Hoe verwerk je een kritische assessment uitslag?

Leuk artikel Nicoline, en helemaal eens met de strekking! Durven ingaan op minder positieve punten en laten zien dat je daaraan wilt en kunt werken, schept vertrouwen... eigenlijk heel logisch :-)

De manier van verwerken hangt sterk af van je persoonskenmerken. Ben je van nature kwetsbaar zal je er meer moeite mee hebben dan een ander. Als je al zover bent dat je zelf een voorstel doet op welke manier je aan je punten wil gaan werken zegt dat al iets over de manier waarop je iets oppakt en daarmee toont draagvlak te hebben. Dat kun je iemand niet aanleren. Verder is het psychologisch gezien nogal gewoon dat je achteraf (neem de voetbal) een teleurstellende situatie rationaliseert en de schuld ergens (slechte scheidsrechter) buiten jezelf neerlegt om zo je eigen tekortkoming te bagatelliseren. De scheidsrechter van de WK finale Nederland Spanje doet het, de voorzitter van de Fifa doet het.

Heel vaak wordt er een draai aangegeven die net zo uitkomt voor de selecteurs: a) klikt het met de persoon dan wordt het positief uitgelegd, b) klikt het niet dan is het einde oefening. Het is niet een 100% objectief proces.

Helemaal eens met de strekking van het artikel. Laatst toch iets geks meegemaakt. Want wat nu als je een volmondig positief advies krijgt - met name o.b.v. CV ! - met aan het einde van het rapport een waslijst aan aanbevelingen met onder meer 'wij adviseren u nadrukkelijk om een coaching traject in te gaan'. Dan ben je niet blij met een positief advies kan ik je vertellen. Ontkrachten heeft ook hier geen zin, maar voor je gevoel sta je toch 1-0 achter. Ontkrachten versterkt dat alleen maar en een rapport wordt toch nooit meer aangepast. Ik begrijp dat die bureaus van alles moeten doen om omzet te maken op dit ogenblik, maar een positief rapport kreeg zo een zure nasmaak. Ook bij de opdrachtgever. Ik vond het moeilijker om positieve leerpunten voor deze of een volgende keer te vinden.

Eens met Pieter! Een dergelijke uitslag lijkt mij ook niet 100%objectief, in tegendeel. Het is ook maar net wie je tegenover je hebt en wat hun idee is bij "goed kenmerken" en hun kennis. Er is zoveel cultuurgebonden, dat zo'n assessment eigenlijk lachwekkend is. Vervolgens krijg jij een etiket op je hoofd geplakt en dan moet jij maar "Ja Amen! Ik zal er aan werken, Meester" zeggen? Kom op zeg! Waar is je gevoel voor zelfrespect.

De uitslag kritisch onder de loep nemen moet dan ook gewoon kunnen. Altijd de schuld bij de ander neerleggen is inderdaad niet goed, maar zomaar "Ja Amen!" zeggen is de andere uiterste. Men kan dan ook zeggen dat je totaal niet assertief bent en niet kritisch naar de zaken kan kijken in je werk. Tja.. met andere woorden; het is nooit goed.. men vindt altijd wel wat om je gigantisch op af te zeiken.