Waarom eigenlijk op assessment?

Ik was verbaasd hoe er uit 2 maal 10 minuten rollenspel en een uur achter de computer een rapport van 30 pagina's gegenereerd kon worden door zo'n bureau. En met de grootste flauwekul erin die je je kunt voorstellen. Zowel de goede als mindere kanten kon ik niet herkennen, en dat is zacht uitgedrukt. De fout die ik heb gemaakt is eraan meedoen. Of personeelsmanagers een percentage krijgen per aan zo'n bureau geleverde kandidaat, ik weet het niet. Dit zijn ook de eerste dingen waarop bespaard wordt in mindere tijden, en dat bewijst wel dat bedrijven ook aan het nut ervan twijfelen. Ik durf zelfs te stellen het teveel belang hechten aan assessments juist tot verkeerde keuzes zal leiden. Voor een rol in een soapserie zal het instrument wellicht nuttig kunnen zijn.

Helemaal eens met M. Het cognitieve deel van de test (zeg maar de i.q. test) is op zich wel een objectief instrument om iemands capaciteiten te toetsen, maar lijkt me vrij overbodig: immers, als iemand een bepaalde opleiding succesvol heeft afgerond, mag je aannemen dat deze persoon beschikt over het daarbij behorende niveau. In mijn geval: ik ben cum laude afgestudeerd in een academische studie rechten - als ik naar een juridische functie solliciteer, moet ik dan ook nog eens via een testje aantonen echt wel slim te zijn? Iemands opleiding en studieresultaten geven dan een beter inzicht dan een computertestje. Overigens bestaat de cognitieve (standaard)test grotendeels ook uit opgaven, waarvan ik me de relevantie afvraag voor bepaalde functies. Voor technische functies kan ik me voorstellen dat ruimtelijk inzicht, cijferreeksen etc. zeer relevante dingen zijn om te toetsen, maar of dit voor een jurist, docent Frans e.d. ook zo is, betwijfel ik.

Veel meer vraagtekens zet ik bij de persoonlijkheidsvragen (al dan niet in combinatie met een rollenspel). Dat op grond van deze test een reeel beeld kan worden bepaald van iemands persoonlijkheid en toekomstig functioneren, is wetenschappelijk gezien op drijfzand gebaseerd. Je kunt net zo goed koffiedik of theeblaadjes kijken, komt qua voorspellende waarde op hetzelfde uit. Veel van de persoonlijkheidsvragen zijn bovendien te stellig dan wel te algemeen geformuleerd of voor meerdere interpretaties vatbaar (wat weer een afwijking oplevert in de uitkomsten). Groot manco is ook dat het heel eenvoudig is om deze test te manipuleren, omdat het 'wenselijke antwoord' er doorgaans wel bovenop ligt ('Houdt u van feestjes en gezeilligheid?' 'Heeft u veel vrienden?' 'Werkt u doorgaans planmatig en gestructureerd?' 'Stookt u graag tussen collega's op de werkvloer?' JA/NEE). Ik heb dan wel geprobeerd om consequent het meest 'eerlijke' antwoord te geven, maar toch rolt er dan een uitkomst uit, waarin ik me op sommige onderdelen wel herken maar op veel andere punten totaal niet - en dat laatste zowel wat betreft de negatieve als positieve kanten van de uitslag (wat ik ook met objectieve bewijzen kon weerleggen). En zo'n rollenspel is helemaal een farce, alsof een gesimuleerde situatie, een momentopname, iets zegt over hoe iemand in het echie zal functioneren. Kandidaten meten zich bij zo'n rollenspel zelf ook een rol aan, namelijk zich zo gedragen als ze denken dat van hen verwacht wordt. Zeker als bij een rollenspel meerdere kandidaten tegelijk worden betrokken, zie je ook dat de grootste en meest brutale schreeuwers als besten beoordeeld worden. Wil je echt weten hoe iemand als persoon is en functioneert: vraag referenties en win ook actief informatie in bij vorige werkgevers. Informatie van derden die jarenlang met de kandidaat hebben samengewerkt, geeft een veel beter beeld dan zo'n zweverige fluttest die in een halve dag wordt afgenomen door allerlei -logen en -gogen. Bedrijven kunnen het geld voor die assessments beter in hun zak houden.