Waarom de bezuinigingen van het kabinet bijna grappig zijn

Auteur: Ben Tiggelaar | 17-06-2011 | Reacties: 6 | Share/Bookmark Mail dit artikel

W We zeuren altijd over de kosten, maar klagen nooit over de toename in de baten. Ben Tiggelaar vindt de bezuinigingen door het kabinet bijna grappig.

Collega Kees Versluis schreef er pas over. Honderd euro kwijtraken raakt ons veel harder dan honderd euro krijgen. Verliesaversie heet dat onder psychologen.

Dus demonstreren we wanneer er enkele procenten moeten worden bezuinigd. Maar trekt er niemand naar het Malieveld om het kabinet te bedanken als we enkele procenten winnen. Je hoort nooit eens scanderen: ‘Wij demonstreren omdat we profiteren.' Of: ‘Wij voeren actie en danken elke fractie.'

Econoom Sweder van Wijnbergen merkte recent op dat we altijd zeuren over de stijging van de kosten in de zorg, maar niet klagen over de toename van de baten. Hij had er mooie cijfers bij. Door innovaties in de bestrijding van hart- en vaatziekten, hebben Amerikanen er de laatste decennia gemiddeld drie gezonde jaren bij gekregen. Kosten per capita: dertigduizend dollar. Waarde die Amerikanen toekennen aan een extra gezond levensjaar: vijftigduizend tot honderdduizend dollar. Prima rendement dus.

Maar ook in de zorg speelt verliesaversie ons parten. Als we ons leven dreigen te verliezen, willen we graag betalen voor een jaartje extra. Wel een ton. Maar wanneer er nog geen problemen zijn, voelt juist het reserveren van geld voor zorg (net als stoppen met roken, drinken en te veel eten) als verlies. Nu betalen voor onzekere baten in de toekomst is sowieso iets waar ons brein grote moeite mee heeft.

Bewindslieden als Donner worden dezer dagen nogal eens beschuldigd van het regentesk doordrukken van plannen. Toch is het interessant, zo'n regering die niet in paniek raakt van emoties en demonstraties. Straks ligt de pensioenleeftijd op 68, betalen we voor zorg wat we het eigenlijk waard vinden en wordt experimenteel toneel bekostigd door de mensen die het kunnen dulden.

Even door de verliesaversie heen bijten en straks allemaal weer een paar procent erbij. Als we het niet zo serieus namen, zou het bijna grappig zijn.

Meer artikelen in de rubriek
'Ben Tiggelaar'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (6)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
Maarten | 17 juni 2011 (11:47)

Je hebt zeker een punt Ben, maar je vergeet ook dat doelgroepen worden geraakt die nauwelijks tot niks aan de baten hebben. Denk aan mindervaliden die aan huis gekluisterd zullen zitten omdat ze geen subsidie meer krijgen voor bijv. hulphonden of apparaten waardoor ze nog enigszins 'normaal' kunnen leven.
Ook het bekostigen van de ontwikkeling van het JSF jachtvliegtuig is zeer krom. Wat is de meerwaarde van het mee bekostigen van dat vliegtuig, ten opzichte van andere grotere landen dat te laten doen en na uit ontwikkeling (goedkoper) ze in te kopen? Nederland moet weer het braafste jongetje in de EU klas zijn.
Daarnaast worden wel militairen die hun leven hebben gewaagd voor vaderland en voor een betere wereld ontslagen. Ook veteranen met vele jaren, tot wel 20 jaar, ervaring worden zo zonder pardon de laan uitgestuurd, alleen 'omdat het kabinet niet inziet een dergelijk groot leger nodig te hebben in aankomende jaren'. Ze vergeten dat het politieke wereldtoneel zeer snel kan veranderen en dat de kennis van die veteraan met 20 jaar ervaring, pas terug komt, nadat je weer 20 jaar goed hebt geïnvesteerd in Defensiepersoneel.
Dit zeg ik als jongere die qua visie tegen elke Nederlandse militaire actie was/is in het Midden-Oosten, maar wel diep respect heeft voor Defensie en hun vastbereidheid en kunde.
Kortom: van mij mogen ze inderdaad snijden met 'een paar procenten', maar dan wel op onderdelen die de klappen kunnen opvangen zonder permanente schade, doordat ze toch 'wel weer een paar procenten stijgen'.

Ron | 17 juni 2011 (16:52)

Mooi verhaal maar het klopt van geen kanten.

Peter van Veen | 17 juni 2011 (21:14)

Maarten raakt de kern van de zaak. De kosten en baten zitten niet bij dezelfde groep. Bezuinigen op chronisch zieken, om de HRA te ontzien. Niet heel erg fair, om het zacht uit te drukken.

En de pensioenleeftijd verhogen in 2020/2025. Dat is a) 2 kabinetten verder, dus 2x kans om de maatregel terug te draaien als dat electoraal beter uitkomt, en b) te laat, want een grote groep babyboomers ontspringt de dans. Nu de AOW-leeftijd in 1x naar 68 verhogen, dat is pas politieke moed.

ellen | 18 juni 2011 (19:26)

En wat mij toch ook wel stoort is dat de rijken er niks op achteruit gaan. Donner blijft gewoon de hypotheekrente op zijn hypotheek van 1 miljoen aftrekken, dus hoezo moet iedereen op eigen kracht leven?
Persoonlijk betaal ik liever mee aan de zorg voor eenzame zieke bejaarden dan aan de hypotheekrente van de rijken of de subsidie voor voetbalclubs die spelers tonnen per jaar betalen. Ik kan best geld missen maar dan niet voor mensen die toch al vele malen mijn salaris binnenharken.
En niet zeuren dat ik dan maar anders had moeten stemmen, want zo groot was het verschil tussen VVD en CDA helemaal niet, en de CDA was een grote verliezer... maar dat wordt makkelijk vergeten.

willem | 20 juni 2011 (16:49)

"Nu betalen voor onzekere baten in de toekomst is sowieso iets waar ons brein grote moeite mee heeft."

Nu is de hersenstam van een mens gelijk aan die van elk dier, tijdens de evolutie is er wel tweemaal iets bijgekleid (eerst de kleine hersenen, daarna de grote hersenen), maar we verschillen niet zo heel veel van de andere zoogdieren.
En laten die nu ook van dag tot dag leven.

Dus voordat we over dure berkeningen heen gaan praten: besef waar je vandaan komt!

R Leermakers | 20 juni 2011 (17:03)

In de vele jaren dat ik Intermediair lees vond ik dit één van de sterkste columns ooit. Jammer dat de gemiddelde lezer er waarschijnlijk een politiek getinte boodschap in zal lezen. En dat terwijl 'Verliesaversie' zomaar een pijler zou kunnen zijn van de graaicultuur - in ALLE lagen van de samenleving. Het lijkt wel of de enige reactie in de westerse wereld nog 'protesteren' is als het even slechter gaat. Mijn kinderen wordt wekelijks via het Jeugdjournaal voorgehouden dat je vooral energie moet steken in (ludieke) protesten in plaats van het creëren van alternatieve oplossingen in een dialoog. Mijn tip; vertaal Ben's tekst in het Engels, vervolgens Nederlandse politieke referenties er uit, en wereldwijd publiceren (dus ook in Griekenland).

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Over Ben Tiggelaar

Ben Tiggelaar (1969) studeerde communicatiewetenschap en promoveerde in bedrijfskunde. Hij is onafhankelijk onderzoeker, trainer en schrijver op het gebied van leiderschap, verandering en gedrag. Van zijn boek Dromen, Durven, Doen werden in Nederland tot nu toe ruim 200.000 exemplaren verkocht. Daarnaast verzorgt hij seminars, waaronder MBA in één dag waar al meer dan 12.500 managers aan deelnamen. Ben Tiggelaar Biografie

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden: