Anqélique de Vries: 'Filosofeer niet, doe het maar gewoon'

 Deel dit artikel

Angélique de Vries is managing director van softwareleverancier SAP Nederland. Nadat ze genezen was van schildklierkanker, werd ze zich heel bewust van de keuzes die ze maakte.

• Welke kwaliteiten heeft het gezin waarin u opgroeide u opgeleverd?
• Het beste advies dat ik ooit kreeg
• Aan wat is uw huidige status af te lezen?
• Is het feit dat u een vrouw bent een voor- of een nadeel in uw werk?

Wie: Angélique de Vries
Geboren: 6 februari 1968
Opleiding: HTS technische bedrijfskunde, Nijenrode Commercial Technical Business

Loopbaan: 1991-1995: Dow Chemical, logistiek planner, 1995-1998: SAP Nederland, pre-sales business consultant, 1998-2002: global account manager, 2002-2007: sector-directeur van diverse branches en sales director, 2008-nu: managing director SAP Nederland.

Welke kwaliteiten heeft het gezin waarin u opgroeide u opgeleverd?

‘Mijn vader, moeder, broertje en ik hadden altijd plezier met elkaar. We hadden ook veel aandacht voor elkaar. Mijn vader was streberig. Hij was directeur van een dakbedekkingsbedrijf. Mijn moeder was lang huisvrouw. Later werkte ze in een winkel. We zijn nog steeds heel hecht. Nu mijn vader is overleden, komt mijn moeder iedere paar weken een weekendje bij ons.'

Wat was de meest vormende ervaring in uw leven?
‘Ik heb schildklierkanker gehad. Toen eenmaal duidelijk was wat het was, ben ik meteen geopereerd en is mijn schildklier weggehaald. Ik was 28. Best een aparte ervaring, als je zo jong bent.

Ik ben me heel bewust geworden van de keuzes die ik maak. Ik werk hard. Bij een nieuwe baan is de belangrijkste vraag: is het zo leuk dat ik er voor vijfhonderd procent voor wil gaan? Want honderd procent is voor mij toch nooit genoeg. Maar ik kies er bewust voor om zo hard te werken, op een plek waar ik iets toe te voegen heb. Ik moet iets nuttigs doen. 

Ik merk nu niets meer van mijn ziekte. De medicijnen die de werking van de schildklier overnemen zijn beproefde medicijnen, mijn controles iedere vijf jaar zijn goed. Sommige mensen vinden die controles heel eng. Ik vind het prettig. Laat ze het maar onderzoeken.

Ik heb trouwens nog een vormende ervaring.'

O ja?
‘Mijn jaar Nijenrode. Met zeshonderd studenten intern op de campus, je plek creëren in een heel klein wereldje. Je moest enorm goed samenwerken. Als ik mensen uit die tijd nu tegenkom, merk ik dat ik met hen nog steeds een band heb. We moesten ook een kamer delen. Ik heb expres een Amerikaans kamergenootje uitgezocht, omdat ik toen heel slecht Engels sprak. Ik dacht, dan moet ik echt altijd Engels spreken, ook als ik 's avonds moe ben. Ik heb er trouwens ook mijn man ontmoet. Al met al dus best vormend.'

Het beste advies dat ik ooit kreeg

‘Mijn vader zei altijd: als je iets wilt, moet je er je best voor doen. Zowel in je privéleven als zakelijk. Ik moest eraan denken, toen ik begin dit jaar voor het hele bedrijf de strategie voor 2010 uiteenzette. We moeten dingen gaan doen, niet filosoferen. Doe het maar gewoon. En als het even niet succesvol is, wil dat niet zeggen dat je het slecht gedaan hebt.'

Aan wat is uw huidige status af te lezen?

‘Ik ben de managing director van SAP. Ik ben in het bedrijf en naar buiten toe het gezicht van SAP. Maar ik voel me niet anders dan mijn collega's. Als mensen mijn kamer niet in durven, ben ik een beetje pesterig boos: kom nou gewoon een kopje koffie drinken! Ik wil graag betrokken zijn. Iedereen heeft zijn rol en we moeten elkaar scherp houden. Ik ben de managing director. Daar ben ik ook trots op. Maar ik ben gewoon mijzelf hier.'

Zonder mazzel geen succes. Op welk cruciaal moment in uw carrière heeft u mazzel gehad?
‘Er zijn wel een paar momenten geweest. Bij Dow Chemical, een zeer internationaal bedrijf, zou ik worden overgeplaatst naar Zwitserland. Hartstikke leuk, maar ik had net mijn man ontmoet en hij had net een huis gekocht in Oss. Ik dacht, ik moet toch langzamerhand eens gaan kijken naar wat anders. Ik sloeg de krant open en zag een vacature bij SAP, in Den Bosch. Dat was mazzel: dat ik die advertentie zag, en dat ik die baan kreeg, want dat was de grote switch in mijn carrière. Ik was supply chain manager, ik deed logistiek. Ik werd pre-sales consultant. Een zeer inhoudelijke rol. Ik moest het probleem van de klant analyseren en bekijken hoe we dat met SAP konden oplossen.

Mijn overstap binnen SAP naar sales was ook mazzel. Ik stapte van de inhoud over naar een commercieel verantwoordelijke rol. Ik was verantwoordelijk voor meerdere accounts. Dat werk was de reden, de basis waarom ik hier nu zit. Ik ben blij dat ik het heb gedaan. Ik ken de klanten, én ik ken de inhoud goed. Zonder die ervaring had ik hier niet gezeten. Ik was succesvol op die plek. Ik ben altijd goed geweest in opvallen. '

Fotografie: Mark van der Zouw

Is het feit dat u een vrouw bent een voor- of een nadeel in uw werk?

‘Ik heb de hts gedaan - een mannenwereld. Op Nijenrode waren van de 36 studenten in mijn opleiding vier vrouw. Bij Dow Chemical zaten er allemaal mannen om mij heen flessen te vullen met chemicaliën. Ook SAP is een beetje een mannenwereld. Ik ben niet van de school die zegt: laten we zoveel mogelijk vrouwen aannemen. De kwaliteit staat voorop. Maar we hebben wel een vrouwelijke ceo - ik - en een vrouwelijke cfo. Dat vind ik best leuk.'

Op wiens carrière bent u jaloers?
‘Op die van ondernemers zoals mijn man. Die begint gewoon ergens aan en maakt iets uit niets. Ik heb een grote groep mensen nodig om mee samen te werken. Maar ik heb diep respect voor die ondernemers. SAP is ook zo begonnen, op initiatief van vijf mensen van IBM. Wat zij wilden doen, paste niet binnen de strategie van het bedrijf, dus zijn ze voor zichzelf begonnen. Dat vind ik knap.'

Welk deel van uw verwachtingen over het leven is uitgekomen?
‘Wat ik niet had verwacht, is dat ik dat gezin met kinderen zo leuk zou vinden. Ik kan niet uitleggen hoe dat voelt, wat voor geluk dat brengt. We hadden met onze oudste zoon het verkeerde proefwerk geleerd. Suriname had het moeten zijn. Wij hadden de ridders gedaan. Hij had een negen. Ik was zo trots!'