Reacties op dit artikel:
Maarten | 21 april 2011 (15:37)
Mooi artikel en een mooie aanpak. Zo ben ik van mening dat ook veel mensen de arrogantie hebben te denken 'de natuur te kunnen redden' (WNF, Staatsbosbeheer, Greenpeace, e.d.). Proberen te redden door te handelen, terwijl het juist fout is gegaan doordat de mens is gaan handelen. Handelen oplossen met nog meer handelen werkt niet in dit geval. Onszelf terugtrekken, minder arrogant/denkbeeld 'alles is maakbaar', zou meer oplossen.
Jos W | 21 april 2011 (21:36)
De bijen en de vliegen hebben allebei geen flauw benul van de oorzaak van hun probleem (wellicht beseffen ze niet eens dat ze een probleem hebben). In zo'n situatie zal elk dier en elk mens zijn natuurlijke gedrag tonen. In het gegeven voorbeeld werkt dat het best voor de vliegen, maar je kunt net zo makkelijk een proefopstelling verzinnen waarin dat het beste uitpakt voor de bijen.
Waar het m.i. om gaat is of je een fatsoenlijke diagnose hebt gesteld en het probleem ook werkelijk begrijpt. Zolang dat begrip er niet is is elk gedrag in principe even goed. Het natuurlijke gedrag zal dan overheersen, maar als dat niet werkt dan kan het inderdaad zinvol zijn om lukraak wat anders uit te proberen. Maar mijn voorkeur heeft het om langer stil te staan bij de diagnose: zodra je een probleem helemaal doorziet is de oplossing vaak verrassend simpel.
Jan Maartn Fernig | 8 mei 2011 (8:00)
Inderdaad, zoals Jos W stelt. De crux bestaat er dan dus uit dat je alert bent op het bereiken van je doel.
Want wat is immers de 'fatsoenlijke diagnose'? Dat is dezelfde vraag als wat de 'fittest' is in 'survival of the fittest'. De 'fittest' is degene die het lukt 'to survive', en ' to survive' is kennelijk het doel van iedereen in de context van de beroemde constatering 'survival of the fittest'. De 'fatsoenlijke diagnose' is die diagnose die (en op welke manier dan ook) leidt tot de gewenste oplossing.
Voorzover een aannemelijke kandidaat 'fatsoenlijke diagnose' voorhanden is, kan die benut worden. Als hiermee dan het gestelde doel niet binnen bereik komt, dan moet je je afvragen of je wel de 'fatsoenlijke diagnose' te pakken hebt. Maar na hoeveel 'fatsoenlijke' inspanningen, pogingen en mogelijk alternatieve 'fatsoenlijke diagnoses' moet je dan de conclusie trekken dat je met 'fatsoenlijke diagnose' niet verder komt?
Op een 'fatsoenlijk' abstract niveau van beschouwing vliegen wij dus allemaal maar wat in het rond.