikkeld voor bestuurlijke omgangsvormen. Die lessen zijn mijn hele leven teruggekomen. Wat ik toen met dat team deed, doe ik nu in feite nog: mensen bij elkaar zoeken om een goede prestatie neer te zetten. Ik heb daar plezier in, dat zit in mij.'
Wat was in essentie de boodschap van uw opvoeding?
‘Om iets te doen met je talenten. Mijn ouders hebben hard moeten knokken om het hoofd boven water te houden. Zij hadden de gelegenheid niet gehad om te studeren en het was hun droom om mijn twee broers, mijn zusje en mij die mogelijkheid wel te geven. Mijn ouders wilden heel graag wat uit het leven halen en verwachtten dat wij dat ook wilden. Als je zo goed kon leren als wij dan moest je dat talent benutten, was het idee. Ik heb daarmee geen druk gevoeld om iets te bereiken, het was meer verantwoordelijkheid. Als je voelt dat je ouders zoveel voor je over hebben dan wil je wat terug doen.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Mijn man heeft mij altijd het zetje gegeven om nieuwe dingen te gaan doen als ik twijfelde of ik ze wel kon en of ons gezin met twee kinderen dat wel aankon. "Ga ervoor, dat breien we thuis wel rond", zei hij dan. Had hij dat niet gezegd, dan had ik zeker een aantal dingen aan mij voorbij laten gaan, zoals dat hoogleraarschap in Maastricht. Het is een hele worsteling om je talenten er het best uit te laten komen.'
Waaraan is uw huidige status af te lezen?
‘Ik ben een beetje een autofreak. Toen het eenmaal mocht bij ING had ik een Audi TT, dat vond ik enorm gaaf. Omdat mijn dochter aan de TU is afgestudeerd in duurzame energie, kon ik het niet meer over mijn hart verkrijgen om niet verantwoord te doen. Ik rij nu een Toyota Prius. Verder doet status me niet zo veel. Toen ik als lid van de raad van bestuur ooit een eigen kamer moest uitkiezen, adviseerde iemand om te kijken hoeveel ramen de kamers van de andere bestuursleden hadden. Zelf zou ik die ramen nooit hebben geteld, maar ik moet mij realiseren dat sommige dingen die ik onbelangrijk vind wel belangrijk zijn. Als ik mij als lid van de RvB lager plaats dan de andere leden, dan krijgen mijn mensen ook het gevoel alsof zij minder zijn. Dat signaal wil ik niet afgeven. Natuurlijk streelt alles wat er komt kijken bij een functie als deze mijn ego. Het zou onzin zijn om te zeggen dat dat niet zo is. Dat is alleen niet waar het om draait.‘
Zonder mazzel geen succes: op welk cruciaal moment in uw carrière had u mazzel?
‘In de tijd dat ik bij Robeco werkte ging ik naar een congres, waar weet ik niet meer. Ik heb de neiging om in een hotel altijd even naar de fitness te gaan. Dus ik zat om half 7 's ochtends op een hometrainer en daar was ook een hoogleraar van de universiteit van Maastricht. Hij wist wat ik deed en ik wist dat hij van de vakgroep financiële markten was, maar verder kenden wij elkaar niet. We hebben een uur met elkaar gebabbeld. Heel gezellig, over hoe wij de wereld zagen en hoe we erin stonden. Als ik in mijn bed was blijven liggen, dan waren we elkaar niet tegen gekomen. Wat ik niet wist is dat hij op zoek was naar een deeltijd-hoogleraar. Een paar dagen later kreeg ik een telefoontje of ik dat wilde doen. Om wat te kunnen bereiken in je loopbaan is het belangrijk dat mensen je kennen. Daar heb je af en toe een plek in de schijnwerpers voor nodig zoals dat hoogleraarschap.'
Wat vindt u het minst leuk aan uw vak?
‘Door de kredietcrisis en alle ontwikkelingen in de financiële markten hebben wij te maken met een hoge mate van regulering. Ik hou helemaal niet van bureaucratie en van regels; als ik een onzinnige regel zie dan wil ik die challengen. Ik zie in dat ze helaas noodzakelijk zijn, maar ik zou persoonlijk liever zien dat de focus ligt op de principes, niet op de regeltjes. Maar het was een weloverwogen keuze om terug te keren in deze sector. Vertrouwen terugbrengen in pensioenfondsen en pensioenfonds beleggen vind ik veel belangrijker dan mijn individuele moeite met regeltjes. Daarom neem ik ze voor lief.'
Fotografie: Mark van der Zouw
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
|
