Reacties op dit artikel:
Wim | 4 november 2010 (13:27)
Niet precies een assessment, maar wel een vreemde opgave: bij een sollicitatiegesprek werd mij gevraagd tijdens het gesprek een aantal van de typische psychologische test opgaven (rijtjes getallen aanvullen, welk figuurtje hoort hier niet bij) te maken die op een whiteboard achter mij stonden.
Ik heb de baan overigens gekregen.
Nicoline Hermans | 4 november 2010 (15:59)
@Wim: klinkt alsof de organisatie je heeft onderworpen aan en 'mini'assessment, het idee is hetzelfde. Best sneaky eigenlijk, want je was hier niet op voorbereid. Top dat je de baan wel gekregen hebt & dank voor je reactie!
Henny van den Berg | 4 november 2010 (19:16)
Dit is een van de redenen dat ik gestopt was als acteur voor assessment. Ik had mijn grote twijfels bij de kwaliteit en het nut van de assessments waar ik overigens dik voor betaald kreeg. Rollenspel in een assessment is voor de medewerker die het moet ondergaan Psychodrama " het gaat over het ik" dus dat is kwetsbaar. De acteur tegenover je zit in drama " een situatie" en gaat niet over hem/haar. De acteur heeft het makkelijk, hij kent de casus en speelt hem vaak al voor de zoveelste keer en wordt daar steeds gehaaider in. Ik ben er als acteur mee gestopt toen ik me op een zeker moment afvroeg " wie wordt hier nu beter van?"
Nicoline Hermans | 9 november 2010 (16:12)
@ Henny: je schrijft dat je gestopt 'was'... ben je dus nu weer actief als assessment acteur? Ben benieuwd waardoor je van gedachten veranderd bent.
En om meer inhoudelijk in te gaan op je reactie (waarvoor dank!): ben het niet met je eens dat een instrument alleen waardevol/bruikbaar/nuttig is als een kandidaat er per definitie beter van wordt. M.i. betekent dat criterium dat we ook moeten stoppen met het afnemen van sollicitatiegesprekken, examens en tests. En natuurlijk ook met het schrijven van boetes, het heffen van belastingen etc. Hoe zie jij dit?
Nicoline Hermans | 9 november 2010 (17:27)
@ Henny: je schrijft dat je gestopt 'was'... ben je dus nu weer actief als assessment acteur? Ben benieuwd waardoor je van gedachten veranderd bent.
En om meer inhoudelijk in te gaan op je reactie (waarvoor dank!): ben het niet met je eens dat een instrument alleen waardevol/bruikbaar/nuttig is als een kandidaat er per definitie beter van wordt. M.i. betekent dat criterium dat we ook moeten stoppen met het afnemen van sollicitatiegesprekken, examens en tests. En natuurlijk ook met het schrijven van boetes, het heffen van belastingen etc. Hoe zie jij dit?
M@rt-Elaar | 10 november 2010 (16:35)
Ik heb de rollenspellen tijdens de Themadagen van mijn werkgever altijd geweigerd. Het is niet de realiteit. De cursusleider ging daarover met mij in discussie, een discussie die ik wel wil. Hij gaf dan aan dat deze discussie ook een rollenspel was hetgeen ik altijd tegensprak. Het was realiteit.
Nu, vrijdag, moet ik wel want anders krijg ik de felbegeerde baan bij voorbaat al niet.
Rollenspel: Gwoon K*T.
B | 25 maart 2011 (11:45)
Ook ik kreeg als laatste onderdeel in de sollicitatieprocedure een assesment/rollenspel. Als enig overgebleven kandidaat zou dat ook wel voor mij een eitje worden, werd mij verteld. De begeleider was gewoon iemand van het bedrijf die absoluut geen kennis van zaken omtrent assesment had, was gewoon een a.s. collega leidinggevende zonder specifieke vooropleiding en kwalificaties. Op het moment dat ik er aan meedeed had ik al een heel vervelend gevoel. Na het bouwen van een autootje van lego samen met wat mensen kreeg ik een heel raar gesprek terwijl de rest van de groep er bij zat. Het ergste van het geheel is dat je weet dat wanneer je weigert om er aan mee te doen je gewoon de baan niet krijgt. Ik kreeg de baan niet en ik heb de Recruiter hier op aangesproken dat wat hier aan de hand was echt niet kon. Deze werd boos en zei dat hij nooit meer iets met mij te maken wilde hebben. Ik vind het schandalig dat een recruitmentbureau haar client niet adviseert om de procedure wel op een deugelijke manier te voeren. Gelukkig kan de recruiter geen kwaad meer doen omdat hij recruiter af is. Ook de directeur van het bedrijf heb ik er op aangesproken. Maar goed, het enige dat overblijft is het gevoel dat je er ingeluisd bent.