Hoe je jezelf van woede en angst bevrijdt

De eerste vraag die bij mij opkomt na het lezen van dit stukje: hoe is het afgelopen?

Het is grappig om te zien hoe makkelijk het is om alles eerst op jezelf te betrekken nog voordat je je enige vraag hebt gesteld. Mooi llerzaam en inzichtgevend stuk. De afloop doet er eigenlijk niet meer toe, hoewel ik wel nieuwsgierig ben natuurlijk.
Wat ik verder nog denk, is dat het in deze duidelijk niet handig is geweest het met een SMS af te doen. Ik bel in dit soort gevallen altijd.
Met vriendelijke groet,
Gideon de Haan MHD

Wie "mensen bij fouten hard afrekent" door ze als ongeloofwaardig, raar en teleurstellend weg te zetten nadat men twee dagdelen even niet bereikbaar bleek, die rekent anderen helemaal niet af op een fout. Wie dat doet is een manipulator, een intimiderende pestkop of "bully".

Voor een goede geestelijke gezondheid kan men het beste afhankelijkheidsrelaties met zulke lieden zo snel mogelijk afkappen. Professionele afstand bewaren zolang het duurt, en zo snel mogelijk weg.

Helemaal waar, maar je moet dat wel kunnen.

Veel mensen kampen met jarenlange, in grootte van impact variërende, ervaringen.
Vaak komt men dan op 'het dieptepunt van ervaringen' bij dat verlossende inzicht.
Geldt natuurlijk voor alles wat je 100% wilt bereiken: je moet het 100% willen en ook de daad bij het woord of gedachte voegen.

Of zoals ooit die songtekst van een vrouw die alles afgenomen was: 'I've got my heart, I've got my liver...'

Het inspirerende verhaal van Victor Frankl staat beschreven in het boek "de 7 eigenschappen van effectief leiderschap" van S. Covey. Hoewel ik de eerste angstige en boze reactie van de ik- persoon heel goed begrijp, is of lijkt de gedachte van Victor Frankl heel simpel. Maar ik en vele met mij, hebben nog steeds een dergelijk verhaal nodig heb om te beseffen dat je kunt kiezen je vrij te voelen. Kon dat maar structureel!!!

Ik zou denken, kijk ook eens naar RET (Beren op de weg, spinsels in je hoofd) van Theo IJzermans.
Voor Nederland wat herkenbaarder, zij het minder verheven, dan Covey.

Beste Michel,

Ik heb geleerd dat de reactie iets van de ander zegt en ik zou dan ook adviseren dit zo snel mogelijk uit te praten en een oplossing te zoeken om dit niet tussen jullie in te laten staan. Fijn trouwens dat jouw opdrachtgever zo direct is om te zeggen wat hij denkt. Anders kreeg je de kans niet om erop te reageren.
Daarnaast zie ik hierin een leermoment voor jouzelf. Jouw interne reactie verteld jou dat je daar nog iets aan zelf coaching te doen hebt. Waarom raakte het antwoord jou zo? Je wist dat de opdrachtgever dit niet leuk zou vinden. Gaat het om angsten of om een allergie van jou?

Voor Frankl's verhaal hoef je niet bij Covey te rade, "de zin van het bestaan" is nog steeds verkrijgbaar en prima leesbaar. Aanrader.