De olifant
Auteur: Ben Tiggelaar
|
09-09-2009
|
 Deel dit artikel
Gebruik je een groot bord, dan eet je meer. Is de weg breed, dan rijd je harder. Heb je een hond, dan beweeg je meer. Omgevingsfactoren sturen een groot deel van ons gedrag zonder dat we hierin bewuste keuzes maken.
Ouwe koek voor psychologen. Maar veel managers geloven nog altijd dat je veranderingen realiseert door middel van Powerpointpresentaties. Hoe leg je duidelijk en vriendelijk uit dat dit zinloos is als de werkomgeving onveranderd blijft?
Jonathan Haidt, psycholoog aan de Universiteit van Virginia, bedacht ooit een mooie metafoor. Ons brein, zegt hij, lijkt op een olifant en zijn berijder. De berijder kijkt naar de toekomst en kan redeneren. De olifant volgt zijn emoties en reageert primair op omgevingsprikkels. Weliswaar zit de berijder bovenop de olifant en kan hij met enige oefening leidinggeven aan de paar duizend kilo onder hem. Maar wanneer de olifant niet luistert, maakt de berijder geen schijn van kans.
Deze week kreeg ik een preview van het nieuwe boek van Dan & Chip Heath (de auteurs van De Plakfactor). De titel is Switch en het gaat over veranderen. Aan de hand van de olifantmetafoor leggen ze uit waarom dat vaak mislukt: veel veranderingen vergen een opoffering hier-en-nu voor een beloning die pas later komt. Vaak lukt het de berijder niet om de olifant lang genoeg in de juiste richting te leiden en wordt het doel niet gehaald.
Volgens de Heath-broers is het zinloos is om je alleen op de berijder te richten. Dan krijg je begrip zonder motivatie. En richt je je alleen op de olifant, dan heb je passie zonder richting. Hoe dan wel? Geef de berijder heldere doelen, lok de olifant de juiste richting uit én verander de omgeving zodanig dat deze het gewenste gedrag niet hindert, maar stimuleert.
Mooi boek. Nu alleen nog even al die managers zover krijgen dat ze het straks kopen, lezen en toepassen.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
Ben Tiggelaar:
Reageer, print of deel dit artikel
|
Ben jij een manager die zijn besluiten erdoor drukt of zoek je liever samen naar een oplossing? Plus: wat zijn valkuilen en positieve kanten van deze leiderschapsstijl?
