Directeur collecties Rijksmuseum: 'ik heb nooit aan carrièreplanning gedaan'
Auteur: Marie-José Kleef |
20-10-2010
|
Mail dit artikel
Taco Dibbits (42), directeur collecties van het Rijksmuseum, leverde tweederde van zijn salaris in om bij het museum te komen werken en liep er zijn droombaan mis. ' Bij tegenslag ga ik gewoon twee keer zo hard werken.'
CV
Wie: Taco Dibbits Geboren: 7 september 1968 Opleiding: vwo, kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en Cambridge University Loopbaan: 1995 Fellow Getty Museum Los Angeles; 1996 Directeur oude meesters schilderijen Veilinghuis Christie's Londen; 2002 Conservator 17e-eeuwse schilderijen Rijksmuseum; 2005 Hoofd van de afdeling schilderijen Rijksmuseum; 2008 Directeur collecties Rijksmuseum
Wat wilde je worden toen je tien was?
‘Fotograaf en industrieel ontwerper. Ik ben erg visueel ingesteld. Ik was heel laat met lezen, keek alleen maar plaatjes. Ik was helemaal gek van stripboeken. Mijn ouders maakten zich er wel zorgen over dat ik niet wilde lezen. Ook nu nog verslind ik plaatjes. In de bladen bij de tandarts bijvoorbeeld. Op mijn twintigste heb ik de televisie de deur uit gedaan. Veel te verslavend.'
Hoe ben je gevormd door je jeugd? ‘Ik heb een soort basis zelfverzekerdheid. Zie altijd lichtpuntjes. Als je mij dropt midden in de woestijn zonder water dan zie ik hoe prachtig de iris daar bloeit. Dat gevoel dat het goed zal komen, die basis, is het mooiste dat je als ouder aan een kind kunt meegeven.'
Wat was je eerste baan? ‘Vrijwilliger bij Teylers Museum in Haarlem. Ik zou industrieel ontwerpen gaan studeren in Delft, maar ik was pas zeventien en wilde nog zoveel ontdekken. Musea vond ik interessant. Ik schreef er drie een brief, het Amsterdams Historisch, het Rijksmuseum en Teylers. Ik dacht heel pragmatisch dat ik dan wel zou zien of het iets voor mij was. Ik heb toen drie maanden bij Teylers Museum gewerkt. Daar hebben ze een fantastische collectie tekeningen van Michelangelo. Door die tekeningen ben ik naar Italië gegaan om Italiaans te studeren. Zo ben ik steeds van het ene in het andere gerold. Als mensen mijn cv zien dan denken ze dat ik een enorme carrièrejager ben, maar ik heb nooit aan carrièreplanning gedaan. En er zijn zeker ook dingen misgegaan, maar bij tegenslag ga ik gewoon twee keer zo hard werken.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg ‘Als je doet waar je hart ligt en daar rücksichtslos voor gaat, word je gelukkiger. Ik ben heel blij dat mijn ouders daar ook al zo over dachten. Maar je moet ook keuzes maken en daaraan vasthouden. Je vastbijten in iets. Niet ieder half jaar je plannen bijstellen, maar doorzetten.'
In welke periode is je karakter het meest gevormd?
‘Altijd! Je hebt misschien een bepaalde genetische aanleg, maar je karakter verandert constant. Ik vind het heel belangrijk flexibel te blijven en niet in gewoontes te vervallen.'
Zonder mazzel geen succes: op welk cruciaal moment in je carrière heb je mazzel gehad? ‘Toen ik bij Christie's in Londen ging werken, was er geen plaats bij de afdeling tekeningen en wel bij schilderijen. Bij tekeningen had ik veel binnen gezeten, bij schilderijen kreeg ik een creditcard mee om te gaan kijken naar een schilderij in een paleis in Venetië. "Doe even een taxatie." Ik had nog nooit een taxatie gedaan. In die zes jaar bij Christie's kreeg ik veel kansen en was ik continu op reis. Die jaren hebben veel onrust bij me weggenomen. Vroeger was ik iemand die met oud en nieuw op het ene feest stond en dan weer door wilde naar het volgende. Omdat het daar misschien gebeurde. "Die jongen heeft weinig zitvlees", werd er gezegd. Maar dat vele reizen voor Christie's heeft dat gevoel dat het ergens anders beter is weggenomen.'
Wat is de belangrijkste beslissing die je hebt genomen in je leven? ‘Mijn overstap van Christie's naar het Rijksmuseum. Ik was in Londen directeur Oude Meesters, een ideale positie. Ik was in alle vrijheid bezig met het opbouwen van particuliere collecties en bleek talent te hebben voor de handel. Maar na zes jaar voelde ik heel sterk de roeping om mijn kennis met een breder publiek te delen. Om te werken aan een visie voor de lange termijn. Ik koos voor de verantwoordelijkheid om met gemeenschapsgeld zoveel mogelijk mensen nieuwsgierig te maken naar kunst.'
Welke fout was essentieel voor je loopbaan?
‘Ik heb nergens spijt van. Als iets niet lukt, is het een goed leerproces. Sommigen zullen misschien zeggen dat het een fout was dat ik een paar jaar terug solliciteerde op het hoofddirecteurschap van het Rijksmuseum terwijl ik geen grote kans maakte. Maar ik vind het toch goed dat ik het gedaan heb. Ik vind het leuk om bij een grote instelling als deze te werken en ik ambieerde die rol echt, maar ik ben ook heel blij met mijn huidige functie als directeur collecties. Die past bij mij en ik berust erin dat die andere functie aan mij voorbijging.'
Wat is je talent? ‘Ik heb een grote nieuwsgierigheid naar mensen en een sterke drang mijn passie op anderen over te brengen. En dat doe ik dagelijks. Ik moet een grote groep mensen binnen deze muren enthousiast houden voor waar ik met het museum naartoe wil. Ik moet mensen meekrijgen in de besluiten die ik neem. Passie alleen is daarvoor niet genoeg. Ik probeer te overtuigen met argumenten. Ik ben een prater, dominant, maar ik probeer altijd oprecht te zijn. Ik haat dubbele agenda's.'
Heeft je partner je visie op je leven/carrière veranderd? ‘Tot mijn dertigste heb ik altijd alleen mijn werk gevolgd en niet de liefde. Tot ik - heel cliché - in Oorlog en Vrede van Tolstoj las dat je werk niet zal staan rouwen bij je graf. Liefhebben is belangrijker dan waar je bent gaan werken. Zij is voor mij van Londen naar Amsterdam verhuisd. Ik ben door haar gaan beseffen dat werk niet alles is. Je omgang met mensen, de liefde voor anderen, is het allerbelangrijkste. De relatie met haar heeft me ook geleerd dat je nooit moet veronderstellen dat je weet wat een ander gaat zeggen. Dat je altijd nieuwsgierig en in discussie moet blijven.'
Aan wat is je huidige status af te lezen?
‘Aan niets. Ik geloof heel erg in bescheidenheid. Ik merk wel dat ik me graag omring met mooie dingen, maar dat is niet gebonden aan geld of status. Ik ben dankbaar dat ik niet droom van zaken als een Rolls Royce. Toen ik de overstap maakte van Christie's naar het Rijksmuseum moest ik tweederde van mijn salaris inleveren. Het heeft me niet tegengehouden.'
Wat mogen je kinderen niet worden? ‘Ze mogen alles worden, maar voor ze dat worden, wil ik ze zoveel mogelijk meegeven. Moeten ze een opleiding volgen die ervoor zorgt dat alle deuren openstaan. Studeren dus. Als ze daarna kraandrijver willen worden is dat prima, maar eerst studeren. Ik twijfel nog of ik een uitzondering zal maken voor topsport omdat je daar al op jonge leeftijd alles voor opzij moet zetten. Maar de topsport is een harde wereld en wat doe je als je klaar bent? Ik ben er nog niet uit. Maar ik heb nog even. Ze zijn nu anderhalf jaar en twee maanden oud.'
Fotografie: Duco de Vries
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek 'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
|