Mail dit artikel
Hoewel het niet expliciet vermeld wordt vermoed ik dat het verbeteren en verslechteren van groepscontacten ten opzichte van een situatie zonder bonussen is.
Als het beeld bij mannen precies andersom was geweest dan hadden groepsbeloningen de onderlinge sfeer verslechterd. Er staat dat ze geen effect hebben, dus kennelijk is het niet precies andersom. Dat suggereert dat in gemengde groepen groepsbeloning per saldo positief uit zal pakken, terwijl individuele beloning niet zo makkelijk voorspelbare resultaten heeft.
Ik heb in mijn loopbaan vaak in posities gezeten waar ik als een soort centrale vraagbaak en meedenker beslist de prestaties van anderen beïnvloedde, gewoonlijk positief. Andersom vind ik het volkomen duidelijk dat de mensen in mijn werkomgeving altijd een forse invloed op mijn prestaties hebben gehad. Ik betwijfel of je dit soort effecten goed kan meten, en daarmee betwijfel ik ook of individuele bonussen goed te bepalen zijn.
Het komt mij voor dat mensen die zich bewust zijn van die onderlinge beïnvloeding eerder de hoogte van individuele bonussen op basis van meetbare prestaties misplaatst zullen vinden dan mensen die er niet zo veel oog voor hebben. Zou het zo kunnen zijn dat vrouwen er gemiddeld wat meer oog voor hebben dan mannen, en dat dat het verschil (deels) verklaart?
De belangrijkste factor in een goede werksfeer en bereidheid om je in te zetten voor de zaak is naar mijn mening nog altijd dat mensen (inclusief managers) op persoonlijk vlak de prestaties van anderen herkennen en zichtbaar waarderen. Er is geen bezwaar tegen om daar een financiële consequentie aan te verbinden, maar met een bonussysteem kan je die betrokkenheid niet afkopen.
