Samen vier jang naar twee promoties toeleven
Auteur: Cathalijne Boland
|
04-03-2010
|
 Mail dit artikel
Lars en Susanne zijn een week na elkaar gepromoveerd. Nu ze toch allebei moeten verhuizen voor een nieuwe baan, willen ze ook graag samenwonen.
De postdoc & de postdoc
Lars (28)
Functie: postdoc natuurwetenschappen
Werkt: 40 uur
Bruto maand-salaris: 2.612 euro
Susanne (28)
Functie: postdoc sociologie
Werkt: 40 uur
Bruto maand-salaris: 3.195 euro
Kinderen: geen
Lars
‘We zijn een week na elkaar gepromoveerd, en hebben nu allebei een postdoc-positie, dat wil zeggen: ik heb nu nog een uitloop van een half jaar om projecten af te ronden en collega's te helpen, maar het idee is dat je een baan gaat zoeken buiten je eigen onderzoeksgroep. Daar ben ikzelf ook duidelijk aan toe, want ik heb hier nu inclusief mijn studie ruim tien jaar rondgelopen.
Ik wil het liefst richting industriële research, Susanne wou in de wetenschap blijven en heeft inmiddels een positie gevonden als universitair docent. Ze kon op twee universiteiten beginnen, rekening houdend met ons allebei hebben we voor Utrecht gekozen. Ik ga mijn werk nu in die regio zoeken. Susanne heeft als eerste een baan gevonden, was het andersom geweest, dan was het andersom geweest, zo simpel ligt het.
Samen promoveren heb ik zeker als een voordeel gezien. Susanne zit weliswaar in een heel ander vakgebied, maar je herkent veel bij elkaar: het schrijven van artikelen, het opsturen van die artikelen naar vaktijdschriften, het afwachten of ze geaccepteerd worden. We hebben elkaar erdoorheen gesleept op momenten dat het tegenzat, door te luisteren naar elkaars frustraties.
Susanne is enorm gedreven. Ze is heel sterk in het verwerken van grote hoeveelheden data, ze kan echt de literatuur induiken en het overzicht houden. Ze gaat er met de volle tweehonderd procent voor, dat is heel mooi om te zien, al betekent het ook dat ze moeilijker afstand kan nemen van haar werk. Vooral bij deadlines is ze geneigd lang door te werken. Volgens mij worden je prestaties daar niet beter van, aan het eind van de werkdag is het tijd voor ontspanning. Susanne is daar wel in positieve zin in veranderd sinds wij elkaar kennen.
Werk is een belangrijk deel van je leven, 40 van de 168 uur, en als je iets meemaakt wat heel leuk is of juist niet, dan heb je het daarover, maar we hebben het ook over andere dingen en kunnen ook van andere dingen genieten. Lekker buiten een stuk wandelen, bordspellen spelen, naar de markt gaan om verse groenten en fruit te kopen en dan 's avonds uitgebreid te koken. Ik werk om te leven, ik leef niet om te werken.
We wonen nog niet samen, maar dat willen we op korte termijn wel gaan doen. Samenwonen is een stap die je niet in één keer moet zetten. En als we samenwonen, moet je elkaar voldoende vrij laten.'
Susanne
‘We zien elkaar in het weekend, soms tussendoor nog een keertje, maar meestal alleen in het weekend. Door de week hebben we onze eigen dingen, ik ga sporten, een boek lezen, met vrienden afspreken, Lars gaat naar de fotoclub. Nu ik er zo over nadenk, we bellen elkaar toch wel elke dag.
Tot nu toe bevalt dat goed, en we waren van plan allebei een baan te zoeken en daarna weer verder te zien. Maar tijdens dat proces van zoeken naar een baan merkte ik dat ik graag wilde gaan samenwonen. Als je dan toch van baan en van woonplaats gaat veranderen, kun je daar ook maar het beste meteen rekening mee houden. Werk is belangrijk, maar je privéleven ook, en hoe je dat goed kunt combineren. Ik denk dat dat makkelijker gaat als je samenwoont. We hoeven echt niet iedere avond bij elkaar op de bank te gaan zitten, maar het lijkt me fijn om meer tijd te hebben voor elkaar, dat je niet meer hoeft te bellen, maar elkaar persoonlijk kunt spreken. Het is trouwens best een geregel om jezelf steeds te verplaatsen voor een weekend. Wil je iets doen en heb je die spullen weer net niet bij je.
Ik had meerdere opties. In eerste instantie heb ik baaninhoudelijk gekeken, vervolgens of er in die omgeving ook potentiële werkgevers zijn voor Lars. Wat ik qua baan het liefste wilde, was voor hem ook de beste regio.
De laatste maanden van de promotie heb ik veel gewerkt, ook 's avonds. Sporten probeerde ik nog wel te doen, maar verder had ik weinig energie voor actieve dingen. Maar dat weet je als je aan zo'n promotie begint, dat je daar op een gegeven moment alles voor opzij moet zetten. Een voordeel van allebei promoveren is dat je elkaar toch wel begrijpt, al snap je inhoudelijk niet waar de ander mee bezig is.
Afgelopen zomer zat ik voor de deadline, mijn manuscript moest naar de commissie. Ik zat er even doorheen. Lars kan dat dan relativeren. Dat kan hij trouwens sowieso beter, hij kan zijn werk makkelijker loslaten als hij thuis komt. Vlak voor de promotie kwam alles tegelijk, het solliciteren, de persberichten, en toen reageerde hij weer zo - rustig maar, het komt wel goed - terwijl hij echt respect had voor het feit dat het belangrijk voor me was, want je leeft vier jaar naar zo'n promotie toe. Een ander zou misschien zeggen: het is gewoon je werk.'
Ook in De balans?
Meld je aan via www.intermediair.nl/aanmelden. Je blijft anoniem.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'De balans'
Reageer, print of deel dit artikel
|
