Ooit receptioniste, nu operationeel directeur De Baak
De loopbaan van Faiza Dadi
Auteur: Florentine van Lookeren Campagne
|
04-05-2010
| Reacties: 3
|
 Mail dit artikel
Als kind van gastarbeiders leerde ze doorzetten zonder mokken. Faiza Dadi (41) is directeur bij opleidingsinstituut voor leiderschap en ondernemerschap De Baak. Ze heeft een 'pittig' anderhalf jaar achter de rug. Maar ze ziet de economie gelukkig weer aantrekken.
Wie: Faiza Dadi
Geboren: 5 maart 1969, Bou-Ismaïl, Algerije
Opleiding: doktersassistente, Frans, Arabische talen, Culturele Antropologie, postdoctorale opleiding Business Strategie, postdoctorale opleiding Strategic Business Development.
Loopbaan: receptioniste Bank Nederlandse Gemeenten (BNG), hoofd afdeling betalingsverkeeroperaties Bank Nederlandse Gemeenten, directeur VSB bank Zaandam, general manager Residentie Lease, secretaris van de Raad van Bestuur en Raad van Commissarissen van Delta Lloyd, operationeel manager De Baak, lid Raad van Bestuur Stichting DOEN.
Wat was in essentie de boodschap van uw opvoeding?
‘Besef hebben van je verantwoordelijkheden en je ernaar gedragen. Ook bij de minder leuke aspecten van je vak is het belangrijk dat je je onverminderd verantwoordelijk toont. Mijn eerste leidinggevende functies omvatten ook veel corvee. Data intypen omdat het nu eenmaal voor een bepaalde tijd gebeurd moet zijn. Dat is niet het leukste werk, maar het moest wel gebeuren. Alles uit je handen laten vallen zonder besef van wat je daarmee veroorzaakt, is op korte termijn het probleem van je baas. En natuurlijk ben je vervangbaar. Op lange termijn bouw je een reputatie op. Betrouwbaarheid is een imago van onschatbare waarde.’
Fotografie: Adrie Mouthaan
Welke kwaliteiten heeft het milieu waar u uit voortkomt, u opgeleverd?
‘Ik kom uit een Arabisch-islamitische cultuur. Het heeft me op een zachte manier leren omgaan met machtsstructuren. Ik kan me daar makkelijk in bewegen, omdat ik uit een cultuur kom waarin dat element ook in de man-vrouw-verhouding aanwezig is. Ik ben een kind van gastarbeiders. Dat is heel waardevol, kan ik je zeggen. Je leert door te zetten, veel ambitie te hebben, lekker door te werken zonder te mokken. Ik vind dat we in Nederland een beetje te veel zeuren. We hebben het zo ongelofelijk luxe. De rijkdom. Het comfort dat voortkomt uit de wetenschap dat je vrijheid, onderwijs en gezondheidszorg kunt genieten. De vrijheid van meningsuiting. Daar is veel over gezegd de afgelopen jaren, maar die is nog steeds behoorlijk op peil. Er is veel om dankbaar voor te zijn.’
Wat wilde u worden toen u tien was?
‘Huisarts. Geen idee waarom. Mijn vader zei: “Leuk, ja, verpleegster is een heel leuk vak.” Ja, maar dát wil ik niet, dacht ik. En daarna is het leven heel anders gelopen. Ik heb heel lang niet geweten wat ik wilde. Ik denk zelfs tot op de dag van vandaag niet. Die vraag is veranderd van “wat wil ik worden?” naar “wie wil ik zijn?” Dat heeft ontzettend veel met zingeving te maken. Ik was ongeveer 35 toen die omslag kwam. Ik was secretaris van de raad van bestuur van Delta Lloyd, een waanzinnig leuke baan, die deel uitmaakte van een heel duidelijk carrièrepad in de financiële sector. Daarover ging ik nadenken. Had ik de tijd ervoor over om die volgende stappen te maken? Kon ik het combineren met een jong kind? Waarom zou ik het eigenlijk doen? Ik vond het belangrijker om maatschappelijk relevant bezig te zijn. Ik ben in het bestuur gegaan van de stichting Doen en koos voor De Baak, een maatschappelijk georiënteerde organisatie.’
Wanneer heeft u mazzel gehad?
‘Ik werd gevraagd hoofd van een afdeling te worden bij een leasemaatschappij, hoewel ik geen enkele leidinggevende ervaring had. Ik moest er een profitcenter van maken, terwijl ik bij wijze van spreken het woord “profit center” nog moest opzoeken. Iemand had blind vertrouwen in mij. Dat is ontzettend belangrijk. In het begin van je loopbaan heb je er daar een of twee van nodig. Later overkwam het me weer, bij Delta Lloyd kwam ik in een high potential-traject, omdat iemand mij voordroeg. Ik dacht wel eens: waar baseren jullie dat vertrouwen op? Bij de meeste stappen die ik maakte, wist ik dat ik het kon. Bij een paar dacht ik: ik knijp nu mijn neus dicht en ik spring het diepe in.’
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Weet wat je wilt en zorg dat je een opvolger hebt. Dat zei Niek Hoek, mijn voormalige werkgever bij Delta Lloyd groep. Ik sprak met hem over de volgende stap in mijn loopbaan. Hij hielp mij te concretiseren wat ik wilde, maar hij leerde me ook wat ik allemaal op orde moest hebben om de kans te kunnen grijpen zodra hij zich voordeed.'
Heeft u rituelen?
‘Als ik in het donker door mijn huis loop, zeg ik uit gewoonte nog steeds een bepaalde spreuk uit mijn jeugd. De spreuk beschermt mij tegen kwade geesten door ze welkom te heten: Er is niets aan de hand, je mag hier zijn, doe mij geen kwaad. Het is een combinatie van aanvaarden van wat er is en er respect voor tonen.
Ik ben gelovig. Mijn geloof uit zich vooral in wat ik voel. Al die politieke onrust erom heen werkt in veel opzichten verstorend. Alsof het er wat toe doet of je een hoofddoek draagt. Dat wil zeggen... Binnen de religie is het een bewuste keuze die ertoe doet. Maar die keuze zou niet mogen leiden tot een veroordeling de ene of de andere kant op. Geloof vind ik een heel persoonlijke zaak. Het zou veel rust brengen als mensen dat zouden beseffen.’
Wat mag uw kind niet worden?
‘Ongelukkig. Mijn kind is ontzettend vastgelopen in het onderwijs. Ik heb hem ongelukkig zien worden. Dat doet iets met een ouder. Ik wil dat hij een evenwichtig persoon is, en doet waar hij blij van wordt. Wat hij niet mag worden heeft niet met een beroep te maken. Hij mag geen vervelende man worden. Iemand die onaardig doet tegen anderen. Of tegen zichzelf. Ik wil dat hij zichzelf hoog heeft staan.’
Wat was uw meest vormende ervaring?
‘Ik liep met mijn moeder op straat en ik was nog klein, want ik keek schuin omhoog naar haar. Er kwamen een paar jongetjes onze richting uit gelopen. “Turkie turkie, rot op naar je land”, zeiden ze tegen mijn moeder. Ik keek omhoog en zag dat ze verdriet had.
Ik heb een reeks van dat soort "vormende" ervaringen. Ik ben een buitenlander, opgegroeid in Nederland, en dat is niet altijd makkelijk geweest. Mijn goudeerlijke moeder, die twee schoonmaakbaantjes had om ons als plaatjes eruit te laten zien – en o, wat waren wij mooi gekleed – is ooit onterecht beschuldigd van het stelen van een pen. Dat is een vormende ervaring.
De mensen die bij De Baak de zalen schoonmaken en koken behoren net zoveel respect te krijgen als de trainers. Mensen zien als wie ze zijn, in alle volledigheid en schoonheid die ze hebben, dat is de kern van wat wij hier doen. En dat dan functioneel maken. Ik ben tenslotte ook ondernemer. Geld verdienen is leuk.’
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De loopbaan van'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Joyce van de Pas | 5 mei 2010 (13:10)
Hoi Faiza,
Ik kan alleen maar zeggen: 'respect'.
Ondanks het feit dat je wellicht wat mazzel hebt gehad (je hebt gelijk, daar heeft iedereen wel wat van nodig), heeft het merendeel te maken met 'hard en eerlijk' werken. En daar heb ik respect voor. Succes in je loopbaan en natuurlijk ook in je privéleven.
Mohamed | 6 mei 2010 (11:57)
chapeau!!! knap.
Manoli | 6 mei 2010 (12:26)
Dag faiza,
Wat een mooi verhaal! Ik ben zelf van Spaanse afkomst en ook ik heb heel veel 'vormende' ervaringen mogen meemaken. Zeker tijdens de oliecrisis en sluiting van mijnen in Limburg. Ook ik heb er nog steeds iedere dag profijt van in positieve zin. Heb ook het voordeel dat ik een bredere kijk heb op zaken en meer zie dan 1 mogelijkheid.
Wellicht een mooie les voor de 'allochtonen' van nu... probeer zoveel mogelijk de positieve kanten te zien en gebruik deze om een gelukkig leven in Nederland op te bouwen.
Ben benieuwd hoe het verder met je zal gaan.
|
