Allebei 3,5 dagen werken als de kinderen komen
Auteur: Wouter Boonstra |
14-07-2011
|
 Mail dit artikel
Als je, zoals Harold en Stephanie, hetzelfde beroep hebt, kun je elkaar thuis steunen en aanvullen. ‘Waar ik wel eens over begin, is dat hij altijd later thuis is. Maar dat verandert hij toch niet.
Stephanie (35)
Functie: GZ-psycho-loog
Werkt: 32 uur per week
Bruto maandsalaris: 4.100 euro
Harold (31)
Functie: GZ-psycho-loog
Werkt: 32 uur per week
Bruto maandsalaris: 3.900 euro
Kinderen: geen
Stephanie: 'Het is jammer dat we niet altijd samen kunnen eten'
‘Als je allebei psycholoog bent, is het prettig dat je met elkaar over het vak kunt praten. Voor mij is het een uitlaatklep. Ik ben coördinator op een afdeling bij een instelling voor verslavingsproblemen en lichte psychiatrie. Met dagelijks twee uur reistijd ga ik precies om vijf uur naar huis. Je moet dit werk afgrenzen. Harold is pas om half acht thuis, dus ik doe de boodschappen. Het lukt niet altijd samen te eten. Dat vind ik wel jammer.
We hebben een kinderwens. Het verbaasde me dat Harold vond dat we dan allebei 3,5 dag moeten gaan werken. Hij vindt het dus belangrijk om er voor kinderen te zijn. Ik kan me voorstellen dat ik mijn carrière dan even op een lager pitje zet. Parttime werken is in de zorg geen probleem en staat je carrière niet in de weg. Ik denk dat werk voor Harold belangrijker is dan voor mij, omdat hij iets ambitieuzer is. Het zal voor hem moeilijker zijn minder te werken.
In het huishouden hebben we de taken naar kunde verdeeld. Dat gaat soepel, maar in het begin was het een probleem. Harold heeft een hekel aan boodschappen en de was doen, dus dat doe ik. Hij doet "mannenklusjes", zoals glas, papier en vuilnis wegbrengen. Toen hij vond dat hij meer deed dan ik, stelde ik voor een lijstje te maken. Ik bleek er een uur meer aan te besteden dan hij. Dat verraste hem. Nu doet hij de eenvoudige was. Op Harolds voorstel komt ook eens in de drie weken een schoonmaakster. Dat scheelt een hoop ruzie.
Ik bewonder Harolds ernst. Hij is een heel goede psycholoog en meer gedreven en secuurder dan ik. Ik hecht veel waarde aan zijn adviezen. Het was hem, geloof ik, wel zijn eer te na dat ik meer verdiende dan hij. Hij zei een keer dat hij dat niet zo leuk vond, maar begreep het later wel. Ik ben bijvoorbeeld ook leidinggevende.
Ik ben tevreden met mijn carrière en beroep, maar mijn baan kan beter. Ik ben niet iemand die de hele dag hetzelfde moet doen. Ik doe de opleiding cognitieve gedragstherapie waardoor mijn droombaan binnen bereik komt: twee dagen behandelen, twee dagen onderzoek.
Mijn vrije tijd besteed ik voornamelijk aan ‘socializen': afspreken en bellen met vrienden. Harold is meer op zichzelf, bedachtzamer, doet liever dingen thuis. Waar ik wel eens over begin, is dat hij altijd later thuis is. Maar dat verandert hij toch niet, dus daar heb ik me eigenlijk al bij neergelegd.'
Harold: 'Sinds we samenwonen heb ik wel een betere balans gevonden tussen werk en privé'
‘Mijn werktijden zijn van half negen tot vijf, maar ik ga vaak door tot zes uur. Ik vind dat het bij mijn vak hoort om meer te doen. Mijn specialismen zijn depressies en angststoornissen. Stephanie vindt dat ik eerder naar huis moet komen. Ik probeer dat wel, maar zoek die balans nog. Ik ging 's ochtends wel eens later weg, maar hecht nu meer belang aan de avond samen. We hadden even op dezelfde dag vrij, maar gingen elkaar in de weg zitten. Ik heb die dag voor mezelf echt nodig. Mijn hobby is fictieverhalen schrijven, maar ik merk dat ik daar te weinig tijd voor overhoud en dat frustreert me. Sinds we samenwonen heb ik wel een betere balans gevonden tussen werk en privé dan toen ik nog alleen woonde.
Op mijn werk wil ik niet gestoord worden, ook niet door privézaken. Ik doe soms zelfs mijn werktelefoon uit. Thuis ben ik wel met werk bezig, ik maak een eindscriptie voor mijn opleiding cognitieve gedragstherapie. Patiëntgerelateerde zaken houd ik op mijn werk, maar ik zoek thuis wel naar informatie. Het is prettig om het met Stephanie over het werk te hebben. Ik ervaar dat als een steun in de rug. Volgens mij heeft Stephanies carrière nu voorrang. Door haar opleiding hebben we wel minder avonden samen, maar ik vind het tof dat ze het doet. Carrière maken vraagt veel energie van haar, dus ik sta er een beetje dubbel in. Ik vraag haar dat mee te wegen. Stephanie is meer geschikt voor een managementfunctie dan ik. Ik ben niet van het leidinggeven, ik houd me liever alleen met inhoud bezig. Ik zou later graag als zelfstandige willen werken, omdat je dan je eigen tijd kunt indelen.
We willen graag kinderen. Ik heb voorgesteld allebei een halve dag minder te werken, want dan besteden we er allebei evenveel tijd aan. De vraag is of het financieel lukt en het wordt een ander verhaal als het onze carrières zou schaden. Ik hoef niet per se te groeien. Als zij meer wil, ga ik minder werken. Ik dacht dat ik het slecht zou trekken als zij meer zou verdienen dan ik, maar ik vind het nu wel terecht. Ze heeft gewoon meer ervaring.
In het huishouden doet Stephanie meer, omdat ze eerder ziet dat iets gedaan moet worden. Als Stephanie minder wil doen, zou ik dat aanmoedigen. Niet dat ik het dan ga doen, maar dan wordt het gewoon minder vaak gedaan.'
Ook in De balans?
Meld je aan via www.intermediair.nl/aanmelden. Je blijft anoniem.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De balans'
Reageer, print of deel dit artikel
|
