Van krantenjongen tot Google-directeur
Auteur: Hugo Logtenberg
|
08-12-2009
|
 Mail dit artikel
Pim van der Feltz is sinds mei 2008 directeur van Google Nederland. ‘Ik geef ruimte aan wilde ideeën, ben analytisch goed en stel de juiste vragen.'
CV
Wie: Pim van der Feltz
Geboren: 18 januari 1964
Opleiding: 2e Openluchtschool voor het Gezonde Kind in Amsterdam, Vossius Gymnasium Amsterdam, Algemene Economie (Universiteit Groningen)
Loopbaan: Shell, DDV Management Consultants, Ben, directeur productontwikkeling bij T-Mobile, marketingdirecteur T-Mobile, directeur Google Nederland (sinds mei 2008).
Wat was in essentie de boodschap van uw opvoeding?
‘Die was tweeledig. Het gaat niet om jezelf in het leven, en: probeer iedere dag de goede dingen te doen, waarvan jij vindt dat ze belangrijk zijn. Ontplooi je talent, maar denk altijd aan het grotere geheel. Het was een warm, vrijzinnig nest. Mijn vader zat in de verzekeringen, mijn moeder heeft ook gestudeerd, maar deed dat in een tijd dat werkende vrouwen nog niet zo gewoon zijn als nu.'
Welke kwaliteit heeft het milieu waar u uit voortkomt u opgeleverd?
‘Altruïsme is misschien een groot woord, maar komt een eind in de goede richting. Ik kom uit een adellijk gezin, maar dat is nooit heel belangrijk voor me geweest. Ik vind het wat ongemakkelijk om erover te praten, omdat het effect dat het op anderen heeft groter is dan ik zou willen. Ik wil gewoon Pim zijn. In mijn opvoeding en jeugd speelde het namelijk ook geen enkele rol, behalve dat ik er op de lagere school wel eens mee ben gepest. Mensen denken bij adel gelijk aan een kasteel. Dat was er ooit, in Luxemburg, in 1276. Ik ben er geweest, bij de ruïne die ervan over is. Moest ik toegang betalen. Dat is mijn beeld van adellijkheid.'
Wat wilde u worden toen u tien was?
‘We gingen in mijn jeugd altijd op vakantie naar Zeeland. Daar zag ik bij Vlissingen de pont over en weer gaan. Kapitein op die pont, dat wilde ik later worden. Daar droomde ik van.'
Wat was uw meest opmerkelijke bijbaan?
‘Ik heb ooit de Buitenveldertse Courant rondgebracht. Ik begon eind november en kon dus half december mensen prettige feestdagen wensen namens de krant. Dat leverde in één klap driehonderd gulden op, terwijl mijn wekelijkse krantenwijk zeven gulden opbracht. Daarna was ik niet meer zo gemotiveerd. Het werd mijn kortste, maar meest profijtelijke bijbaan.'
In welke groep mensen is uw karakter het meest gevormd?
‘Ik heb niet één groep die vormend is geweest, ik ben altijd actief geweest in verschillende groepen: als student-assistent op de universiteit, in verschillende commissies bij Vindicat - het Gronings studentencorps - maar ook met toneelspelen en hockeyen. Ik geloof in vormende momenten. Op het gymnasium heb ik, ondanks dat ik een ontzettende alpha ben, bewust eindexamen Wiskunde II gedaan, om mezelf uit te dagen. Dat vergde discipline, maar ik wilde het graag halen om zoveel mogelijk opties open te houden.'
Wat had u ook kunnen worden?
‘Wetenschapper. Maar ik vond het schokkend dat er briljante onderzoekers waren die toch de helft van hun tijd aan onderwijs moesten besteden. Dat zag ik niet voor me. Het was een moeilijke keuze om niet de wetenschap in te gaan, want dat was wat ik toen het liefst had gedaan. Maar de condities om te kunnen excelleren, ontbraken.'
Het beste advies dat ik ooit kreeg
‘Leef met vlag en wimpel, maar houd het simpel; het motto van het Simplistisch Verbond. Daar geloof ik in. Elk zakelijk probleem kun je terugbrengen tot een eenvoudig en overzichtelijk probleem waarvoor een oplossing bestaat.'
Zonder mazzel geen succes: wanneer had u het geluk aan uw zijde?
‘Toen ik bij Shell werkte in Rotterdam, squashte ik bij Victoria. Een van mijn teamgenoten was Michiel Buitelaar [ex-topman KPN, nu Sanoma; HL]. Die werkte toen bij DDV en had een inspirerend verhaal over wat hij deed. Kort daarna heb ik de overstap naar DDV gemaakt en groeide de relatie met Michiel uit tot een vriendschap. Die ontmoeting op de squashbaan was, in meerdere opzichten, een moment van geluk.'
Wat is uw talent?
‘Ik kan goed challengen; ik geef ruimte aan wilde ideeën en ik ben analytisch goed, kan snel op iemand reageren en hem de vragen stellen om zijn idee te verbeteren. Dat stimuleert mensen. Het is ook mijn manier van leidinggeven. Natuurlijk probeer je te voorkomen dat iets niet goed gaat, maar fouten maken is onlosmakelijk verbonden met progressie. Je moet wel van je fouten leren om jezelf te blijven verbeteren, maar ook om als organisatie te kunnen overleven. Mensen die fouten maken maar er niet van leren, hebben het lastig bij mij.'
Hoeveel mensen heeft u in uw leven ontslagen?
‘Ik heb ze nooit geteld. Tussen de twintig en de dertig, denk ik. Ik heb het geluk gehad dat ik bij bedrijven heb gewerkt waar ik meer bezig was met groei en dus met het aannemen van mensen. Het moeilijke van leidinggeven is dat je één norm móet handhaven: wat is goed voor het totaal? Als iemand daar niet meer aan bijdraagt, houdt het op. Hoe pijnlijk dat soms ook is. Ik herinner goed de eerste keer dat ik een werknemer moest ontslaan, ruim tien jaar geleden. Ik heb er meer dan acht maanden over gedaan om tot de conclusie te komen dat de situatie onhoudbaar was.'
Wat is uw beste secundaire arbeidsvoorwaarde?
‘Ik krijg tweewekelijks een stoelmassage. Heerlijk.'
Aan wat is uw huidige status af te lezen?
‘Door de naam die Google heeft opgebouwd, ontmoet ik in deze functie werkelijk iedereen. Bedrijven, politici, wetenschappers; ze willen graag met ons praten. De kunst is uit dat aanbod de goede keuzes maken om ons doel te bereiken: informatie toegankelijk en bruikbaar maken.'
(fotografie Adrie Mouthaan)
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Internet'
Reageer, print of deel dit artikel
|
