Carrièreswitch? Word geen coach

Mooi stuk!!! :)

Het lijkt voor de buitenwereld idd. heel mooi, maar die bierviltjesberekening klopt aardig als je als coach verder geen andere diensten of activiteiten aanbiedt.
Toch ben ik het niet eens met het advies om het dan maar niet te doen. Ik zie dagelijks hele getalenteerde en gedreven coaches opstaan en succesvol worden. Als je dit met een hele sterke drive aanpakt en heel goed kiest voor een bepaalde doelgroep en daar ook heel duidelijk over communiceert, is er voor elke coach een markt.
De coaches die afhankelijk waren van het UWV hebben te lang op hun lauweren gerust en toen dat wegviel, moesten ze ook ineens commercieel denken en aan marketing, communicatie en personal branding doen. Bij de beroepsvereniging Noloc heb ik hierover een aantal workshops gegeven en dan blijft toch nog dat veel coaches weliswaar heel veel ervaring hebben, ontzettend goed kunnen coachen, maar zichzelf slecht profileren.
De markt blijft bestaan en wordt naar mijn mening alleen maar groter. Mensen moeten tot hun 67e werken, twintigers hebben nu al quarterlife crises en de golf van zingeving en persoonlijke ontwikkeling zal zeker blijven ontwikkelen. Voor iedere coach is een markt, als die coach zelf van te voren maar goed nadenkt hierover en zelf ook doet wat hij of zij goed kan. De een is beter in het begeleiden van lager opgeleiden, de ander is coach voor hoogbegaafden en zo zijn er nog veel meer "niches" te bedenken.
Als het echt je passie is en dat uitstraal en jezelf laat zien, dan geloof ik er heilig in, dat je je eigen inkomen met gemak kunt verdienen.
Dat neemt niet weg dat er idd een groot aantal coaches na verloop van tijd toch weer in loondienst gaan of hun vorige beroep weer oppikken. Maar dat hoort ook bij de arbeidsmarkt en het ondernemen... bij de een lukt het wel, bij de ander niet.

Mooi! Het moet je gegeven zijn jezelf uit te schakelen. Ongezien achter de deur te staan. De tweede viool te spelen.

Bij het woord 'coach' krijg ik al vrij snel jeuk. Tegenwoordig is bijna iedereen maar coach. ga naar een willekeurige 'netwerkbijeenkomst' en de helft van de bezoekers is coach...Het woord is echt in mijn allergie gaan zitten. Mensen die na lange tijd ineens hun baan verliezen: ach, dan word ik toch coach?

Juist omdat het een vrij beroep is, heb je een wildgroei aan coaches. En kan iemand me uitleggen waarom we eigenlijk met z'n allen een coach nodig zouden hebben? Nee, het moge duidelijk zijn, ik ben geen voorstander van de vele verschillende coaches. Ja, er zitten goede tussen en ja, er zijn mensen die baat kunnen hebben bij het werk van een coach. Maar een duidelijker beeld, beleid en regelgeving rondom het 'beroep coach' lijkt mij geen overbodige luxe!

Ook ik krijg de kriebels als iemand zegt dat die coach is of een coach heeft binnen een bedrijf. Het lijkt mij meer, dat men op die manier probeert zijn/haar eigen baan te behouden, omdat het nu eenmaal belangrijk is mensen te coachen. Ze kunnen zich beter bezig houden met hun taken en verantwoordelijkheden, dat scheelt tijd en geld.

Ook ik heb tijdens mijn werkzame leven (nog lang niet afgerond) de nodige coaches zien opstaan; volledig vanuit goede wil maar... De meesten van hen hebben mij het idee gegeven dat zij zijn blijven hangen in het zelf zoeken en daar hun werk van hebben gemaakt. Gooi als would-be coach er vervolgens nog iets "spiritueels" in, hang je helemaal op aan een goeru met een bestseller.... En het fanatisme ligt op de loer. Ik noem dat "heks" (m/v). Als werknemer ben je helemaal zuur als zoiemand "binnenkomt" bij een HR medewerker en/of manager en JIJ "mag" op sessies of met de afdeling op training....want er valt nog zoveel aan jou te verbeteren...

Daartegenover staan inderdaad de professionele coaches, vaak (ex) managers of psychologen met zeer veel levenservaring op het gebied van de mens in het bedrijf... een radicaal ander verhaal.

Mooi en goed stuk!

Ik was eens op een grote "bootcamp" voor ondernemers. Er waren er ongeveer 1000. Daarvan noemde zich zeker 75% op één of andere manier coach; NLP-coach, Fen-shui coach, paarden coach, clowns coach, Reiki coach, astro coach, massage coach, droom coach, vrouwen coach, levenscoach, sprankelcoach (wtf?), wandelcoach, mindfulnesscoach (brrrrr....)... en wat liepen ze er zelf over het algemeen verloren bij.... De eerder gemaakte opmerking over allergie is zeer herkenbaar.

Mooi die kritische kanttekeningen @Jam, Nienke en wjhf! Ik ben zelf coach en het helemaal met jullie eens. Er is teveel wildgroei en het vak schreeuwt om meer focus en afbakening.

In 2004 hoorde ik voor het eerst iemand op een netwerkbijeenkomst zeggen dat zij een coach-cursus ging volgen, en in mijn naiviteit vroeg ik: "voor welke sport?".
Toen ze vertelde dat ze na die opleiding middenkader kon gaan helpen met het aansturen van hun medewerkers, was ik helemaal verbijsterd!

Ik heb ervaringen met bijzonder goede coaches die de gave hebben om -als het ware- dwars door je heen te kijken. Zoiets kun je niet op 1 of andere cursus leren.
Waar ik, net als Nienke, af en toe moedeloos van word zijn die "wereldverbeteraars" die een enkel kunstje beheersen en vinden dat iedereen dat -van hen!- zou moeten leren!
Op LinkedIn word je daar op sommige groepen mee doodgegooid!

Goed stuk. IK kan me, net zoals velen voor mij, hier volledig in terugvinden. Een van de redenen waarom ik aan een gedegen opleiding tot therapeut ben begonnen.

De leeftijdsgrens, ik ben blij te lezen dat deze (informele) grens wordt aangehouden. Ook al is die niet altijd op iedereen zomaar toe te passen, want er zullen vast goede coaches zijn die jonger zijn dan de grens die hier wordt gehanteerd. Maar levenservaring, zowel professioneel als in de privesfeer, zijn onontbeerlijk. Naast natuurlijk de ontwikkeling tot professional in dit vakgebied, waarmee je inderdaad in staat moet zijn om jezelf weg te cijferen (niet je kennis en kunde, wel je eigen overtuigingen, allergieen en valkuilen). Alleen dan voorkom je bijvoorbeeld tegenoverdracht en projecteer je jezelf niet op je client met zijn of haar hulpvraag.

Met andere woorden, het is een echt beroep met serieuze voorafgaande studie om jezelf te bekwamen. De uitholling van het beroep coach komt voort uit de veronachtzaming hiervan.

Dat coach geen beschermde titel is klopt helemaal. Hierdoor is er ook een behoorlijk verschil in kwaliteit tussen de duizenden coaches. Voor mensen is het ook dan lastig om te kiezen wie van al die duizenden coaches jou nu kan begeleiden. Sommige coaches werken vanuit hun levens ervaring, anders volgen een cursus of masterclass van een paar dagen en maar klein percentage volgt de HBO opleiding tot loopbaancoach en/of trainer.

Dat de kwaliteit wordt bepaald door een informele leeftijdsgrens en levenservaring vind ik niet kloppen. Het belangrijkste vind ik dat de coach goed is opgeleid als loopbaanprofessional en zich goed kan inleven in de doelgroep. Jouw doelgroep zal dan gerelateerd zijn aan je eigen leeftijd en levensfase.

Weg uit de ratrace. Weg van het poten zagen. Meer diepgang. Eerlijk kunnen zijn. En dan coach worden?

Ik zou zeggen, lees eens een paar boeken over hoe wij en onze planeet er over een paar jaar voorstaan als we op de ingeslagen weg voortmodderen. De vraag is niet of je al dan niet aan de ratrace wil meedoen, de vraag is of we die ratrace wel in stand willen houden. Bedenk eens hoe werken anders zou kunnen. En wie weet verzin je dan wel een manier om je opgebouwde expertise in te zetten op een waardevolle, niet-destructieve wijze. Dan ben je een van de eersten die kan laten zien hoe het ook anders kan.

Dat lijkt me een stuk bevredigender dan coach worden om vervolgens anderen te leren overleven in de (rat)race naar het putje.

Heerlijke en hoop ik ook een eerlijke discussie.
Een coach worden om je eigen stukken te kunnen oplossen kan een beweging en reden zijn , het gevoel hebben om anderen te willen helpen een andere motivatieprikkel.Als je erbij nog een gedegen opleiding / onderwijs /ervaring /reflectie en , mijn mening, stevige feedback aan jezelf kunt toevoegen dan is het zeker iets wat je wil DOEN, het coachen. Hoe fijn is het als je van je droom werkelijkheid kunt maken EN het waarborgen van de kwaliteit heeft nooit iemand beschadigt. Een goede coach zou dit ook moeten kunnen en doen....

Interessant. Maar dit kun je ook zeggen van die zogenaamde bemiddeling bureau's in Detachering etc. Ze jagen de loonkosten omhoog, als ook onkosten oor zowel werkgever als werknemer. En de bemiddelaar lacht zich rot.

Beide, coaches en zogenaamde bemiddelaars zijn uit de tijd.

Ik kan mij voorstellen dat er veel mensen zijn die niet het idee hebben dat coaches van meerwaarde zijn voor een bedrijf, team of individu. Ik heb echter gezien dat er vle mensen wel baat hebben bij een stukje coaching. Met name (MT) teams en leiding gevenden kunnen beter gaan functioneren als er een buitenstaander langs komt om de organisatie of het individu een spiegel voor te houden. Binnen veel bedrijfen is het tenslotte not-done om elkaar eerlijk de waarheid te zeggen of zichzelf een spiegel voor te houden.
Verder is het resultaat meetbaar in bv een werkbelevings onderzoek, ziekteverzuim, etc.
Of iedereen het dan maar moet worden of kunnen? Dat lijkt mij niet. Maar is dat niet met heel veel beroepen zo?
Kijk een op PKZ.BE en zie een organisatie die al lange tijd succesvol deze materie beoefent met zeer betrokken medewerkers waarvan Dhr. Ludo Daems het boegbeeld is.

oké, de gouden tijden voor de coaches zijn voorbij;het aanbod is groter dan de vraag. maar nu de vraag: wat ga je dan doen als je zoals ik, 50 jaar bent en ontslagen na een reorganisatie? langere opleidingen worden door niemand meer betaald. waar is nu vraag naar? iemand ideeën?

Wordt coach-coach!
Misschien wil je ook coach worden? Bel me, dan begeleid ik je op weg naar succes!

Ratrace? Dat is subjectief. Ik vind het materiele bestaan waarbij ik namens mijn werkgever mag liegen en indirect geld kan stelen van mijn collega's een heerlijk bestaan. Men zou iedereen op een jonge leeftijd moeten leren hoe men goed kan liegen. Bovendien op publieke sites zoals deze zou men zo min mogelijk informatie moeten geven die werkgevers kan benadelen, zoals het belang van het tientje per maand voor rechtsbijstand voor arbeidsgeschillen, etc. 90% van de mid carriere workforce in Nederland heeft de kudde mentaliteit en moet misbruik van gemaakt worden.

De gouden tijden (lees, de tijden van wildgroei) zijn idd voorbij. Wat overigens niet wegneemt dat goede coaches/counselers/therapeuten altijd nodig blijven. Voor veel mensen is het echt prettig en verhelderend om met een onafhankelijke persoon van gedachten te kunnen wisselen over dat wat hem/haar raakt, waar hij/zij tegenaan loopt en over hoe de weg weer terug te kunnen vinden, als die even loos is, want bij veel werkgevers wordt het niet gewaardeerd, durft men, of heeft men niet de behoefte dit soort zaken niet aan te roeren.
Wel zou ik altijd aanraden een opleiding te volgen die erkend is en/of aan een instituut wat erkend is door bijv. NOBCO of EAPTI, zoals de Academie voor Psychotherapie in Amsterdam. Hier worden cursussen, masterclassen, professionaliseringstrajecten en volledig opleidingen gegeven ohgv coaching/counseling en therapie. Niet alleen als je uiteindelijk het vak wil uitoefenen, maar ook als je persoonlijke interesse naar het vak uitgaat is het natuurlijk heerlijk hier meer over te leren, en daarmee over jezelf.

Beste mensen ,

coachen is anderen doel en vooral RESULTAATGERICHT verder helpen om zelf hun eigen
probleem (problemen ) op te lossen.

Coachen kun je in mijn ogen alleen als je zelf de juiste opleiding hebt gevolgd en voorzien bent
van de nodige levens en werkervaring.

Steeds meer mensen en bedrijven lopen momenteel ,,vast,,.Daarnaast ontstaan bij jongeren
momenteel veel ,,mentale,, problemen. Zeer zorgvuldige maatwerk begeleiding is vaak keihard
nodig.

Praktijkcoaching op de (werk) plek kan veel ,heel veel oplossen.
Vraag niet de de ,,hoofdprijs,, maar haal je energie uit de ,,groei ,, van de ander .

Als iedereen elkaar helpt ,worden we allemaal geholpen.

WAT zou dat met de wereld kunnen doen ?

Groet van :

De Grijze Herder .

Ik merk juist dat er steeds meer vraag is naar coaches. Doordat steeds meer mensen in het bedrijfsleven flexibel werken - thuis en onderweg, is er steeds meer zelfredzaamheid nodig. Veel mensen hebben sterke behoeften aan verificatie en hebben moeite zelf hun tijd in te delen. Ook de huidige crisis helpt niet mee, er moet meer en meer in minder tijd. Hoeveel moet je pikken om je 'vaste contract' niet op te zeggen en van baan te wisselen?

Ik vind het vreemd dat de vraag verminderd. We zijn juist steeds meer op weg naar een maatschappij waarbij het ok is om hulp van een coach te vragen. Mensen zijn meer bewust van de voordelen van een coach, en zien het niet meer als 'niet nodig, kan ik zelf wel'.

Maar goed het zal wel waar zijn. Mijn advies zou zijn naar alle huidige coaches: let op bedrijven die ' het nieuwe werken/ flexibel werken' invoeren en zorg dat je helpt in het verandertraject. Want heel weinig bedrijven die dit doen snappen de impact op de medewerkers. Kortom managementstijltrainingen voor op output sturen en worklife balance trainingen! Werk genoeg in volgens mij?

Consultant, workplace strategy & change

Hallo Kim ,

zeer goede reactie, mogelijk ben je een van de weinige die het ook echt ziet en snapt.

Groet van :

De Grijze Herder.

Wat was er goud aan die Gouden Tijden? Dat IRO bureau's aan de lopende band coaches moesten aannemen / inhuren omdat ze automatisch verzekerd waren van opdrachten vh UWV met een profijtelijke prijs/ 'kwaliteit' verhouding? Het UWV wordt niet voor niks bijna opgedoekt. Deze bureau's verdwenen even snel als ze uit de grond werden gestampt. Veel v deze werkloze loopbaancoaches (en werkcoaches vh UWV) komen op de zelfstandigen markt en komen de vraag tegen naar hun eigen drive en persoonlijke kracht.

Kwaliteit tussen (loopbaan- en persoonlijke) coaches verschilt nogal. Aan de één vertrouw ik me graag toe, aan een ander voor geen goud. Dat heeft óók te maken met de gerichtheid / persoonlijkheid vd persoon die begeleiding zoekt: in welke sfeer, bij welke focus voelt die zich thuis. Waar ik het heenenweer van krijg, is nu net wat een ander zoekt. Gelukkig verschillen mensen van elkaar.

Certificering is niet perse garantie voor een goede attitude v coaches

Wie de kriebels krijgt vh verschijnsel coach op zich, zat mogelijk nooit met een lastige hulpvraag; liep nergens vast, of wist altijd ergens een oplossing voor in het werk of persoonlijk leven. Hartstikke fijn, houden zo!

Niet alleen coaches zijn gebaat bij levenservaring en zelf-reflectie.
Bij veel outplacementbureau's is een stevige knak in de cariière voorwaarde om als consulent of coach cliënten te mogen begeleiden. Tegelijk moet zo iemand náást dit consulentenwerk óf een eigen bedrijf hebben, óf in deeltijd elders inkomen genereren. En zo 'bewezen' hebben te kunnen schakelen en de smaak van veranderen te pakken te hebben.
Professionals in de psychotherapie moeten een degelijk traject aan persoonlijke verdieping en zelfanalyse doorlopen. En die persoonlijke hang-ups identificeren.

Maar inderdaad, een eigen coachingstraject ve coach maakt een persoon niet per definitie tot een goede coach. Daar is meer voor nodig.

Meer dan de helft van de werknemers (52 procent) wil voor hun persoonlijke ontwikkeling begeleid worden door een externe coach. Dit maakt een werkgever aantrekkelijk. Daarnaast zegt 38 procent begeleiding door een interne coach te willen. De cijfers zijn afkomstig uit een onderzoek van Unique onder ruim 4.000 respondenten uit november 2011.

Het hebben van een motivator of coach op de werkvloer geeft mensen vaak net een extra duwtje in de rug om stappen te zetten in hun persoonlijke ontwikkeling. Ook zijn tegenwoordig vaardigheden van een persoon vaak belangrijker dan de genoten opleiding, waardoor deze in belang kan dalen.

Deze cijfers tonen aan dat er op de werkvloer grote behoefte bestaat aan coaching. Met een arbeidsmarkt die in de toekomst steeds krapper wordt zal de behoefte van werkgevers om gebruik te maken van coaching in de toekomst alleen maar groter worden.

Dit heeft mij ertoe aangezet -na een gedegen opleiding tot Certified Professionel Coach bij de Associatie voor coaching een (deeltijd) eigen bedrijf op te richten.

Via het bedrijf Coach at Work ga ik inspelen op deze vraag van werknemers én werkgevers. Ik bied medewerkers een professioneel coachtraject aan, waardoor het beste uit elke medewerker wordt gehaald. De toekomst zal leren of hier behoefte aan bestaat. Die uitdaging ga ik graag aan. Want ik ben ervan overtuigd dat voor een professioneel coachtraject in de toekomst voldoende markt zal zijn.

Ook ik ervaar dat er een wildgroei is aan coaches. Of je trainer, mediator, manager, acteur, netwerker, inspirator, office-manager, Het Nieuwe Werken begeleider bent etc. Het lijkt alsof iedereen zich graag coach wil noemen. Het is een mooi beroep maar niet iedereen is geschikt om als coach te werken. Jammer genoeg kunnen klanten vaak dat onderscheid niet maken. Daarnaast is het gewoon hard werken als je resultaat wilt bereiken met de klant. Het vergt zelfonderzoek & inzicht van de coach om te weten wanneer hij/zij iets juist (niet) doet.

Dat de vraag vermindert zie ik niet. ik zie wel dat men behoefte heeft aan deskundigheid en daar is altijd vraag naar.

aardig artikel, riekt naar een kritische krantencolumn.
Is tamelijk eenzijdig.
coaches die alleen "klanten" via he tUWV zien hebben inderdaad alleen maar op hun lauweren gezeten.
Ik ben na een "carriere" van 27 jaar (bij drie bedrijven) in 2005 overtollig geworden, toen was ik 52.
Ook ik heb mij bij laten staan d.m.v. een outplacemant traject, daar wel een heel goeie coach ontmoet. Ben 4 jaar gaan studeren en met succes afgestudeerd als docent elektrotechniek (2-de graads). Hoe oud je ook bent opnieuw naar school is nooit verloren tijd (in mijn geval: als parttimer voor de klas staan is een hele leuke belevenis).

Enig ander opmerking: Coach zou in mijn ogen een geregistreerd beroep moeten zijn.

Natuurlijk is coaching zeer populair geworden en zijn de verdiensten niet altijd even interessant. Maar daar staat wel tegenover dat je veel arbeidvreugde hebt. Bij coaching zijn de behaalde resultaten goed te merken, en krijg je toch een speciale band met de gecoachten. Dat maakt veel goed.