Ik wil topvrouw worden, maar is daar wel vraag naar?

Auteur: Els Ackerman | 11-02-2011 | Reacties: 6 | Share/Bookmark Mail dit artikel

E Econoom Fay ambieert een topfunctie, maar heeft het gevoel dat mannen haar niet serieus nemen. Wat kan ze daar aan doen? Els Ackerman geeft advies.

VRAAG

Beste Els,

Tijdens mijn master economie ontdek ik dat veel mannen een vooroordeel blijven houden over vrouwen. Ondanks mijn goede prestaties - mijn bachelor heb ik bijna cum laude gehaald - blijven ze naar me kijken met een soort minachting. Wat kan ik hieraan doen? En stel dat ik straks het bedrijfsleven in wil en hogerop wil komen, is er dan wel vraag naar mij als vrouw? Het quotum voor het aantal vrouwen in topfuncties zal wellicht iets veranderen, maar wat kan ik zelf doen om me te laten zien?

Fay

ANTWOORD

Beste Fay,

In het bedrijfsleven maar ook bij de overheid zitten veel vrouwen in goede functies, al dan niet leidinggevend. Zij bewijzen door hun werk wat ze in huis hebben.

Dat er nog maar weinig vrouwen in echte topfuncties zitten, is een ander verhaal. Er is nogal wat onderzoek gedaan naar het verschil in werkmotivatie tussen mannen en vrouwen, en in elk geval in Nederland kiezen veel vrouwen voor deeltijdwerk. Zeker als ze kinderen hebben, maar ook vrouwen zonder kinderen willen vaak niet al hun tijd aan werk besteden. In een topfunctie is dat over het algemeen wel nodig. Dat is een persoonlijke keuze en als je in Intermediair de rubriek De balans leest, zie je op hoeveel verschillende manieren veel tweeverdieners proberen die balans tussen werk en privé in evenwicht te brengen.

Tegen de tijd dat jij een aantal jaren werkervaring hebt, is er vast weer veel veranderd op de arbeidsmarkt, zoals dat ook de afgelopen twintig jaar gebeurde. Waarom zou er in het bedrijfsleven geen behoefte zijn aan jou als je een goede econoom bent? Vooroordelen zullen altijd blijven bestaan, maar waarschijnlijk andere dan waar jij nu tegenaan loopt.
De top bereik je overigens niet met zevenmijlslaarzen, je moet je eerst bewijzen in de middenmoot en de hogere regionen. Je bent je nu nog aan het bewijzen in je studie. Ik vraag me trouwens af waar je uit afleidt dat je medestudenten met een soort minachting naar je kijken. Ga het gesprek met ze aan en wie weet kom je er dan achter dat ze juist jaloers op je zijn. Of dat ze vinden dat je er ‘raar' uitziet, of iets anders wat je totaal niet verwacht. Dat ze met minachting naar je kijken, kan ook een vooroordeel van jouw kant zijn. Niet alleen mannen zijn soms bevooroordeeld.
Gewoon doorgaan dus, zonder dat je je voorneemt om mannelijke vooroordelen te veranderen. Als je echt goed bent, kunnen ze toch niet tegen je op.

Els
Reageer: loop je ook tegen vooroordelen op in je werk of je studie? Hoe ga je daarmee om?


Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Collega's en bazen'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (6)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
Bert | 13 februari 2011 (9:12)

De "minachting" ligt misschien helemaal niet in een vooroordeel over vrouwen, maar puur in het uitspreken van een forse ambitie. Ik vermoed dat de studentengroep ook afwijzend zou reageren op de gemiddelde mannelijke student die zich nadrukkelijk een toekomstige CEO waant, of in ieder geval regelmatig die ambitie uitspreekt en zich daarbij nadrukkelijk zeer serieus neemt. Het uitspreken van zo'n ambitie past eigenlijk niet zo goed in het Nederlandse studentenleven. Ik kan me goed voorstellen dat het hier eerder een geval betreft van "hoofd boven het maaiveld uitsteken", of ongenoegen bij medestudenten dat iemand te nadrukkelijk als betere student gezien wil worden en zich profileert als toekomstige baas van de andere studenten in de groep.

Ook binnen bedrijven zelf is het cultureel vaak ongewenst als mensen zich nadrukkelijk manifesteren alsof hun huidige baan weinig meer is dan een korte tussenstop tijdens een glorieuze zegetocht richting boardroom.

Mijn tip: formuleer wat ambities voor de eerste drie, vijf of zeven jaar na je afstuderen (werken in een bepaalde sector, oprichten eigen bedrijf, werken in het buitenland, of om het even waar je ambitie ligt), en vertel daarover aan medestudenten mocht men vragen naar ambities . Maar sla geen stappen over op weg naar de top, en ook niet in het uitspreken van je ambities.

Die rol als topvrouw kan dan na vijftien jaar altijd nog komen.

arno_vos | 14 februari 2011 (9:24)

Misschien moet Fay zichzelf niet profileren als topvrouw maar als econoom? Bedrijven en de overheid zijn nog altijd huiverig om aan positieve discriminatie te doen op grond van geslacht. Als Fay een goede kandidaat is voor een functie, gewoon presenteren. En Fay, bijna cum-laude is erg goed, maar op deze manier komt het als een zwaktebod over.

Gans | 17 februari 2011 (10:52)

Het onderwerp quotering van topposities naar geslacht is bij mannen - en zeker bij ambitieuze mannen - niet bepaald populair. Op het moment dat je in discussie met medestudenten zo'n quotaregeling verdedigt, en tevens laat doorschemeren dat je jezelf geroepen voelt voor een topfunctie maar vreest die niet te kunnen bereiken door mannelijk haantjesgedrag........dan kun je inderdaad geen sympathie verwachten. Of je medestudenten van die haantjes zijn staat nog te bezien, en intussen propageer je discriminerende maatregelen waar jij eventueel van zult profiteren maar je mannelijke medestudenten onder zullen lijden. Niet verstandig.

Karin (L) | 1 augustus 2011 (14:21)

ik ben een vrouw, met een goede opleiding, (universiteit, cum laude). Op het werk krijg ik de ene veer naar de andere in mijn *** gestoken, maar als het op arbeidsvoorwaarden of promotie aankomt, kom ik als laatste.

Als vrouw moet je 3 keer zo goed zijn als een man om hetzelfde te krijgen en dan moet je er nog moeite voor doen. Het is gewoon een feit. Ik ben 34, heb geen kinderen, wil ze ook niet en werk fulltime (en veel meer dan dat). Het is gewoon een feit, en het zal nog heel lang duren voor dit anders wordt. Ik denk in de (semi-)publieke sector dat het wel makkelijker is.

Karin (L) | 1 augustus 2011 (14:21)

ik ben een vrouw, met een goede opleiding, (universiteit, cum laude). Op het werk krijg ik de ene veer naar de andere in mijn *** gestoken, maar als het op arbeidsvoorwaarden of promotie aankomt, kom ik als laatste.

Als vrouw moet je 3 keer zo goed zijn als een man om hetzelfde te krijgen en dan moet je er nog moeite voor doen. Het is gewoon een feit. Ik ben 34, heb geen kinderen, wil ze ook niet en werk fulltime (en veel meer dan dat). Het is gewoon een feit, en het zal nog heel lang duren voor dit anders wordt. Ik denk in de (semi-)publieke sector dat het wel makkelijker is.

Peter | 24 oktober 2011 (17:06)

Het overgrootte deel van de mannen met goede opleiding krijgt slechts wat veren op de niet nader te noemen plek toebedeeld, maar krijgt uiteindelijk op het gebied van arbeidsvoorwaarden ook geen poot aan de grond. In sommige gevallen hebben mannen inderdaad voordeel daar 'haantjes gedrag' vaak gezien wordt als bewijs dat iemand geschikt is voor een top functie. De dames zien helaas de voordelen die zij op het carierepad hebben nogal eens over het hoofd. Deze voordelen gelden vooral voor dames die wat lager in de organisatie zitten.

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Over Els Ackerman

Els Ackerman geeft raad: over belangrijke keuzes, conflicten op het werk en kwesties rond carrièreplanning. Ze werkt in haar Praktijk voor Loopbaanadvies en Coaching in Rotterdam. Els Ackerman is aangesloten bij de Vereniging voor Loopbaan- professionals NOLOC en is mentor bij het register van gecertificeerde loopbaanadviseurs CMI. In 2010 verscheen haar boek Help, ik zoek mijn passie en 30 andere mythes over werk en loopbaan bij uitgeverij Spectrum. Zij beantwoordt wekelijks een geanonimiseerde vraag op de site. De overige vragenstellers krijgen per e-mail een kort antwoord.

Els

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden: