Ze pleit daarom voor een ‘voorlopige' versoepeling van de duur van de tijdelijke arbeidsovereenkomst. Nu gaat een dergelijk contract op grond van de wet na de derde verlenging over in een overeenkomst voor onbepaalde tijd, een vaste aanstelling. Drost wil het huidige systeem zodanig verruimen dat ‘bijvoorbeeld vier tot vijf keer' verlengen mogelijk is. Ook als met opeenvolgende contracten de maximaal toegestane contractduur van 36 maanden wordt overschreden.
De voordelen zijn duidelijk, zegt Drost. Beide partijen krijgen meer zekerheid. Werkgevers zullen eerder geneigd zijn mensen in dienst te nemen of te houden. Hun risico's nemen af en er gaat geen kennis verloren. De werknemers houden of krijgen een baan die ze onder de huidige regeling of niet zouden krijgen of zelfs zouden verliezen.
En als bonus pakt het ook goed uit voor de werkgelegenheidscijfers.
Drost wijst op bijvoorbeeld de horeca-cao die al een soepeler regeling kent. Het sluit ook aan bij een wetsvoorstel dat onlangs door de Tweede Kamer is behandeld. Dit kent een bepaling die het mogelijk maakt jonge werknemers tot 27 jaar gedurende twee jaar vier keer een contract voor bepaalde tijd of meerdere contracten aan te bieden met een totale duur van 48 in plaats van 36 maanden.
De regeling zou van tijdelijke aard moeten zijn, benadrukt Drost. Ze zou niet langer gelden dan de looptijd van de meeste cao's, namelijk een tot twee jaar. Daarna kan er indien nodig over een verlenging worden gesproken.
Er zijn trouwens ook buiten de horeca cao's die meer flexibiliteit toelaten, zegt Drost.
‘Er is eind vorig jaar een onderzoek onder 115 cao's gehouden, bijna de helft van het totaal. Bij 46 daarvan kan er van de gebruikelijke regeling worden afgeweken. Bij de helft daarvan gelden die bepalingen alleen voor specifieke groepen, zoals ouderen en werknemers in het buitenland. Maar in de rest van de gevallen kunnen ze voor alle werknemers worden verruimd. De mogelijkheden zijn er dus.'
Reacties op dit artikel:
Dave C | 10 februari 2010 (10:22)
Slechte zaak. Wel stijgende vaste lasten en nooit meer een 'vaste baan'.
Jongeren worden alvast op die manier 'voorbereid' en zullen hier nooit naar vragen of streven.
Zeer slechte zaak en resultaat: armoede, manipulatie en uitbuiting en vergeet ook niet de loyaliteit van werknemers die afneemt met lagere servicegraad naar klanten, wat men nu al merkt in de maatschappij.
Treurig gesteld van dit artikel op Intermediair.
Mandy | 11 februari 2010 (15:04)
Een tijdelijke versoepeling van het huidige systeem lijkt mij geen oplossing. Het zou goed zijn voor de werkgelegenheidscijfers, maar de werknemer is wel de dupe.
Als bedrijf zou ik dan kiezen voor payrolling. Wat inhoudt dat het juridisch werkgeverschap door de payrollpartij wordt gedragen. Beloning van de medewerker is conform de eigen CAO, aangevuld met de VPO CAO.Een vast contract is ook mogelijk bij de payoll partij. De binding met de medewerker ligt bij het bedrijf, zo heeft de medewerker beide; binding en vastigheid.
Wessel | 11 februari 2010 (15:42)
De behoefte van organisaties om meer tijdelijke contracten te kunnen geven is duidelijk, daarom is sinds 2006 ook de VPO CAO van kracht ( zie http://www.vpo.nu ) Dat is de CAO van de Vereniging van Payroll Ondernemingen, Hier kunnen 8 contracten in 3 jaar gegeven worden. In de praktijk merk ik dat een medewerker nu bij ene bedrijf kan blijven werken, omdat er nog een BT contracte gegeven kan worden. Als het OT moest zijn, dan had de medewerker geen werk meer. Zo heeft iedereen hier baat bij.
Daarbij is de huidige generatie veel minder bezig met contract voor onbepaalde tijd, het gaat meer om de inhoud en de overige voorwaarden. Tuurlijk ken dit nuancering, maar is wle in de lijn met ook de toename van zzp-ers de afgelopen jaren. Persoonlijk heb ik nu ook een 3e BT contract en dat maakt mij niet uit. Nadeel is alleen wel dat in de maatschappij (huis kopen) contract voor OT meer biedt en ik in de gelukkige omstandigheid zit dat dat niet nodig is.
paul | 6 maart 2010 (13:10)
Ik vind dit een goede zaak ik weet uit eigen ervaring als ondernemer dat veel ondernemers het risico niet meer durfen te nemen om werknemers een vast contract aan te bieden vanwege tegenvallende vooruitzichten en daardoor ondanks dat men tevreden is na het 3e contract besluit om geen contract aan te bieden voor onbepaalde tijd .
mede hierdoor denk ik dat beide partijen bebaat zijn bij deze tijdelijke regeling
Deel dit artikel
