Reacties op dit artikel:
Ron Rietjens | 16 februari 2012 (13:27)
Dat lukt voor de eerste en misschien ook nog wel voor de tweede crisis. Maar voor de derde crisis gaan de medewerkers ook die mestkar ruiken. Waarom pakken de managers het probleem niet gelijk bij de bron aan? Vraag 5 keer waarom en je bent met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid bij de oorzaak van alle ellende. We discussieren te veel over de oplossing, terwijl we veel kunnen winnen door het eerst eens te worden over het probleem. Wanneer we het daar over eens zijn, is een gezamelijk gevonden oplossing binnen handbereik.
Peter Burgers | 17 februari 2012 (17:05)
Precies. Heb wel eens betere colums van Tiggelaar gelezen.
rob | 17 februari 2012 (19:14)
Tiggelaar heeft iets teveel geblowd als ik dit artikel lees, als dit het advies is van een doorwinterde coach houd ik mijn hart vast voor de branche.
Erik | 18 februari 2012 (9:40)
Goede tip, maar nu weet iedereen het! Dan werkt het toch niet meer?
Pieter | 18 februari 2012 (15:32)
Gewoon eens een lekker luchtige column van Bert met een grappig staaltje kantoor politiek. Prima toch? Verder allemaal niet te serieus nemen is mijn advies.
Ron | 19 februari 2012 (19:46)
Heb je het zelf al eens geprobeerd?
Nee?
Waarom moet een ander dan proefkonijn spelen?
Tim | 20 februari 2012 (11:49)
De problemen zijn meestal natuurlijk al bekend voor de negatieve rapportage in de krant. De echte problemen zijn meestal niet in één dag aan te pakken. Op een "quick win" kan een manager of medewerker lekker scoren. Het oplossen van structurele problemen kost echter vaak minimaal een jaar zwoegen met een zeer hoog afbreukrisico. Denk aan het vervangen van een legacy systeem dat met veel pijn en moeite overeind gehouden moet worden. Of het wegwerken van woekerpolissen als financiele instelling. Of je hebt als bedrijf te veel geboden voor een concessie waardoor je je dienstverlening niet tegen een scherp tarief kan aanbieden (HSA). Of je hebt de kennis van je kritieke infrastructuur weg bezuinigd. Of je topspecialisten gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Etc, etc. Om deze problemen op te lossen moeten medewerkers juist ophouden met spelletjes spelen...En als er bij mij een anoniem printje op mijn bureau ligt en één medewerker heeft zich toevallig ziek gemeld dan weet ik heus wel hoe de vork in de steel zit....
Ben Tiggelaar | 20 februari 2012 (14:52)
@Pieter. Dank je. Blijkbaar schrijf ik mijn columns in het algemeen zo ongelofelijk serieus op dat een humoristisch uitstapje door diverse mensen niet herkend wordt. Ik had juist gehoopt op nog veel meer leuke tips voor het (mis)(ge)bruiken van een crisis :-). Misschien komen die nog.
Maar er zit ook een serieuze vraag achter dit verhaal... In verandermanagement-handboeken wordt in de regel gepleit voor het gebruiken van een 'sense of urgency'. Een crisis is vanuit dat perspectief een kans. Alleen is het probleem dat wanneer jij degene bent die het negatieve nieuws brengt, het vaker slecht voor jou is dan goed voor het bedrijf.
Matthieu Reijers | 21 februari 2012 (14:05)
Zo word je de held van de afdeling?
Om de held te worden van de afdeling zie je al lang aankomen wat er gaat gebeuren, hoef je niet te doen alsof je ziek bent en toch maar te komen.
Om de held van de afdeling te worden en te blijven begeef je jezelf op de werkvloer tussen je medewerkers en pak je zelf ook de telefoon om acquisitie te plegen! Laat je cijfers voor je spreken en sta bovenaan op het scorebord. Dan pas ben je een held!