'Bij ons is niet alles in balans'
Auteur: Paul van der Kwast
|
03-09-2010
| Reacties: 3
|
 Mail dit artikel
Sinds hij voor zichzelf is begonnen stroomt het geld binnen. Maar hij werkt dan ook hard. Vaak té hard, vindt zij.
De docent & de communicatieadviseur
Meike (41)
Functie: docent
Werkt: 24 uur
Bruto maandsalaris: 2300 euro
Jelle (41)
Functie: communicatiemanager
Werkt: 50 uur
Bruto maand-salaris: 13.500 euro
Kinderen: één van 8 jaar
Meike
‘Bij ons is niet alles in balans. Ik breng onze dochter naar school, denk aan haar gym- en sportspullen, haal haar van de naschoolse opvang en bij haar sporten ben ik soms coach. Ik zorg ook voor het ontbijt, Jelle eet 's morgens soms helemaal niet. Als tussen zes en zeven het eten klaar is, schuift Jelle aan. Ik kook altijd. Ik kan het beter dan hij en ik vind het belangrijk om lekker en voedzaam te eten. Hem interesseert het niets. Ons kind voeden met gezond eten komt op mij neer. Als ik er niet ben, gaat Jelle met onze dochter naar de McDonald's.
‘Het is niet leuk om er altijd zelf voor te moeten opdraaien. Ik wil ook wel eens aanschuiven en lekker eten, iedereen wil wel eens dat er voor hem wordt gezorgd. Weliswaar is hij door de week meestal te laat thuis om op tijd eten op tafel te kunnen zetten, maar hij kan heus wel eens een vergadering afzeggen. Hij heeft zo vaak gezegd: "okee, ik ga volgende keer koken", maar het komt er niet van. De afgelopen vijf keer dat hij het beloofde, heeft hij het niet één keer gedaan. Ik begrijp niet dat iemand eten zo onbelangrijk vindt. Maar ja, je kunt er wel steeds ruzie over maken, het levert niets op.
‘Hij verdient zes keer zo veel als ik. Ik verdien best aardig, maar vergeleken met hem is dat niets. Hij vindt het belangrijk dat hij geld voor het gezin binnenhaalt. Gezien zijn inkomen zou hij de helft minder kunnen werken. Ik zeg dat wel eens tegen hem, maar hij is van: ja ik zeg het, nee ik doe het niet. Hij heeft heel veel energie. Het lijkt soms wel of hij adhd heeft: roeien, skeeleren, voetbal, schaatsen, hij doet het allemaal.
‘Hoewel het financieel gezien misschien niet nodig is, ben ik blij dat ik werk en ik denk dat Jelle dat ook vindt. Als ik niet werk, word ik chagrijnig. Hij heeft mij altijd gestimuleerd met werken. Ik kon vroeger soms lui zijn, maar dankzij hem ben ik dat allang niet meer.
‘Ondanks de onbalans voor wat betreft het eten en het huishouden, zitten we bij andere wezenlijke zaken altijd op één lijn. Dan gaat het om zaken als de opvoeding, het kopen van een huis, humor. In die opzichten is het bij ons wel in balans.'
Jelle
‘De balans tussen ons is niet altijd aanwezig. Ik werk hard. Om zes uur sta ik op en werk ik een uur voor het ontbijt. We ontbijten altijd gezamenlijk, dat soort vaste momenten van de dag vind ik, net als het avondeten, belangrijk. Na het ontbijt ga ik aan het werk. Tussen half zes en elf uur 's avonds werk ik niet, daarna vaak weer wel. Soms draaf ik door. Dan heb ik bijvoorbeeld zestien uur achter elkaar gewerkt en wil ik toch nog iets afmaken, hoewel dat helemaal niet hoeft. Meike tempert mij wel eens, en dat is ook goed.
‘Sinds twee jaar werk ik voor mijzelf en sindsdien is mijn inkomen explosief gestegen, terwijl ik minder uitgeef dan voorheen. Soms verdien ik in een maand schandalig veel. Ik zou een jaar lang niets kunnen doen. Dat dat kan, is een enorme luxe, maar wat zou ik in dat jaar moeten doen? Ik werk zo hard omdat ik mijn werk leuk vind, maar ook omdat ik mijn opdrachtgevers niet wil teleurstellen en omdat ik een soort oerangst heb dat er geen werk voor mij is.
‘Het klinkt misschien gek, maar ik heb nu meer quality time dan toen ik in vaste dienst was. Vroeger moest ik veel meer vergaderen. En als ik thuis kwam, deed ik meteen de computer aan om mails weg te werken. Als zelfstandige kan ik het nu beter organiseren, hoewel het gezinsleven nog steeds geregeld in het gedrang komt. Gelukkig weet Meike dat mijn werk met zich meebrengt dat ik altijd beschikbaar moet zijn. Als je partner daar niet achter staat, wordt het niks.
‘Over de taakverdeling in huis is wel wat discussie. Koken is haar ding; ik kan het niet goed en ik vind het niet leuk. Ik doe wel eens de was of maak schoon, maar het komt vaak in het gedrang: ik werk gewoon langer. Als we het erover hebben, gaat het even goed, maar schuift het al snel toch weer haar kant op. Aan de andere kant doe ik veel dingen met onze dochter, zoals mee naar haar hockey, waveboarden en ze is net als ik gek op computerspelletjes.
‘Over veel dingen denken we gelukkig hetzelfde. Als een van de lampen in de slaapkamer kapot is, zitten we daar niet mee en kan het maanden duren voordat een van ons die vervangt. Pas als álle lampen kapot zijn, vinden we dat een probleem.'
Ook in de Balans?
Meld je aan via www.intermediair.nl/aanmelden. Je blijft anoniem.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De balans'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Yvon | 6 september 2010 (18:02)
Een opmerking slechts: is er naast alle ratio ook enige vorm van emotie -geluk?- in jullie leven?
Bert | 6 september 2010 (19:46)
Mijn opmerking: als Jelle geen tijd heeft om te koken en daar ook helemaal niet van houdt, dan heeft het weinig zin om daar beloften over te verwachten. Als beloften daarover al vijf keer niet hebben geleid tot daadwerkelijk koken, dan valt daar een les uit te trekken.
Wellicht is het beter om dan eens uit eten te gaan, gewoon naar een plaatselijk restaurant, dat Jelle dan kiest en boekt. Of bijvoorbeeld een dag in het weekend iets interessants en haalbaars: papa bakt pannenkoeken, of kookt spaghetti, of maakt een ontbijt op zondagochtend met eieren, worstjes, versgeperste sinaasappelsap en dergelijke.
Dat lijkt realistischer, en ook een stuk eerlijker, dan dat een vrouw die 24 uur per week werkt van haar man, die 50 uur per week werkt, verwacht dat hij naast zijn veeleisende baan ook nog eens een smakelijk diner op tafel zet middenin een week vol verplichtingen, werkstress en dergelijke.
Andere mogelijkheid is af en toe eens een kok in te huren die bij het gezin thuis, in de keuken, iets bereid. Daar ligt een uitgelezen kans om wat balans aan te brengen: de hoge inkomsten worden aangewend om een werkdag per week de sleur van koken enzovoorts uit Meikes leven weg te halen. Een kookpoging in het weekend door Jelle (pannenkoeken, pasta, ontbijt) levert dan de persoonlijke touch.
Binti | 7 oktober 2010 (22:28)
Als ik dit lees denk ook ik waarom huur je dan geen kok in voor de smakelijke doordeweekse maaltijden? Bovendien Jelle, ga ik er vanuit dat je toch ook voor je gezin werkt en niet alleen voor jezelf?
|
