Allebei een eigen coach
De leraar en de p&o'er
Auteur: Florentine van Lookeren Campagne
|
26-11-2009
|
Mail dit artikel
Anneke en Martin hebben hobby's te over, een drukke baan en drie kinderen. Beiden gaan naar de loopbaancoach om te ontdekken wat ze echt willen.
Martin (38) Functie: leraar wiskunde Werkt: 20 uur Netto maandsalaris: 1.449 euro
Anneke (37) Functie: p&o'er Werkt: 28 uur Netto maandsalaris: 2.603 euro
Kinderen: 5, 7 en 9 jaar
Martin: 'Hogerop komen, hoeft van mij niet'
‘Ik kan me nog herinneren dat ik zelf procentsommen moest leren. Ik had daar zoveel moeite mee. Ik kan me goed inleven in mijn leerlingen. Het is heel leuk om dingen aan ze uit te leggen. Ik ga in mijn lessen voor de sfeer. Je kunt de zweep erover leggen, dan zijn ze stil. Maar kinderen kunnen pas iets leren in een veilige omgeving.
Ik werk drie dagen, dat is hartstikke mooi. Ik ben mijn werkgever dankbaar dat dat kan. Helaas zijn de vergaderingen niet korter, nu ik korter werk. En als er iets is op dagen dat ik niet werk, ga ik gewoon naar school. Dat hoort erbij.
Ik doe dit nu 14 jaar. Ik ben het nakijken en het opvoeden helemaal zat. Waarschijnlijk omdat ik thuis ook met de opvoeding bezig ben. Mijn leerlingen nam ik wel eens apart voor een peptalk: denk aan je toekomst, zet nu even door, je wilt volgend jaar je examen toch halen? Maar ze zijn erg op de korte termijn gericht. Ik krijg ze niet meer gemotiveerd.
Aanstaande donderdag heb ik mijn eerste gesprek met de loopbaancoach. Ik weet veel dingen over mijzelf, maar ik kom er zelf niet uit, ik wil weten hoe ik dat keuzeproces moet aanpakken. Ik vind heel veel dingen leuk; snowboarden, buiten zijn, zeilen, tuinieren. Ik werk nu ook aan een uitvinding, iets voor op de camping, om dranken koel te houden. Ik ben nu bezig een octrooi aan te vragen. Het is niet mijn eerste uitvinding. Laat ik het zo zeggen: mijn vrienden noemen mij MacGyver.
Houtbewerking, dat was mijn grote hobby. Ik dacht dat ik als timmerman niets zou verdienen, daarom ben ik daar niet mee verder gegaan. Mijn schoonvader kwam uit het onderwijs. Hij bracht me op het idee om de lerarenopleiding te doen. Wij waren op huwelijksreis toen ik hoorde dat er een vacature was op mijn oude mts. Ik heb per fax vanuit Indonesië gesolliciteerd en werd aangenomen. Later heb ik nog scheikunde, voedingsmiddelentechnologie, biologie en maatschappijleer gegeven. En ik ben altijd mentor geweest.
Ik heb niet de ambitie om hogerop te komen. Ik ben graag vrij om de dingen te doen die ik leuk vind. Nu moet ik proefwerken op een bepaald moment af hebben. Dat voelt heel onvrij. Het onderwijs is erg kwantitatief. Niet kwalitatief. Maar misschien moet ik dat ook anders leren zien. Koken vind ik ook leuk. Op zondagochtend bak ik zelf stokbrood. Bloem, gist, even in de oven. Peterselie en tomaatjes uit de tuin erbij. Als we daarmee zondagochtend aan tafel zitten, dan is het gezin compleet.'
Anneke: 'Zonder Martin had ik allang een burn-out gehad'
‘Even was het spannend dit jaar. Mijn baan verdween. Als ik niet tijdig om mij heen had gekeken naar een andere functie binnen de bank, was ik nu werkloos geweest. Ik werk hier nu veertien jaar, dit is mijn zevende functie in de p&o-hoek. Nu ben ik als projectmanager betrokken bij de reorganisatie van een afdeling. Het is heel goed om zo'n onzekere situatie zelf te hebben meegemaakt. Je bent loyaal aan het bedrijf, altijd meer uren gedraaid dan je hoefde en opeens word je aan de kant gezet - dat gevoel kende ik.
Ik was al een loopbaantraject gestart voordat mijn functie verdween. Dat zet ik door. Dan heb ik alles goed op een rijtje staan als deze baan over twee jaar afloopt. Ik leid een omvangrijk project. Het werk past precies bij me, maar kan dat wel in 28 uur? Ik moet met zoveel mensen overleggen. Mijn coach zei: "Denk niet in termen van kwantiteit, maar in termen van kwaliteit. Niet het aantal uren, maar wat je doet is belangrijk."
Delegeren is mijn uitdaging. Als ik op mijn werk ben, is thuis helemaal uitgeschakeld. Als ik er niet ben, is Martin er, of mijn moeder. Ik laat het hier zo goed achter, ik kan het goed loslaten. Maar andersom vind ik moeilijker. Ik moet proberen minder mijn mails te checken thuis.
Ik ben heel resultaatgericht. Zonder Martin had ik allang een burn-out gehad. Als hij er niet is, werk ik tot één uur 's nachts door. Werken geeft mij zelfvertrouwen. Ik vind het geweldig samen met mijn team doelstellingen te halen. Maar soms heb ik als ik thuiskom helemaal geen zin meer om te plannen, terwijl ik weet: hoe meer ik plan, hoe meer tijd ik win. Martin weet altijd het nuttige met het aangename te verenigen.
Fulltime werken zou beter zijn voor mijn carrière, maar ik ben zo bang dat ik dan op mijn oude dag terugkijk en denk: had ik maar meer van mijn kinderen genoten. Ik vind het heerlijk om spelletjes met ze te spelen, ik geef blokfluitles op de school van de middelste, we oefenen nu sinterklaasliedjes met de piano erbij. Ik heb zelf pianoles, ik zit op atletiek en daarnaast gaan Martin en ik ook regelmatig samen even weg. Het is lekker om parttime te werken. Alleen maar thuiszitten zou funest zijn voor mij.'
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek 'De balans'
Reageer, print of deel dit artikel
|