Reacties op dit artikel:
Paul Baarn | 11 maart 2010 (13:08)
Je moet wel kunnen bluffen, natuurlijk. En dan bedoel ik dat het bij de ander niet overkomt als bluf. En dat is niet iedereen gegeven.
Ik denk wel dat bluffen, zoals hier beschreven, ervoor zorgt dat je zelf in ieder geval inzicht krijgt in je kwaliteiten, waardoor je met meer zekerheid een gesprek kunt aangaan. Dat is al winst.
anneke | 11 maart 2010 (22:44)
Hoezo bluffen, je anders voordoen dan je bent - val je uiteindelijk toch door de mand!
Ik heb laatst een baan niet gekregen omdat ik te rechtop zat tegenover de interviewer en mij niet spiegelde. Moet ik op mijn leeftijd en met 35 jaar werkervaring nu nog sollicitatiecursussen, blufcursussen en hoe ga je je presenteren cursussen gaan volgen?
Ik ga voor kwaliteit van het werk en als men mij niet wil nemen zoals ik ben; dan weten ze niet wat voor goede kracht ze missen! (want als ze dat niet uit mijn cv kunnen halen dan hebben ze zelf waarschijnlijk nog wel een of ander cursusje nodig!
Miriam | 12 maart 2010 (9:23)
Ik ben ook niet voor bluffen. Persoonlijk vind ik bluffers vermoeiend. Uiteindelijk kom je er toch wel achter. Het is vervelend met iemand te moeten werken die je niet kunt vertrouwen. Want laten we eerlijk zijn. Bluffen is liegen over je kunde. Wat is er mis met goed zijn in je werk? Verder leren?
Daarbij creëer je dan een omgeving, waarbij toekomstige werkgevers er van uit gaan dat je bluft en jouw sollicitatie gesprek bijstellen naar beneden. Daardoor verplicht je alle mensen te bluffen op hun sollicitatie. Ben jij dan een persoon die dit principieel niet doet of kan, dan loop je dus je baan mis, terwijl je inhoudelijk misschien wel beter bent dan de bluffer. Diep triest....
Laten we alsjeblieft niet zo'n cultuur creëren.