Het is opvallend dat in discussies over leidinggeven gewezen wordt naar het zogenaamde organogram en de nadelen van de structuur van het organogram.
Ik wil hierbij een lans breken om te kijken naar processen en de functies die in processen moeten worden vervuld. Het is de rol van de manager om alle betrokken bewust te maken van hun rol in deze processen en de samenhang in het grotere geheel. Selecteren (en opleiden) van de juiste medewerkers, informeren over de verwachte bijdrage in het grotere geheel, evalueren van de processen en evalueren van het functioneren van de medewerkers in hun rol, aanpassen en opnieuw informeren indien nodig. Dit is een benadering vanuit de systeemkunde. Het Steady State model is daarbij een goed bruikbaar middel. Wanneer dit goed wordt gedaan beschikken de medewerkers over voldoende ruimte voor de dagelijkse uitvoering van hun werk.
En natuurlijk gaat het ook over mensen en hun veranderende behoeftes en mogelijkheden in de loop van de tijd. Maar dan wel in de samenhang en concreet op de situatie. Er wordt nu veelal met losse flodders geschoten.
