Reacties op dit artikel:
Heleen | 3 november 2011 (12:17)
Mooi stukje. Eentje om iedere dag even te herlezen en te denken: o ja, even rust, pfffff, ik doe wat ik kan. Dankjewel!
Hans | 3 november 2011 (15:07)
Ja, goed stuk, volgens mij had ik er ook last van, maar op tijd ontslag genomen. De druk die je via collega's en leidinggevenden ervaart kan van grote invloed zijn op je prestaties en je gevoel daarover. Het is niet altijd makkelijk om daar verandering in aan te brengen...
Camiel | 3 november 2011 (15:11)
De vergelijking: burn-out = emotionele overbelasting = angst & piekeren leidt in dit betoog tot symptoombestrijding, namelijk te stoppen met piekeren. Dat is natuurlijk nooit verkeerd, maar voor een echte burn-out betekent het nog niet eens het begin van een echte remedie. Zoals je al schrijft, Michel: "de oplossing is eigenlijk simpel", misschien wel iets té simpel...
Maarten | 3 november 2011 (17:36)
Mooi stukje waarin ik mezelf herken (ik doe wat ik kan doe, maar maak me niet druk om wat ik niet kan doen) en mijn werkomgeving (alles moet af, werk wordt hierdoor allemaal half gedaan en mensen raken in een negatieve vicieuze cirkel).
Suzanne Kobessen | 5 november 2011 (17:34)
Ik sluit me aan bij Camiel.
Daarnaast ben ik erg verbaasd over de term 'beginnende burn-outklachten'. Beginnende klachten bestaan niet. Zoals veel ervaringsdeskundigen en mensen in hun omgeving je kunnen vertellen en zoals je zelf ook al zegt in je vergelijking met de spier, er is niets aan de hand tot er ineens iets knapt en je niets meer kunt. Vanaf dat moment ben je niet zomaar hersteld.
De oplossing die je beschrijft kan heel effectief zijn voor mensen die stress ervaren, maar voor mensen die burn-out zijn, is dit bij lange na niet voldoende.
charlie | 7 november 2011 (12:19)
zonder direct in een ja-maarverhaal te willen vervallen vind ik de analogie van het bos en de houthakker toch niet helemaal opgaan in de dagelijkse praktijk.
zo'n bos groeit niet in hetzelfde tempo als dat je aan het hakken bent of nog sneller weer aan. Daarnaast zijn die bomen niet de hele dag tegen je aan het roepen: 'hak mij om, sneller, sneller, waarom ben ik nou nóg niet omgehakt!'.
dat kan bijvoorbeeld met die stapel dossiers op je bureau en de clienten die de hele dag door bellen om druk op je uit te oefenen wel anders zijn
@rendo | 27 april 2012 (9:42)
Mijn recept? Hoe druk ik het ook heb en hoeveel stress er ook is, aan mijn uitstraling - veelal relaxed volgens collega's - en het lopen - doorlopen maar niet jakkeren - zal je het niet merken. Dit blijkt ook goede effecten te hebben op mijn collega's! Dus later we onszelf en anderen niet al te gek maken ...