Bellen over je sollicitatie: goed idee of not done?

Een interessant artikel. Het is toch de taak van de recruiter om alles te vertellen over het bedrijf en over de vacature. En het is toch ook de taak van de kandidaat om alles te willen weten van het bedrijf en van de vacature. Je gaat toch nooit onvoorbereid zo'n gesprek in?
Je moet toch passie hebben en gemotiveerd zijn om te solliciteren op juist DIE baan?

En.. het is ook de taak van de recruiter om de werkgever om een reaktie te vragen over dat gesprek met de kandidaat.
Eerlijk gezegd zou ik niet anders kunnen werken.
Groet,

Zelf doe ik dit ook bij al mijn sollicitaties, ik vind het belangrijk dat een bedrijf al voordat mijn brief er is, mijn naam heeft gehoord. Zelfs als alles mij wel duidelijk is uit de vacature stel ik er toch nog een vraag over, zodat in ieder geval dit eerste contact er is geweest.

Maar heeft het ook nut, Tamara? Je naam is misschien wel iets meer opgevallen dan die van de andere kandidaten, maar dat heeft klaarblijkelijk geen effect op het resultaat aangezien je het hebt over 'al mijn sollicitaties'...
Ik deel de mening dat je je grondig moet voorbereiden op een sollicitatiegesprek, maar ik geloof er niet in dat nabellen om je naam te laten horen iets extra's toevoegt. Zeker niet op hoger niveau functies.

Het telefoongesprek een middel om een doel te bereiken. Vergeet dat niet! Zo'n gesprek werkt twee kanten op, je kan een klik hebben of niet. Daarbij kunnen bovenstaande tips ontzettend handig zijn om te bepalen wanneer je een dergelijk telefoontje moet wagen. Ik ben er echter wel van overtuigd dat je niet moet bellen om te bellen, maar om echt iets te willen behalen (doel). Dan komt vanzelf de (overtuigings)kracht los die nodig is om je doel te bereiken.

Een tip die ik heb: voordat je gaat bellen met het daadwerkelijke bedrijf moet je even 'opwarmen'. Bel daarom eerst even een goede vriend/kennis waarmee je kan lachen/praten. 5 a 10 minuten is meer dan genoeg, bel vervolgens het bedrijf. Je zal dan een stuk makkelijker praten :-).

Beste Marloes, ik ben het met je eens, maar...

Ik heb voor mijn laatste sollicitatie bij Joulz ook de HRM recruiter gebeld, en zij was echt bereid om mijn open sollicitatie serieus te bekijken. Vervolgens werk ik uitgenodig voor een gesprek waar zij deel van uit zou maken, maar ze ging voor aanvang van het gesprek al weg. Het was een prima gesprek, echter 2 dagen later ging mevrouw de recruiter telefonisch mijn cv nog even met mij doornemen, en vond al snel dat ik mijn cv niet goed had opgesteld, en kapte daarmee de sollicitatie verder af, terwijl de managers waarmee ik had gesproken erg veel mogelijkheden voor mij zagen! Later kreeg ik van haar de melding dat ze had teruggekoppeld naar die managers en dat ze geen mogelijkheden voor mij zag. Door informatie bij de managers bleek helemaal geen overleg te zijn gepleegd. Zo zie je maar dat het verkeerd kan uitpakken door het slecht functioneren van HRM.

Vanuit het standpunt van een personeelsfunctionaris (wij werven zelf, dat bestaat nog hoor):
Niets is irritanter dan bellers die uitsluitend bellen om zich te laten gelden en onvoorbereid en zonder inhoudelijke vragen bellen, eerlijkheid gebied me te zeggen dat je dan bij mij het risico loopt op de stapel 'twijfel'te belanden. Ook het nabellen als er één dag na je sollicitatie nog geen bevestiging is: dodeljk ! Realiseer je hoeveel stapels een gemiddelde sollicitatie oplevert.
Oh, en ik ben wellicht een fossiel maar WAAROM in hemelsnaam ene pasfoto op je CV voor een functie waar je uiterlijk er niet toe doet? (en ik maak ze mee hoor, met poes en kind op de foto, grrrr)
Wat wél werkt: lees je compleet in (download een jaarverslag, google over het bedrijf, stel je dan voor in de beoogde functie en bedenk wat jíj te bieden hebt in die organisatie. Welke informatie heb je nog nodig om het plaatje compleet te krijgen?

Bellen met vragen is alleen zinvol als het vragen zijn die er toe doen. Bellen met vragen alleen vanwege het laten vallen van je naam, werken alleen maar averechts. De match tussen de functie-eisen en de kwaliteiten van de kandidaat bepalen uiteindelijk wie in aanmerking komt voor de functie.

Zelf heb ik ook wel eens gesolliciteerd bij een bedrijf. Een flink eind reizen met het o.v. voor mij. Een hele middag gesprekken gehad met 4 verschillende personen, waarvan de laatste de directeur. De directeur zei mij toe dat hij mij aan ging nemen en dat ik er nog van zou horen. Aangezien deze heer dit bedrijf zelf uit de grond had gestampt, waarvoor respect, dacht ik dat is mooi, ik heb een nieuwe baan.
Na een dag of 10 na-gebeld omdat ik nog niets had vernomen. De telefoniste/secretaresse hield even ruggespraak met de HR manager(die ik ook al had gesproken) en toen was het meteen over en uit.
Dan denk ik maar, gelukkig dat ik daar niet terecht ben gekomen.
Uit respect voor de directeur zal ik de naam van het bedrijf maar niet noemen.

Wanneer je goede telefoon-skills hebt, en dat relevant kan zijn voor de functie: altijd bellen voor je je sollicitatie opstuurt.
Verzin een relevante vraag, en laat bijvoorbeeld vallen dat je enthousiast bent over de functie, en waarom. Wees hier eerlijk in.
Hou het wel kort, en nog beter: neem zelf het initiatief om het gesprek af te ronden. Daarmee toon je dat je niet zomaar wilde kletsen, en dat je begrijpt dat de tijd van de recruiter waardevol is. Rond af met een daadkrachtig: "Dat is duidelijk, dank u wel, ik ga direct mijn sollicitatie indienen".
Refereer in je begeleidende brief aan het korte telefoongesprek dat je zojuist voerde, zodat als je naam niet opgeschreven is, dat de recruiter wel weet dat deze sollicitant die enthousiaste persoon aan de telefoon was.

Enige reserve is soms ook wel op zijn plaats. Op een vacature voor administratief medewerker bij mijn bedrif, kwamen 200 reacties! De meest veelbelovende kandidaat na de eerste selectieronde, had inmiddels al 3 keer gebeld in drie dagen tijd, waardoor een lichte irritatie ontstond. Toch uitgenodigd voor de tweede, en daarna ook de laatste ronde vanwege de potentie. Weer 3 telefoontjes in de tussentijd. Deze telefoontjes werden toen ervaren als opdringerig, de procedure moest nu wel duidelijk zijn. En ondanks dat de kandidaat de beste papieren had qua kennis en ervaring, is deze afgewezen. Vooral ook omdat deze 5 uur na het laatste gesprek opnieuw belde om te vragen voor wie er was gekozen! Na afwijzing met duidelijke uitleg van redenen, hing de kandidaat nog twee keer aan de lijn, voor het waarom en later of de kandidaat die gekozen was wek beviel en zo niet hoefden we maar te bellen.... Waarop mijn collega de toch bewaarde brief en CV direct door de schredder heeft gegooid, en een aanvraag heeft gedaan voor een wijziging van ons afdelings telefoonnummer!

Over dit onderwerp kan ik helaas een boek schrijven. Ik heb een aantal gesprekken gehad waar ik nooit meer enige reactie op heb gehad.
In een vacature wordt vaak gevraagd om goede communicative vaardigeheden. In mijn optiek moet dit van beide kanten komen. Ik vind het niet meer dan normaal dat je na 1 of 2 weken bericht krijgt over de voortgang van de procedure. De HR managers in Nederland vertonen bij dit onderdeel vaak nog een misplaatste arrogantie, ze vergeten dat ze met mensen werken

Mijn advies, goede afpraken maken tijdens het gesprek en indien je niets hoort, direct bellen, een telefoontje duurt maar een paar minuutjes, dit geldt uiteraard ook voor een HR Manager

Kort heeft een goed punt. Mij valt op dat in toenemende mate bedrijven een bevestigingsbrief, of afwijzingsbrief, achterwege laten. Ik heb inmiddels ook ervaren dat het blijkbaar voor een bedrijf normaal is om ook na een sollicitatiegesprek niets meer te laten horen. Ook niet na een poging tot informatie van mijn kant. Wellicht dat er daarom communicatieve vaardigheden worden gevraagd, het bedrijf heeft er een schrijnend tekort aan. Practice what you preach.