Hoe het moederschap mij heeft veranderd

Wat is precies de definitie van "gaaf" in dit betoog?

Dieuwke, wat wil je nu eigenlijk? Jij wilt toch juist bekeken worden als die ambiteuze carrièrevrouw? En ja, je bent ook moeder. Maar ziet een oud-collega dat direct die even bij je langs komt om bij te kletsen? Waar praat je dan over? Vast niet over je kinderen, of over je verantwoordelijkheidsgevoel, of over hoe zwaar het soms is je carrière te combineren met die kleine kinderen. Jouw blogs lezend durf ik er welhaast vanuit te gaan dat je enthousiast praat over je baan, over je collega's...Op basis waarvan moet iemand dan constateren dat jij in je gevoel zo veranderd bent? Gefeliciteerd, natuurlijk verander je als moeder. Maar misschien is het wel juist als een groot compliment bedoeld dat dat juist op het zakelijke vlak niet zoveel veranderd bent. De rest blijft over voor je naasten, die je misschien diep van binnen kennen.
Beetje vreemde blog.....

Voor veel mannen zijn 'moekes' inderdaad een schrikbeeld. Wellicht reageerde je ex-collega op deze manier, omdat hij daadwerkelijk opgelucht was, dat jij er geen bent geworden (in de zin van: over niets anders meer kunnen praten dan je kinderen).

Mijn ervaring is dat veel moeders de eerste paar jaar van het moederschap inderdaad nogal vol zijn van hun kind(eren), of ze nu een baan hebben of niet. Ook op het werk praten ze graag en veel over hun kroost. Mannen hebben dat over het algemeen een stuk minder.
De eigenschappen, die het moederschap je gebracht hebben, zoals meer geduld, inlevingsvermogen, verantwoordelijkheidsgevoel en structuur zijn toch vaak wat minder zichtbaar op de werkvloer. Ik ga er tenminste van uit dat je je werk voorheen ook naar behoren deed. Die eigenschappen zorgen er juist voor dat je werk en moederschap kunt combineren. En je ex-collega maakt je huidige manier van werken niet mee.

Ik denk dus dat je ex-collega gewoon blij voor je was, omdat je blik op de wereld ruimer is gebleven dan alleen je kinderen. En blij voor zichzelf, omdat hij niet de hele avond naar huiselijke anekdotes heeft hoeven luisteren.

Ik hoop dat als ik ooit kinderen krijg, mensen mij er op attenderen als ik over niks anders meer kan praten. Vind het namelijk zelf super irritant als collega's of vriendinnen alleen nog maar over poepluiers, eerste stapjes, kinderopvang en ligakoekjes kunnen praten. Ik begrijp dat het op dat moment het allerbelangrijkste is in je leven en dat je dat graag deelt, maar er zit een grens aan deze idolaatheid. Ik heb ook vriendinnen die het met mij zelden over hun kinderen hebben, maar meer over films, boeken, politiek, werk, etc.. Lijkt mij voor de moeders ook wel eens prettig om zich te focussen op een ander onderwerp :-)

Mijn interpretatie is weer geheel anders. Uit al je blogs blijkt dat werk, carriere en status voor jou het meest belangrijke goed te zijn. Je aankondiging 'hoogopgeleide moeder' zegt eigenlijk al genoeg. Zo'n bijzondere verdienste is het nu ook weer allemaal niet! Iemand wordt geboren met een bepaald interlect, en moeder worden kunnen vrijwel alle vrouwen, Door de tijd heen worden mensen meestal 'zachter'. Gebeurtenissen als geboortes, overlijden en ziektes maken dat mensen emotioneel groeien. Hierdoor komt het inzicht dat andere zaken, behalve werk en carriere, ook belangrijk zijn. In jouw blogs merk ik daar nooit wat van. Jij vindt het daarentegen geweldig dat het moederschap je in het geheel niet heeft veranderd. Dat je nog net zo zakelijk bent als daarvoor. Vanuit mijn optiek is dat een tekortkoming.